III SA/Wr 483/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała, Sędziowie Sędzia NSA Sędzia WSA Józef Kremis, Maciej Guziński (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) we W., po rozpatrzeniu odwołania J. S. (dalej skarżąca) od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z dnia [...] r. skarżąca wystąpiła do Biura Powiatowego ARiMR we W. o przyznanie płatności do gruntów rolnych oraz pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok [...]. W odniesieniu do pomocy finansowej z ONW w sekcji VII wniosku zadeklarowała do płatności działki rolne oznaczonych literami: [...] (nr [...]), JPO, TUZ; [...] (nr [...]), JPO, UPO; [...] (nr [...]), JPO, UZP; [...] (nr [...]), JPO, TUZ; [...] (nr [...]), JPO, UZP, o łącznej powierzchni [...] ha. W sekcji VII wniosku – oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych - wykazała [...] działkach położonych w województwie l., w obrębie G., (działki nr [...]. [...],[...],[...],[...],[...]). W dniu [...] r. przeprowadzona została w gospodarstwie skarżącej kontrola Regionalnego Biura Kontroli na Miejscu w Z. G., odnośnie potwierdzenia zadeklarowanej powierzchni oraz sposobu użytkowania działek rolnych. Kontrola odbyła się bez udziału wnioskodawcy. W raporcie (nr dokumentu [...]) z przeprowadzonej kontroli stwierdzono następujące nieprawidłowości: 1) Dla działek [...] i [...] – zadeklarowanie powierzchni działek rolnych większej niż powierzchnia stwierdzona, kod nieprawidłowości DR13+; 2) Dla działki [...] – zadeklarowanie powierzchni działki rolnej mniejszej niż powierzchnia stwierdzona, kod nieprawidłowości DR13-; 3) Dla działki [...] – nieprzestrzeganie norm DKR w zakresie nie wykoszenia ugoru zielonego w okresie do dnia 31 lipca, kod nieprawidłowości DR14; 4) Dla działki [...] – na obszarze całej działki nie stwierdzono deklarowanej uprawy (trwały użytek zielony). Stwierdzona uprawa należy do innej grupy upraw (ugór), kod nieprawidłowości DR7. Raport z wynikami kontroli został przekazany stronie przesyłką pocztową. W dniu [...] r. skarżąca wniósł zastrzeżenia do wyników z kontroli na miejscu z prośbą o ponowną weryfikację wyników inspekcji. Zastrzeżenia dotyczyły błędnych pomiarów działek, nie uwzględnienia całej powierzchni [...] zasianego na jednej z działek, które ze względu na występowanie suszy w całym województwie było przerzedzone. Ponadto strona zanegowała ustalenia kontroli w odniesieniu do przestrzegania norm dotyczących braku koszenia ugoru w terminie do dnia [...] r. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] r. Z. D. L. O. R. ARiMR stwierdził, że przeprowadzona ponowna weryfikacji raportu z kontroli gospodarstwa potwierdziła zawyżenie powierzchni działki [...] i [...]. Natomiast fakt wypadnięcia części upraw powinien zostać wcześniej zgłoszony. Potwierdził, że działka [...] stanowi grunt ugorowany nie spełniający norm dobrej kultury rolnej. Wskazano w tym piśmie, że kontrola została przeprowadzona w sposób właściwy a jej wyniki odzwierciedlają stan faktyczny. Decyzją z dnia z dnia [...] r. ( Nr [...]) Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. przyznał skarżącej płatności ONW na rok [...] w łącznej wysokości [...] zł, pomniejszoną o kwotę [...] zł ze względu na wykryte nieprawidłowości. W odwołaniu skarżąca zakwestionowała wyniki kontroli przeprowadzonej w [...] r. twierdząc, że wykonane pomiary na działkach [...] i [...] nie były prawidłowe, ponieważ czynności kontrolne zostały wykonane bez jej udziału. Ponadto skarżąca zarzuciła organowi, że przez to, że nie wykonano kontroli z jej udziałem, została pozbawiona możliwości ochrony swoich praw i możliwości zweryfikowania, czy istotnie wzięto pod uwagę właściwe działki. Skarżąca podniosła także w odwołaniu, że działka [...] została wykoszona, uczyniły to na jej zlecenie dwie osoby. Skarżąca podniosła, że niezgłoszenie wcześniej wystąpienia suszy nie może mieć wpływu na ustalenie jej płatności. Podniosła także, że nie ustosunkowano się do jej zastrzeżeń zawartych w piśmie z dnia [...] r. