III SA/Wr 512/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Protokolant Ewa Pąsiek po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w T. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. W dniu [...] r. do Biura Powiatowego ARiMR w K. wpłynął wniosek "A" Sp. z o.o. (dalej także: strona, spółka, skarżąca) reprezentowanej przez pełnomocnika o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. ostatecznej decyzji z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), doręczonej stronie dnia [...] r. Pełnomocnik powołał się na: - art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a. stwierdzając, że strona bez własnej winy nie brała udziału w toczącym się postępowaniu, a z treścią decyzji zapoznała się dnia stycznia 2013 r.; - art. 145 § 1 pkt. 5 k.p.a., gdyż wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz nowe dowody istniejące w dacie rozstrzygnięcia, nieznane organowi wydającemu decyzję. Uwzględniając to strona wniosła o uchylenie tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik stwierdził, że dnia [...] r. w siedzibie D. Oddziału Regionalnego ARiMR we W. zapoznał się z aktami postępowania w sprawie. Stwierdził, że w stosunku do spółki wydane zostały m.in. dwie decyzje ostateczne, skierowane przez Prezesa ARiMR do postępowania egzekucyjnego, a mianowicie: decyzja nr [...] z dnia [...]r. zobowiązująca Spółkę do zwrotu kwoty [...]PLN (wraz z odsetkami) - jako nienależnie wypłaconej z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za okres od 2005 r. do 2008 r. oraz decyzja nr [...] z dnia [...] r. wydana przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K., zobowiązująca Spółkę do zwrotu kwoty [...] PLN - jako nienależnie wypłaconej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) za okres od 2004 r. do 2008 r. W dniu [...] r. pełnomocnik o swych ustaleniach poinformował Zarząd Spółki, który stwierdził, że decyzja nr [...] z dnia [...] r. nie została Spółce skutecznie doręczona za pośrednictwem poczty. Spółka nie miała wiedzy na temat przebiegu i wyników postępowania toczącego w tej sprawie od dnia [...] r., wszczętego z urzędu przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. Jedyną osobą upoważnioną wówczas do występowania w imieniu Spółki w postępowaniach przed organami ARiMR był A. S., działający na podstawie udzielonego mu pisemnego pełnomocnictwa. Wszelka korespondencja w sprawie adresowana była imiennie do niego lub była bezpośrednio przez niego odbierana. Dotyczyło to jego kontaktów z Biurem Powiatowym ARiMR w K., które obsługiwało realizowany przez gospodarstwo w T. program dopłat. W toku postępowania A.S. występował nie tylko w charakterze pełnomocnika i prezesa zarządu spółki. Był także synem jedynego udziałowca spółki – J. S., który z uwagi na podeszły wiek i zaufanie do syna, całkowicie przekazał A. S. sprawy gospodarstwa w T., znacznie oddalonego od jego miejsca zamieszkania. Zaufanie to wynikało również z kilkuletniego prawidłowego wywiązywania się przez syna z obowiązków pełnomocnika spółki w związku z realizacją 5-letniego program dopłat. J. S. został poinformowany przez syna o kontroli na miejscu ARiMR w kwietniu 2009 r. oraz o rzekomych nieprawidłowościach stwierdzonych w toku czynności kontrolnych. Został jednak zapewniony przez syna, że nieprawidłowości te nie są istotne oraz że A. S. złożył już stosowne wyjaśnienia pokontrolne na piśmie. Z wyjaśnień tych miało wynikać, że ustalenia kontrolujących nie były miarodajne i że nie grożą one spółce konsekwencjami prawnymi. O dalszych działaniach w sprawie A. S. ojca nie informował. W konsekwencji tego, w połowie 2010 r., nie mając wiedzy o prowadzonych nadal przez organy ARiMR czynnościach wyjaśniających, J. S. uznając za pozytywnie zakończony 5-letni okres realizacji programu dopłat, podjął decyzję o sprzedaży gospodarstwa w T. na rzecz osoby trzeciej. A. S. zmarł nagle w grudniu 2010 r. Do końca 2012 r. J. S. jako właściciel oraz zarząd spółki (w nowym składzie), nie mieli wiedzy o zakończeniu prowadzonych w 2010 r. w K. oraz w 2011 r. we W. postępowaniach wyjaśniających, a w konsekwencji o wydaniu obu decyzji. Dopiero w grudniu 2012 r. obecny członek zarządu spółki G. S., porządkując rzeczy osobiste zmarłego A. S. (który był jego ojcem), odnalazł korespondencję zawierającą upomnienie w sprawie wykonania decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. z dnia [...] czerwca 2010 r. W celu wyjaśnienia sprawy spółka ustanowiła