III SA/Wr 498/07

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy wydania prawa jazdy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W rozpoznawanej sprawie wraz ze skargą pełnomocnik skarżącej złożył w jej imieniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W dniu 19 października 2007 r. skarżąca złożyła prawidłowo podpisany wniosek o przyznanie prawa pomocy wskazując w uzasadnieniu, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, samotnie wychowującą trójkę dzieci, jedynym dochodem jej rodziny jest świadczenie rodzinne i alimenty otrzymywane na rzecz dzieci w łącznej wysokości 1.110 zł, a niezbędne wydatki rodziny kształtują się następująco: koszt butli z gazem- 40 zł; opłata za energię elektryczną- 38, 47 zł; opłata za mieszkanie- 400 zł; dojazdy dzieci do szkoły- 200 zł; czynsz za studia syna K.- 160 zł; koszty lekarstw (leczy się na [..])- 43 zł. Dodała, iż na wydatki przekraczające dochód (w tym na wynagrodzenie pełnomocnika) pożycza pieniądze od rodziny lub znajomych. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną rodziny skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności, znajdujących potwierdzenie w złożonych dokumentach, wynika bowiem, że poniesienie przez nią kosztów sądowych mogłoby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.