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji dokonując merytorycznej i prawnej oceny decyzji pierwszej instancji nie znalazł podstaw do jej zmiany bądź uchylenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor Oddziału ARiMR we W. szczegółowo powołał przepisy ustawodawstwa unijnego oraz przepisy krajowe w zakresie udzielania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). Wskazał, że warunki przyznawania płatności ONW do gruntów rolnych reguluje Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 448 ze zm.). Zgodnie z § 2 powyższego rozporządzenia, pomoc finansowa jest przyznawana rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 roku ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) 1454/2001, (WE) 1868/94, (WE) 1251/1999, (WE) 1254/1999, (WE) 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3 t. 40, str. 269, ze zm.), który spełnia m.in. następujące warunki: 1) zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160, z 26.06.1999, str. 80, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3. t. 25, str. 391); 2) jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej, zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normami), określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1ha. W uzasadnieniu organ odwoławczy w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności wyniki z raportu z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] r., dokumentacji fotograficznej oraz szkicu gruntów rolnych podzielił ustalenia faktyczne organu I instancji uznając, że różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku do płatności ONW, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli wyniosła [...]%. Z tego też względu zastosowanie w przedmiotowej sprawie, zdaniem organu, ma art. 138 ust 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa wymienionego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L 345 z 20.11.2004 , z późn. zm.) i art. 50 ust 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, z późn. zm.), w związki z art. 16 ust 1 i ust 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE l 368 z 23.12.2006 r.), który stanowi, że jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lecz nie więcej niż 30% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę. W konsekwencji płatność rolnika została więc zasadnie pomniejszona o kwotę [...] zł. Dalej organ podniósł, że zasadnie dokonano zmniejszenia płatności ONW z tytułu nieprzestrzegania zasad dobrej kultury rolnej, na podstawie art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. oraz art. 66 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. Zgodnie z art. 66 powyższego rozporządzenia (nr 796/2004), w związku z art. 23 rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r., ze względu na niestosowanie podstawowych zasad dobrej kultury rolnej zgodnie z ochrona środowiska zmniejsza się całkowita płatność ONW, która by przysługiwała w danym roku kalendarzowym. Odnosząc się do zarzutów pozbawienia producenta rolnego czynnego udziału w czynnościach kontrolnych, organ odwoławczy w uzasadnieniu podniósł, że kontrole na miejscu wykonywane w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, o których stanowi rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, nie są oględzinami w rozumieniu przepisów kpa. Są to czynności kontrolne, które wykonywane są przez jednostki merytoryczne Agencji, tzw. Biura Kontroli na Miejscu lub inne jednostki organizacyjne dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi, którym Prezes ARiMR udzielił stosownego upoważnienia, na zasadach określonych w przepisach szczególnych, które zawierają odmienne regulacje od "kodeksowych". Ponadto organ podniósł, że w świetle przepisów prawa wspólnotowego obecność producenta rolnego przy czynnościach kontrolnych nie jest wcale wymagana. Twierdzenie takie wywieść można z brzmienia art. 28 ust. 1 lit. b i e oraz art. 28 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., które zgodnie z zapisem w art. 13 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006, ma zastosowanie w zakresie pomocy ze środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Ponadto