pełnomocnika, który zaznajomił się z aktami sprawy w dniu 11 stycznia 2013 r. Według pełnomocnika dla oceny zasadności wniosku o wznowienie postępowania istotne są ustalenia wynikające z dokumentacji jednostki certyfikującej "B" Sp. z o.o. z siedzibą w W. udostępnionej dnia [...] r. Na dokumentację tę powołuje się w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji z dnia [...] r. Dyrektor D. Oddziału Regionalnego ARiMR we W. W konsekwencji należy uznać, że dokumentacja "B" Sp. z o.o. posłużyła organowi w toku postępowania wyjaśniającego do dokonania niekorzystnych z punktu widzenia interesu prawnego Spółki ustaleń faktyczno-prawnych. Wynika to wprost z analizy tego uzasadnienia. Treść dokumentów "B" Sp. z o.o. jest zdaniem pełnomocnika sprzeczna z treścią wywodu uzasadnienia wymienionej decyzji. Mogło to mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia w sprawie. Podobnie należy ocenić brak odniesienia się organu do tych dokumentów. Ma to miejsce w przypadku decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. z dnia [...]. Pełnomocnik stwierdził, że w toku prowadzonych w sprawie dwóch odrębnych postępowań dotyczących tożsamego stanu faktycznego, doszło do wydania decyzji ostatecznych w sytuacji, gdy strona bez swojej winy pozbawiona została faktycznej możliwości aktywnego udziału w znacznej części postępowania dowodowego. Mogło to skutkować przyjęciem przez organ decyzyjny niekorzystnych ustaleń dla strony. W zakresie ustaleń przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia decyzji nr [...] z dnia [...] r. organ oparł się na dowodach wbrew ich rzeczywistej treści, a w decyzji nr [...] z dnia [...] r. organ w ogóle pominął istnienie takiego materiału dowodowego. Mogło to wpłynąć na treść rozstrzygnięcia. Według pełnomocnika wskutek rozdzielnego prowadzenia obu postępowań doszło do wydania decyzji merytorycznych opartych na wzajemnie niespójnych ustaleniach faktycznych związanych z określeniem rzekomo stwierdzonych nieprawidłowości w prowadzeniu gospodarstwa przez producenta. Mogło to skutkować przyjęciem błędnej podstawy prawnej przy wyborze sankcji zastosowanych w sprawie. Po rozpatrzeniu wniosku strony, dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. wydał postanowienie, którym odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r., nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). Na to rozstrzygnięcie pełnomocnik spółki złożył zażalenie, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu rażące naruszenie przepisów postępowania poprzez: - pominięcie w uzasadnieniu szeregu okoliczności faktycznych podniesionych we wniosku o wznowienie, wskazujących, że strona bez swojej winy nie brała udziału w znacznej części postępowania dowodowego poprzedzającego wydanie decyzji ostatecznej w sprawie; - zakwalifikowanie jako nieistotnych dla sprawy okoliczności wynikających z dokumentacji jednostki certyfikującej "B" Sp. z o.o., a istniejących w dniu wydania decyzji nr [...]. Biorąc pod uwagę powyższe zarzuty pełnomocnik wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie, że zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie. Według Dyrektora DOR ARiMR we W. zaskarżone postanowienie nie naruszało przepisów prawa, więc zażalenie spółki nie zasługiwało na uwzględnienie. W uzasadnieniu postanowienia organ powołał treść art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), określający przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego. Organ stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie strona oparła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K., nr [...]z dnia [...]r., o przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., tj. pkt 4 - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, pkt 5 - wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Organ zbadał dochowanie przez stronę terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ wskazał, że przepis ten reguluje dwie kwestie, mianowicie tryb i termin wniesienia podania. Strona może więc skutecznie złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Gdy żąda wznowienia na podstawie określonej w art. 145 § 1 pkt 4, może je wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. Strona musi zatem udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach lub o decyzji stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H.Beck 2011, str. 426 i nast.). Organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie tego terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż godzi w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 k.p.a.). Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). Przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu strona może się bronić, wnosząc o przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) została skutecznie doręczona stronie dnia 8 lipca 2010 r. Wniosek o wznowienie postępowania złożono natomiast w dniu 4 lutego 2013 r. Z uwagi na to, że termin z art. 148 § 1 k.p.a. został przekroczony, organ II instancji uznał, że organ I instancji prawidłowo odmówił wznowienia postępowania. Odnośnie wywodów strony co do osoby pełnomocnika i niewywiązania się przez niego z powierzonych mu wobec spółki obowiązków, organ wskazał, że nie ma to wpływu na treść rozstrzygnięcia podjętego w sprawie. Obowiązkiem organu, wynikającym z art. 40 § 2 k.p.a., było dostarczenie korespondencji na adres pełnomocnika wskazanego przez "A" Sp. z o.o. Decyzja nr [...] z dnia [...] r. została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony A. S. Wynika to z potwierdzenia odbioru decyzji w dniu 8 lipca 2010 r. Jeżeli pełnomocnik nie dochował należytej staranności, to jego mocodawca, a nie organ, ponosi ryzyko ujemnych skutków takiego zachowania się pełnomocnika. Ustalenia Jednostki Certyfikującej "B" Sp. z o.o., na które powoływała się strona, nie mogły być wzięte pod uwagę w trakcie rozpatrywania sprawy o przyznanie płatności z tytułu ONW ani o ustalenie kwoty do zwrotu z tytułu ONW. Dotyczyły one bowiem odrębnej płatności, otrzymywanej w ramach podjęcia innego zobowiązania - rolnośrodowiskowego, przyznanego na podstawie odrębnych przepisów. Beneficjent składając wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach pakietów ekologicznych podlega corocznej weryfikacji, czy na zgłaszanych gruntach rolnych prowadzi działalność ekologiczną, czy spełnia warunki do jej przyznania. Jednym z tych warunków jest umieszczenie beneficjenta w wykazie Jednostki Certyfikującej producentów, którzy spełnili wymagania do otrzymania płatności z tytułu prowadzenia działalności ekologicznej. Wynik certyfikacji nie mógł być zatem wzięty pod uwagę podczas rozpatrywania sprawy o przyznaniu płatności ONW oraz o ustalenie nienależnie pobranych płatności z tytułu ONW. Były one bowiem rozpatrywane w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie innych przepisów. Organ podkreślił, iż niezachowanie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. lub nieprzywrócenie go, nie przesądza o odmowie wznowienia postępowania, z wyjątkiem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 145a i art. 145b k.p.a. Jeżeli bowiem organ stwierdzi przyczyny wznowienia, powinien z urzędu wznowić postępowanie. Organ stwierdził zatem, że postanowienie z dnia [...] r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. o odmowie wznowienia postępowania załatwia sprawę "A" Sp. z o.o. zgodnie z cytowanymi przepisami prawa. Zasługuje więc na utrzymanie w mocy. Na to rozstrzygnięcie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 148 § 1 i § 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. poprzez bezzasadne uznanie, że podanie o wznowienie postępowania w sprawie złożono z naruszeniem terminu do jego wniesienia oraz że nie wskazuje ustawowo przewidzianych przesłanek wznowienia. Powołując się na to strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji, o dopuszczenie dowodu z dokumentów urzędowych, których odpisów skarżąca nie zdążyła uzyskać na etapie postępowania odwoławczego, a które okaże na terminie rozprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor D. Oddziału Regionalnego (DOR) ARiMR we W. podtrzymał argumentację z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz wniósł o oddalenie skargi. Organ badając przesłanki formalne do wznowienia postępowania stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania złożono w terminie dłuższym niż 1 miesiąc – około 3 lata od wydania rozstrzygnięcia. W związku z tym, że termin nie został dochowany, organ był zobowiązany do odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu skargi strona przytoczyła pogląd z komentarza do Kodeksu postępowania administracyjnego autorstwa P. Przybysza: "Termin do wniesienia żądania o wznowienie jest liczony od dnia, w którym strona w jakikolwiek sposób dowiedziała się o istnieniu decyzji, a nie od dnia, w którym miała taką możliwość. Okoliczność, że strona nie