III SA/Wr 506/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 4 października 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi R. O., na decyzję SKO w L., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie rejestracji pojazdu, wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącego do uiszczenia – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości [...] zł. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z końcem dnia [...] r. (czwartek). Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wraz z dowodem jego uiszczenia w dniu [...] r. Zarządzeniem z [...] r. wezwano wnioskodawcę do podania okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu oraz wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wskazał, że uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi było spowodowane przejściowymi problemami finansowymi związanymi ze wzrostem kosztów utrzymania i leczenia skarżącego i jego żony. Skarżący dodał, że wzrost kosztów leczenia nastąpił wskutek uczestnictwa w kolizji drogowej. Ponadto poinformował, że jako osoba [...] ponosi duże wydatki na leczenie i rehabilitację. Wskazał także, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Beck, Warszawa 1998, s. 345). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy strony, a przy tym zainteresowany wykaże, że niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1980, s. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ocena okoliczności uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienia braku winy w tym uchybieniu, dokonana w rozpoznawanej sprawie, nie uzasadnia przyjęcia, że niedotrzymanie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło bez winy strony. Odnośnie do okoliczności powołanych przez skarżącego należy stwierdzić, że ocena czy nastąpiło uprawdopodobnienie, o którym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a.., należy do sądu rozpatrującego wniosek. W tym przedmiocie Sąd nie jest związany zawartymi we wniosku twierdzeniami, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu, a przekonanie to powinno opierać się na obiektywnych przesłankach wynikających z zawartych we wniosku twierdzeń. Chociaż uprawdopodobnienie jest wyjątkiem od reguły formalnego przeprowadzenia dowodu, działającym na korzyść strony powołującej się na określony fakt, to jednak nie oznacza to, że może ono opierać się tylko na samych twierdzeniach strony. Odróżnienie aktu uprawdopodobnienia w stosunku do przeprowadzenia dowodu polega m.in. na tym, że uprawdopodobnienie przeprowadza się za pomocą środków nieskrępowanych wymaganiami stawianymi co do formy przez obowiązujące przepisy prawa (por. postanowienie SN z dnia 5 maja 2009 r.. I UO 3/08, LEX nr 509056). Niepoparte niczym twierdzenie skarżącego o uczestnictwie w kolizji drogowej i wzroście kosztów leczenia jego i jego żony nie może być oceniane jako uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podkreślić przy tym należy, że z treści uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu nie wynika kiedy kolizja drogowa, na którą powołuje się skarżący, miała miejsce, jakie konkretnie obrażenia ponieśli skarżący i jego żona i jakie w związku z tym leczenie było konieczne. Brak takich danych uniemożliwia natomiast dokonanie przez Sąd oceny wpływu powołanych przez skarżącego faktów na realną możliwość uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie. Wskazać także trzeba, że skarżący nie wyjaśnił z jakiego powodu przyczyna uchybienia terminowi ustała dokładnie w dniu [...] r. Zauważyć ponadto należy, że skarżący w uzasadnieniu swojego wniosku powołuje się przede wszystkim na przejściowe trudności finansowe i brak środków na uiszczenie wpisu sądowego. Okoliczność taka nie może być jednak przesłanką uzasadniającą przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, mogłaby ona być natomiast podstawą do złożenia wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych. W tej sytuacji Sąd był zmuszony przyjąć, że wnioskodawca nie wykazał, iż bez swojej winy uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w związku z czym postanowiono, jak w sentencji.