art. 27 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 stanowi, że dopuszcza się wcześniejsze powiadomienie o planowanej kontroli na miejscu, pod warunkiem że cel kontroli nie jest zagrożony. Z treści tego przepisu wynika, zdaniem organu, że powiadomienie o kontroli w zakresu przyznawania pomocy ze środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, którą jest pomoc ONW, jest dopuszczalne tylko wyjątkowo i jedynie w przypadku gdy nie zagraża to celowi kontroli, a taka sytuacja w sprawie nie wystąpiła. W uzasadnieniu, co do zarzutu braku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy organ odwoławczy podniósł, że w art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz.427 ze zm.), zastosowano odmienną regulację od art. 7 i 77 kpa - która na organ administracji nakłada obowiązek wszechstronnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego - obciążając tym obowiązkiem samą stronę. Ponadto art. 21 ust. 2 pkt 4 powyższej ustawy wyłączył obowiązywanie w postępowaniach dotyczących pomocy w ramach działania ONW stosowanie art. 81 kpa, który stanowi, iż okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Powyższe wskazuje, zdaniem organu drugiej instancji, że organy Agencji zobligowane są niewątpliwie, na podstawie ww. art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy, w sposób wyczerpujący rozpatrzyć zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, natomiast ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Natomiast skarżąca nie przedstawiła żadnych dodatkowych dowodów, które mogłyby podważyć wyniki zawarte w protokole kontroli nr [...]. Stwierdzenie, w odniesieniu do działki [...], że została ona przed datą wykonania kontroli dwukrotnie skoszona, nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Na fotografii nr [...] (wykonanej w dniu kontroli) widoczna jest wysoka roślinność zielna. Ponadto pomiar dokonany był w granicach działki [...] zgłoszonej do płatności, wbrew zastrzeżeniom skrzącej. Bowiem porównanie, załącznika graficznego oznaczonego i podpisanego przez skrzącą w dniu [...] r. zawierającego wyraźny obrys tej części działki [...], którą zadeklarowała jako użytkowaną rolniczo i szkicu pomiaru działki wykonanego przez kontrolerów terenowych na którym wyraźnie inspektorzy terenowi zaznaczyli kierunek i miejsce w którym wykonana była fotografia oraz zdjęcia nr [...], nie wskazuje, aby fotografia ta zrobiona była na części, którą skarżąca wyłączyła z płatności. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że weryfikacja raportu z kontroli gospodarstwa nie dostarczyła jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia błędów w prawidłowym jej przeprowadzeniu przez jednostkę kontrolującą. Natomiast fakt, że producent nie był obecny podczas wykonania czynności kontrolnych nie stanowi o prawidłowości bądź też rzetelności przeprowadzenia kontroli. Dalej w uzasadnieniu organ wskazał, że skarżąca nie zgłosiła wcześniej wystąpienia suszy na dział rolnej [...] pomimo takiego obowiązku zawartego we wniosku podpisanym przez stronę, dlatego nie może się powoływać na tą okoliczność w odwołaniu, jako okoliczność wyłączającą negatywne konsekwencję tego zdarzenia. Tego, że na części powierzchni działki nie było wskazanej uprawy z powodu wystąpienie suszy. W skardze na powyższą decyzję wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Powyższym decyzjom zarzuciła m.in.: 1. naruszenie przepisu art. 75 k.p.a. w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, poprzez niedopuszczenie jako dowodu w sprawie wyjaśnień i nierozpoznanie zarzutów skarżącej co do sposobu i wyników czynności kontrolnych i na tej podstawie niezasadne zmniejszenie płatności w oparciu o rzekomą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną przez skarżącą we wniosku, a wynikiem kontroli przeprowadzonym na miejscu bez jej wiedzy i udziału w tej czynności, a także niezasadne zmniejszenie płatności z powodu nieprzestrzegania dobrej kultury rolnej, a następnie niezasadne pomniejszenie płatności na rok [...]; 2. naruszenie przepisu art. 