III SA/Wr 498/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 13 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na skutek sprzeciwu S. K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 września 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 498/10 w sprawie ze skargi S. K. i M. K. na postanowienie Burmistrza Miasta i gminy P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości postanawia: odmówić skarżącemu S. K. przyznania prawa pomocy. W dniu [...] r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia rzecznika patentowego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, jest osobą niepełnosprawną ([...]), łączny ich dochód netto wynosi [...] zł, a ich wydatki kształtują się następująco: koszty leczenia - [...] zł; opłata za wodę - [...] zł; za gaz - [...] zł; za energię elektryczną - [...] zł. Dodał, że posiada mieszkanie o pow. [...] m2.Z informacji posiadanych przez Sąd z innego postępowania prowadzonego ze skargi wnioskodawcy wynika ponadto, że zobowiązany jest do ponoszenia opłat sądowych w łącznej wysokości [...] zł oraz do spłaty pożyczek w łącznej wysokości [...] zł., oraz że otrzymuje on z [...] Ośrodka Pomocy Społecznej zasiłek pielęgnacyjny dla osoby niepełnosprawnej w wysokości [...] zł . Postanowieniem z dnia 30 września 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. We wniesionym od powyższego rozstrzygnięcia sprzeciwie, skarżący podniósł, że jest osobą niepełnosprawną o znacznym stopniu niepełnosprawności. Cały czas się leczy i zażywa stale leki [...] i [...], co znacznie utrudnia mu normalne funkcjonowanie. Dlatego nieprawidłowo wypełnił formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie skarżący podniósł, że w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 497/10 znajduje się jego prawidłowo wypełniony wniosek oraz szczegółowa dokumentacja, o skorzystanie z której wnosi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: W myśl art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. - prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Potrzeba zastosowania cytowanego przepisu ustawy zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia w związku z brakiem właściwości sądu do którego sprawa została skierowana, bądź jej niedopuszczalności z innych względów. Stanowisko takie wielokrotnie potwierdzał Naczelny Sąd Administracyjny, np. w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2010 r. I OZ 481/10, postanowieniu z dnia 26 września 2007 r. I OZ 686/07, postanowieniu z dnia 3 czerwca 2009 r. I OZ 584/09. W rozpoznawanej sprawie wniesiona skarga dotyczy postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości. Tymczasem, przepis art. 1 p.p.s.a. stanowi, że przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw precyzuje przepis art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., który wymienia akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Są to między innymi postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Odnośnie postanowień wydanych w toku postępowania podatkowego, podnieść należy, że zgodnie z art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., zwanej w dalszej części w skrócie jako "o.p.". na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie wydane zostało w oparciu o przepis art. 165 § 2 o.p. Zarówno przepis art. 165 o.p., jak i żadna inna norma tej regulacji, nie przewiduje, aby na postanowienie o wszczęciu postępowania przysługiwało zażalenie. Postanowienie to również nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Oznacza to, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego na takie orzeczenie, musi zostać uznana przez Sąd za niedopuszczalną. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 247 p.p.s.a. Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, o czym orzeczono jak w sentencji.