III SA/Wr 488/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Wojewody [...] z dnia [...]. Skarga została opatrzona znakiem opłaty sądowej o nominale 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych 100 zł. W myśl natomiast art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. Ustawa nie przewiduje natomiast możliwości uiszczenia opłaty sądowej w formie znaków opłaty sądowej załączonych do pisma procesowego. Z akt sprawy wynika, iż pełnomocnik skarżącego nie uiścił w prawidłowy sposób – gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, należnej kwoty wpisu stałego, a tym samym uchybił wymogowi ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego – z racji jego zawodowej znajomości regulacji postępowania sądowoadministracyjnego – oczekuje się realizacji dyspozycji wyrażonych w stosownych przepisach prawa procesowego, bez konieczności wzywania do uzupełnienia braków, wynikających z niezastosowania odpowiednich regulacji. Zgodnie z art. 221 p.p.s.a, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które – jak w niniejszej sprawie – nie zostały należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wobec niewykonania ciążącego na reprezentującym stronę zawodowym pełnomocniku obowiązku, należało zatem, na podstawie ostatnio przywołanego przepisu odrzucić skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.