50 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nie poinformowanie i niedopuszczenie do udziału skarżącej w oględzinach dokonywanych w przebiegu kontroli i pozbawienie jej możliwości czynnego udziału w postępowaniu kontrolnym. Skarżąca brak swojego udziału podnosiła jako istotny element wadliwych ustaleń faktycznych i zakwestionowała prawidłowość przeprowadzonych wyników w postaci zdjęć i obmiarów, albowiem nie zostały one przeprowadzone w sposób zgodny ze stanem faktycznym; 3. naruszenie przepisu art. 31 ust. 6 i 8 ustawy o wspieraniu rozwoju, poprzez uniemożliwienie skarżącej w dacie dokonywania czynności kontrolnych ustosunkowania się do jej przebiegu, sposobu przeprowadzania i zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń lub/i zgłoszenia wniosków dowodowych, co jednocześnie implikuje zarzut naruszenia przepisu art. 21 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 ustawy o wspieraniu rozwoju poprzez: naruszenie zasady stania na straży praworządności, brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i oparcie ustaleń faktycznych na dowodach przeprowadzonych w sposób dowolny, tj. z pominięciem udziału skarżącej i w konsekwencji pominięcie jej późniejszych umotywowanych zastrzeżeń i uwag, co do miejsc, w których kontrola była wykonywana jak i sposobu jej przeprowadzania; 4. naruszenie jej praw poprzez przeprowadzenie kontroli w postaci niepowtarzalnej czynności dowodowej - w sposób naruszający jej prawo do wyczerpującego i wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych - co powoduje dla niej niekorzystne i niezgodne z rzeczywistym stanem faktycznym ustalenia, a co jest jednocześnie konsekwencją sprzecznego z przepisami kpa postępowania (m.in. zasadami postępowania opisanymi w przepisach art. 8 i 9 kpa); 5. naruszenie art. 21 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy o wspieraniu, poprzez brak wszechstronnego i wyczerpującego wyjaśnienia sprawy w związku z przepisem art. 75 kpa poprzez nie dopuszczenie zawnioskowanych przez skarżącą dowodów. W uzasadnieniu skargi podniosła, że uniemożliwienie udziału w czynnościach kontrolnych narusza zasady postępowania o których mowa w u art. 21 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, oraz spowodowało oparcie ustaleń faktycznych na dowodach przeprowadzonych w sposób dowolny. Podkreśliła, że działka [...], na której stwierdzono w wyniku kontroli ugór zielony, była koszona w [...] r. dwukrotnie. Podniosła, że nie była ona informowana o zasadności zgłoszenia faktu wypadnięcia obszaru z powodu suszy do odrębnego postępowania. Wskazała, że zgodnie z art. 68 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., obniżki i wyłączenia, nie mają zastosowania w przypadku gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podkreślił, że sankcja na podstawie art. 66 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. została nałożona ze względu na stwierdzenie, że na działce [...] stwierdzono uchybienia w zakresie utrzymanie gruntów w dobrej kulturze rolnej. Kontrola na miejscu, przeprowadzona w dniu [...] r. wykazała, że niedochowano normy N2, która stanowi, iż na gruntach ugorowanych przeprowadzono koszenie lub zabiegi uprawowe zapobiegające występowaniu rozprzestrzenianiu chwastów, co najmniej raz w roku w terminie do 31 lipca ( § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 46, poz. 306 ze zm.). Z uwagi, że skrząca nie wykazała w żaden sposób, że fakt nie wykonania tych zabiegów nie stanowił jej winy, nie było podstaw odstąpienia od nałożenia sankcji, na zasadach art. 68 powyższego rozporządzenia. Podniósł organ nadto, że wskazana wcześniej ustawa z 2007 r. przerzucił ciężar udowodnienia faktów na stronę. Skarżąca natomiast w odwołaniu od decyzji I instancji wniosków dowodowych nie zawarła. Nie można więc zgodzić się z zarzutem, nie przeprowadzenia wnioskowanych środków dowodowych. Natomiast uwagi i zastrzeżenia zawarte w piśmie z dnia [...] r. co do przeprowadzonej kontroli, zostały rozpatrzone przez organ Agencji, a do strony skierowano odpowiedź pismem z dnia [...] r. Natomiast, zdaniem