III SA/Wr 513/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w G., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W., z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wymiaru podatku od czynności cywilnoprawnych, postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. w sprawie wymiaru podatku od czynności cywilnoprawnych. Skargę na wskazane na wstępie orzeczenie wniosła "A" sp. z o.o. z siedzibą w G. (zwana dalej stroną skarżącą). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - oryginału bądź jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem przez upoważnioną do tego osobę, zgodnie z wymogami dotyczącymi poświadczania dokumentów. Pouczono jednocześnie stronę skarżącą o skutkach prawnych nieusunięcia opisywanych braków w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. W dniu [...] r. strona skarżąca złożyła wraz z pismem przewodnim kserokopię odpisu z KRS aktualnego na dzień [...] r. potwierdzoną przez prokurenta B. Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wobec nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo skutecznego wezwania. Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który - w rozpoznawanej sprawie - zauważył brak w zakresie udokumentowania umocowania do reprezentowania strony skarżącej. Przepis art. 25 § 1 p.p.s.a. przydaje osobom prawnym tzw. zdolność sądową tj. zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona. Jak wynika z brzmienia art. 12 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U z 2000, Nr 94 poz. 1037 ze zm.) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiada osobowość prawną, gdy jest wpisana do rejestru. Z kolei art. 201 § 1 tej ustawy umocowuje zarząd tego typu spółki do reprezentowania jej na zewnątrz, w tym do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu spółki. Zarząd nie musi jednak działać osobiście, albowiem po myśli art. 1091 kodeksu cywilnego, może on ustanowić prokurenta. Prokura jest szczególną formą pełnomocnictwa podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Prawidłowe ustalenie sposobu reprezentacji spółki na dzień złożenia skargi umożliwia sądowi jej weryfikację pod kątem sporządzenia środka zaskarżenia przez uprawnione do tego osoby, co stanowi jeden z warunków przesądzających o jego skuteczności. Chroni to również stronę przed ewentualnymi, negatywnymi skutkami następstw podjęcia w jej imieniu działań przez osoby do tego nielegitymowane, zapewniając przy tym także prawidłowość postępowania sądowoadministracyjnego w tym zakresie. Niezałączenie prawidłowo sporządzonego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (oryginału, czy też poświadczonego odpisu przez uprawnioną do tego osobę) stanowi brak formalny skargi. Potwierdzenie dokonane przez prokurenta nie może być uznane za prawidłowe, albowiem żaden przepis prawa nie przydaje prokurentowi kompetencji do poświadczania dokumentów. Skoro zatem niewłaściwie potwierdzonej kopii odpisu z KRS nie można uznać (na potrzeby postępowania sądowoadministracyjnego) za surogat oryginału, to stwierdzić należy, że przesłanie takiego dokumentu - nawet w zakreślonym terminie - nie jest uzupełnieniem braków formalnych zgodnie z wymogami wezwania z dnia [...] r., w którym w sposób wyraźny i jednoznaczny wskazano jak należy owe braki formalne skargi uzupełnić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 p.p.s.a. skarga, wobec nieuzupełnienia braków formalnych, podlega odrzuceniu. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie drugim niniejszego postanowienia znajduje oparcie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.