dołożyła należytej staranności w celu zdobycia tej wiadomości, jest z punktu widzenia zachowana tego terminu bez znaczenia" (wyrok NSA z dn. 14.10.1999 r., IV SA 1662/97). Zdaniem organu przytoczony cytat nie odnosi się do przedmiotowej sprawy. Bowiem zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a., jeżeli strona działa poprzez pełnomocnika, co miało miejsce w sprawie, pisma doręcza się temu pełnomocnikowi. Decyzja nr [...] z dnia [...] r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), co do której strona wnosi o wznowienie postępowania, została skutecznie doręczona pełnomocnikowi dnia 8 lipca 2010 r. Organ badając dopuszczalność wniosku wydał zatem postanowienie dnia [...] r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. z dnia [...]r., w którym stwierdził, iż termin na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania został przekroczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się tymi zasadami w niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca żądała wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Według tych przepisów w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (pkt 4); wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję (pkt 5). Według art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie natomiast od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). Z akt administracyjnych sprawy wynika bezspornie, że strona jako osoba prawna była reprezentowana przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika, biorącego udział w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] r., któremu doręczono skutecznie tę decyzję dnia [...] r. Od tego dnia rozpoczął bieg miesięczny termin określony w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. sąd stwierdza, że podanie o wznowienie postępowania wniesione przez pełnomocnika spółki dnia [...] r. nastąpiło zatem z oczywistym uchybieniem jednomiesięcznego terminu. Wynika z tego, że ocena prawna dokonana w tym przedmiocie przez organ orzekający w zaskarżonym postanowieniu jest prawidłowa. Termin ten upłynął w dniu 8 sierpnia 2010 r., a więc po upływie miesięcznego terminu. Z kolei w sytuacji uregulowanej art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. istotne jest, czy tak jak twierdzi skarżąca, w rozpatrywanej sprawie zaistniała podstawa do wznowienia postępowania, o której mowa w tym przepisie. Aby wznowić postępowanie na podstawie tego przepisu powinny być spełnione łącznie trzy przesłanki. Ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być nowe. Obejmuje to okoliczności lub dowody zarówno nowoodkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Ujawnienie nowych okoliczności faktycznych stanowi samoistną podstawę wznowienia postępowania. Nowe okoliczności faktyczne czy nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne. Muszą zatem dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne. Kolejną przesłanką jest istnienie nowych okoliczności faktycznych czy nowych dowodów w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką jest to, że nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję. Jak wynika ze stanowiska skarżącej, na tę okoliczność wskazuje ona dowód w postaci dokumentacji jednostki certyfikującej "B" Sp. z o.o. z siedzibą w W. udostępnionej pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...]r. Dokumentacja ta nie jest wszakże istotna dla rozstrzyganej sprawy. Odnosi się ona bowiem do płatności otrzymywanej przez skarżącą w ramach zobowiązania rolnośrodowiskowego, przyznawanego na podstawie odrębnych przepisów. Nie miało to więc znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy, która dotyczyła płatności ONW. Sąd stwierdza, że organ wyjaśnił trafnie, że warunkiem przyznania płatności rolnośrodowiskowej jest umieszczenie beneficjenta w wykazie Jednostki Certyfikującej producentów, którzy spełnili wymagania do otrzymania płatności z tytułu prowadzenia działalności ekologicznej. Wynik certyfikacji nie mógł być więc wzięty pod uwagę podczas rozpatrywania sprawy o przyznaniu płatności ONW oraz o ustalenie nienależnie pobranych płatności z tytułu ONW. Były one bowiem rozpatrywane na podstawie innych przepisów. Okoliczności te były znane organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie. Nie spełniały także wymogu nowości. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek, które mogłyby stanowić dla organu podstawę do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.