organu, udział strony w kontroli nie jest wymagany przez przepisy prawa, na co wskazuje przepis art. 27 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Po myśli art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) - sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie weryfikuje działalności administracji publicznej według zasad słuszności, sprawiedliwości społecznej, czy też w aspekcie celowości podjętych rozstrzygnięć. Skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145-150 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sąd nie stwierdził naruszeń prawa skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji. Podstawą materialnoprawną rozpatrywanej sprawy jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 448 ze zm., dalej rozporządzenie). Jak trafnie wskazał organ odwoławczy, zgodnie z § 2 tego rozporządzenia, płatności ONW przyznaje się rolnikowi – w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) 1454/2001, (WE) 1868/94, (WE) 1251/1999, (WE) 1254/1999, (WE) 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3 t. 40, str. 269, ze zm.) – po spełnieniu określonych warunków. Przyznanie tej płatności następuje rolnikowi: 1) który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160, z 26.06.1999, str. 80, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3. t. 25, str. 391); 2) jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normami), określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha; 3) do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, wynoszącej nie więcej niż 300 ha; 4) jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym". Natomiast wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym, na podstawie § 3 ust. 1 rozporządzenia, ustala się jako iloczyn stawek płatności na hektar gruntu rolnego i powierzchni deklarowanej przez rolnika do płatności ONW na działkach rolnych. Z kolei według art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia, rolnicy na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą uzyskać wsparcie w postaci dodatków wyrównawczych. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu dodatki wyrównawcze są przyznawane na każdy hektar gruntów użytkowanych rolniczo przez rolników, którzy: prowadzą działalność rolniczą na minimalnym areale, który zostanie określony; podejmują się prowadzić działalność rolniczą na obszarze o mniej korzystnych warunkach gospodarowania przez przynajmniej pięć lat od pierwszej wypłaty dodatku wyrównawczego oraz stosują dobrą praktykę gospodarki rolnej, zgodną z potrzebą ochrony środowiska naturalnego i utrzymania terenów wiejskich, w szczególności poprzez zrównoważoną gospodarkę rolną. Normy te wynikają z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 46, poz. 306 ze zm.). Istotą rozpatrywanego przez Sąd sporu dotyczy tego, czy rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji drugiej instancji oraz poprzedzającej decyzji pierwszej instancji naruszały prawo materialne co do spełnienia przez skarżącą na zadeklarowanych działkach warunków określonych przez przepisy prawa materialnego w zakresie uzyskania płatności ONW, w tym w zakresie powierzchnią działek rolnych i dobrej praktyki gospodarki rolnej oraz czy postępowanie administracyjne, którego celem było ustalenie istotnych okoliczności sprawy w tym zakresie, prowadzone było zgodnie z prawem. W rozpoznawanej sprawie, w oparciu o wyniki z raportu z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] r., dokumentację fotograficzna oraz szkic gruntów, organy Agencji stwierdziły różnicę pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku do płatności ONW, a powierzchnią stwierdzoną, ponadto stwierdzono nieprzestrzeganie zasad dobrej kultury rolnej. Na podstawie wyników kontroli na miejscu, stwierdzono następujący stan faktyczny, na działkach będących przedmiotem pomocy ONW, a mianowicie: - zawyżenie powierzchni na działkach rolnych : [...] – deklaracja we wniosku [...] ha, wynik pomiaru przez kontrole [...] ha; [...] –deklaracja we wniosku [...] ha, wynik pomiaru przez kontrolę [...] ha. - niespełnienie