III SA/Wr 495/16

Wrocław, dnia 8 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A sp. z o.o. w G. (dalej jako: "spółka") zawarła w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, wniosek o wstrzymanie czynności postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu podała, że grozi jej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa, połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem jego ogólny wywód. Twierdzenia podnoszone we wniosku powinny wyjaśniać na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy. Zaznaczyć przy tym należy, że niezałączenie dokumentów nie stanowi jednak o braku formalnym wniosku lecz przesądza o braku możliwości jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie spółka nie wykazała aby groziło jej niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie ewentualnej egzekucji zaskarżonej decyzji. Nie przedstawiła bowiem na tę okoliczność jakichkolwiek dokumentów obrazujących jej sytuację faktyczną i prawną. Natomiast sama argumentacja wniosku sprowadziła się jedynie do zacytowania przesłanek ustawowych. W tym stanie rzeczy ocena realności wspomnianych zagrożeń względem spółki nie była możliwa. Dlatego też na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak na wstępie.