III SA/Wr 510/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym, skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r., (sygn. akt III SA/Wr 510/11) oddalającego skargę M. B. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia [...] r. oddalono skargę M. B. na opisane w osnowie niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej, nie będący adwokatem ani radcą prawnym, wniósł osobiście przez siebie sporządzoną skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej w skrócie "p.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej – pomimo prawidłowego pouczenia go o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w szczególności o konieczności sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego – osobiście sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. odmówiono natomiast przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W konsekwencji skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez pełnomocnika skarżącej nie będącego adwokatem lub radcą prawnym – jako niedopuszczalna – podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 178 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie orzeczono, jak w sentencji.