normy dotyczącej koszenia i wykonywania zabiegów uprawowych zapobiegających rozprzestrzenianiu się chwastów co najmniej raz w roku w terminie do 31 lipca na całej powierzchni zgłoszonej działki, na działce [...] – deklarowanej we wniosku jako JPO TUZ – 1ha (niedochowanie normy N2). Natomiast skarżąca zarzuciła, że zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem szeregu przepisów kpa, co do braku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. W szczególności skarżąca zakwestionowała wyniki kontroli przeprowadzonej w [...] r. Podniosła, że wykonane pomiary na działkach [...] i [...] nie były prawidłowe, ponieważ czynności kontrolne zostały wykonane bez jej udziału. W konsekwencji została pozbawiona możliwości ochrony swoich praw i możliwości zweryfikowania wyników kontroli. Stwierdziła, że działka [...] została wykoszona, uczyniły to na jej zlecenie dwie osoby. Natomiast wcześniejsze niezgłoszenie wystąpienia suszy nie powinno mieć wpływu na ustalenie wysokości płatności. Jeśli idzie o zarzuty naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 75 kpa, poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego, a także art. 10 § 1 kpa, poprzez nieumożliwienie skarżącej udziału w oględzinach dokonywanych w trakcie kontroli i pozbawieniu możliwości czynnego udziału w postępowaniu kontrolnym, Sąd oceniając postępowanie administracyjne w rozpatrywanej sprawie stwierdza, że było ono prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w kodeksie postępowania administracyjnego. Wyjaśniono stan faktyczny sprawy. Organy orzekające oceniły na podstawie całokształtu materiału dowodowego, że okoliczności faktyczne będące podstawą do wydania decyzji zostały udowodnione. Skarżąca wzięła czynny udział w postępowaniu. Zarówno decyzja I instancji, jak i zaskarżona decyzja II instancji zawierają wymagane przez art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne oraz prawne. Sąd podkreśla, że postępowanie w sprawach o przyznanie dopłat czy pomocy ma specyfikę prawną, polegająca na odstępstwach od zasad określonych w kpa. Należy wskazać w tym zakresie na art. 21 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. 64, poz. 427 ze zm.). Według tego przepisu, organ administracji publicznej zapewnia stronom, ale tylko na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania, oraz – również na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Przepisy tej ustawy ograniczyły więc zakres działania art. 10 kpa. Wprowadziły bowiem wymóg złożenia wyraźnego żądania strony, którego strona nie złożyła. Wskazać należy tym miejscu, że w rozpatrywanej sprawie udostępniono skarżącej protokół z kontroli na miejscu, udzielona także odpowiedzi na zastrzeżenie wniesione w zawiązku z tym przez skarżąca, przed wydaniem zaskarżonej decyzji poinformowania skarżącą o wszczęciu postępowania odwoławczego. Wskazane przepisy ustawy z 2007 r. wyłączyły też zastosowanie art. 81 kpa, który wskazuje, że okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Oznacza to, jak trafnie wskazał organ drugiej instancji, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W świetle wskazanej regulacji art. 21 ust.1 -3 ustawy z 2007 r. obowiązek organów Agencji został ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego wskazanego przez wnioskodawcę i innych uczestników postępowania, nie ciąży na nich obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania pomocy. Nie można zatem zgodzić się z zarzutami skarżącej co do naruszenia przepisów 7 i 77 kpa i 75 kpa. Nie można się także bowiem zgodzić z zarzutem, że organ II instancji nie przeprowadził wnioskowanych przez stronę środków dowodowych, bowiem w odwołaniu od decyzji I instancji strona takich wniosków nie zawarła. Również w skardze skarżąca takich wniosków nie przedłożyła. Wskazała jedynie, że sporna działka [...] została wykoszona przez oznaczone imiennie osoby, nie wniosła jednak o przeprowadzenia na powyższą okoliczność żadnych dowodów Jeśli idzie o żądanie skarżącej w zakresie postępowania dowodowego dotyczącego przeprowadzenia ponownej kontroli, Sąd