III SA/Wr 511/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej T. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, z dnia 13 października 2011 r. sygn. akt III SA/Wr 511/11 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu pomocy postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 13 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. B. na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego we W., wskazując w uzasadnieniu na brak legitymacji strony do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r., T. B. wywiódł skargę kasacyjną od opisanego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Natomiast zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W rozpoznawanej sprawie, stroną wnoszącą skargę na decyzję organu rolnego opisaną w osnowie postanowienia, a dotyczącą T. B., wniosła M. B. W skardze nie wskazano, aby wnoszona ona była w imieniu syna – T., co więcej podkreślono, że wnosi ją skarżącą, reprezentowana przez swojego brata S. P., na dowód czego dołączono stosowne pełnomocnictwo. Na żadnym etapie postępowania skarżąca nie wyjaśniła, że w istocie działa jedynie w charakterze pełnomocnika, a stroną postępowania był jej syn. Pierwsze takie twierdzenie zawarto dopiero we wniesionej skardze kasacyjnej. Skoro zaś skargę kasacyjną od zapadłego orzeczenia wniósł T. B., nie będący stroną postępowania, na podstawie wyżej przytoczonych przepisów, należało skargę kasacyjną odrzucić, jako wniesioną przez osobę nieuprawnioną.