stwierdza, że kontrole na miejscu przeprowadzane są z urzędu. Strona nie może zatem w sposób prawnie skuteczny domagać się przeprowadzenia takiej kontroli, czyli nie ma roszczenia w tym zakresie. Ponadto organy orzekające zasadnie, zdaniem Sądu uznały, że kontrola przeprowadzona na działkach skarżącej w dniach [...] r. w sposób prawidłowy i wystarczający stwierdziła stan faktyczny na tych działkach. Analiza zapisów protokołu nr [...], szkicu pomiarów działek, fotografii wykonanych podczas kontroli oraz wyjaśnień Biura Kontroli na Miejscu z dnia [...] r. wskazują, że podczas inspekcji terenowej kontrolerzy prawidłowo dokonali pomiaru upraw na poszczególnych działkach rolnych, a wyłączone zostały jedynie obszary nie kwalifikujące się do płatności ONW. Powyższe ustalenia wskazują, że w gospodarstwie skarżącej brak było możliwości zakwalifikowania całej powierzchni deklarowanych działek rolnych do przyznania pomocy. Wyłączone obszary zostały oznaczone na szkicu pomiaru działek oraz zobrazowane w materiale zdjęciowym. W odpowiedzi na zarzuty do tej kontroli wykazano zasadnie, że jest brak podstaw do przeprowadzenia ponownej inspekcji terenowej i takiej nie wykonało. Natomiast zastrzeżenia skrzącej do wyników kontroli, zawarte w piśmie z dnia [...] r., zostały rozpatrzone przez LOR ARiMR i zawarte w pismem z dnia [...] r. skierowanym do skarżącej. Odnośnie zarzutu braku czynnego udziału w czynnościach kontrolnych, organ odwoławczy trafnie wskazał, że kontrole na miejscu wykonywane w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, o których stanowi rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE l 368 z 23.12.2006 r.), nie są oględzinami w rozumieniu przepisów kpa. Są to kontrole wykonywane są przez jednostki merytoryczne Agencji tzw. Biura Kontroli na Miejscu lub inne jednostki organizacyjne. Ponadto przy dokonywaniu tych czynność kontrolny nie jest wymagalny udział rolnika. Zgodnie bowiem z zapisem art. 13 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006, w zakresie pomocy ze środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, w sprawie ma zastosowanie rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, ze zm.). Natomiast stosownie do jego postanowień, kontrole na miejscu mogą być zapowiadane jeżeli nie zagrozi to celowi kontroli (art. 23 a, art. 28). W rozpatrywanej sprawie należy podzielić stanowisko organu Agencji, że taka sytuacja nie wystąpiła. Nie można zatem uznać, że obecność skarżącej mogła by mieć wpływ na wynik pomiaru działek rolnych czy też na stwierdzenie w jaki sposób są użytkowane. Według Sądu, organ II instancji uznał słusznie, powołując się na art. 72 rozporządzenia nr 796/2004, że przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 40 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wraz ze stosownymi dowodami ,podlegają zgłoszeniu temu organowi na piśmie w terminie 10 dni roboczych od daty ustania tych okoliczności. Skarżąca, pomimo zobowiązania zawartego we wniosku podpisanym przez stronę, nie zgłosiła wcześniej – wymaganym terminie - wystąpienia suszy na działce rolnej. Dlatego organ odwoławczy zasadnie uznał, że nie może się powoływać na tą okoliczność, dopiero w odwołaniu, jako sytuację wyłączającą negatywne konsekwencję tego zdarzenia dla płatności rolnych. Strona bowiem miała świadomość, że taka sytuacja (susza) miała miejsce na terenie jej gospodarstwa, na co wskazuje treść jej zastrzeżeń do wyników z kontroli z dnia [...] r. Nie znajduje zdaniem Sądu potwierdzenia w aktach sprawy, że działki [...] została wykoszona. Na fotografii nr [...] wykonanej w dniu kontroli widoczna jest na tej działce wysoka roślinność zielna. Z porównania powyższej fotografii, z załącznikiem graficznym oznaczonym i podpisanego przez skarżącą oraz z szkicem pomiaru działki wykonanym przez kontrolerów terenowych, nie wynika, aby fotografia ta zrobiona była na części, którą strona wyłączyła z płatności. Biorąc to pod uwagę, Sąd uznał wskazane zarzuty skargi odnośnie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, za niemające wpływu na wynik sprawy. Nietrafne jest także zarzucanie organom orzekającym naruszenia prawa w zakresie zmniejszenia wysokości przyznanej płatności. Ustalanie postawy obliczania pomocy związanej z obszarem ONW oraz stosownie redukcji i wykluczeń następuje, jak trafnie wskazały organy Agencji, na zasadach określonych w art. 16 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Stosownie do ust. 1 tego rozporządzenia w związku z art. 50 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, jeśli obszar zadeklarowany w pojedynczym wniosku przekracza obszar ustalony dla danej grupy upraw, do obliczenia pomocy zostanie zastosowany obszar ustalony dla tej grupy upraw. Zawyżenie deklaracji powierzchni użytkowanej rolniczo skutkuje zmniejszeniem lub wykluczeniem, na zasadach przewidzianych w art. 16 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. w zw. z art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa wymienionego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L 345 z 20.11.2004 , ze zm.) i w zw. z art. 50 ust. 1 i 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, zgodnie z którym jeżeli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar stwierdzony, który spełnia wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy dla płatności ONW, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego po kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu. Jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar stwierdzony, który spełnia wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy dla płatności ONW oraz gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną wynosi powyżej 3% ale nie więcej niż 30% zatwierdzonego obszaru, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. W tym stanie, skoro różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku do płatności ONW, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli wyniosła [...]%, z tego względu, z uwagi na art. 138 ust 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. i art. 50 ust 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w związki z art. 16 ust 1 i ust 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r., płatność skrzącej została zasadnie pomniejszona o kwotę [...] zł. Natomiast na podstawie art. 66 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003, w związku z art. 23 rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r., ze względu na niestosowanie podstawowych zasad dobrej kultury rolnej zgodnie z ochrona środowiska zmniejsza się całkowita płatność ONW, która by przysługiwała w danym roku kalendarzowym. W świetle powyższej regulacji zasadnie dokonano zmniejszenia płatności ONW o [...]%. z tytułu nieprzestrzegania zasad dobrej kultury rolnej na działce [...]. W sprawie nie znajduje zastosowania art. 68 wskazanego rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. wykluczający stasowanie powyższej obniżki. Zgodnie z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 46, 306 ze zm.), na gruntach ugorowanych (ugór zielony) należy dokonywać koszenia, co najmniej raz w roku w terminie do 31 lipca. Jak już wskazano kontrola z dnia [...] r. stwierdziła brak dokonania tego zabiegu. Skarżąca nie wykazała w żaden sposób, że fakt nie wykonania na przedmiotowej działce do dnia 31 lipca zabiegów agrotechnicznych polegających na jej wykoszeniu nie stanowiło jej winy, dlatego też nie było podstaw odstąpienia od nałożenia wskazanej sankcji. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd nie stwierdził zatem zarzucanego przez skarżącą naruszenia prawa materialnego przez organy orzekające. Sąd oceniając postępowanie administracyjne w rozpatrywanej sprawie stwierdza zatem, że było ono prowadzone zgodnie z przepisami proceduralnymi zawartymi w kodeksie postępowania administracyjnego oraz ze szczególną regulacją zawartą w przepisach ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Sąd stwierdza również, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o obowiązujące w sprawie przepisy prawa materialnego zawartego w tej ustawie oraz w powołanych przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.