III SA/Wr 514/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędziowie Sędzia NSA Ryszard Pęk (sprawozdawca), Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 lutego 2013 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę. 1. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. (dalej, jako "Dyrektor Oddziału ARiMR" oraz jako "organ II instancji") uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej, jako "Kierownik Biura Powiatowego ARiMR" oraz jako "organ I instancji") z dnia [...] r. nr [...] o przyznaniu P.P. (dalej, jako "skarżący") płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej kwocie, naliczając płatność dla pakietu rolnictwo ekologiczne wariant trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności do powierzchni deklarowanej przez producenta, tj. [...] ha, w wysokości [...] zł – w części dotyczącej odmowy przyznania skarżącemu płatności z tytułu realizacji pakietu POI - utrzymanie łąk ekstensywnych, wariant POlb - półnaturalne łąki dwukośne i przyznał skarżącemu płatności z tytułu realizacji pakietu POI - utrzymanie łąk ekstensywnych, wariant POlb - półnaturalne łąki dwukośne w wysokości [...] zł, w tym środki budżetu Unii Europejskiej [...] zł, środki krajowe [...] zł za rok 2007. Jednocześnie organ II instancji utrzymał w mocy pozostałą część decyzji I instancji przyznającej skarżącemu płatność do powierzchni [...] ha w ramach pakietu "Rolnictwo ekologiczne" - wariant trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności (S02b02) w kwocie [...] zł oraz w części odmawiającej płatności do powierzchni [...] ha w ramach pakietu "Rolnictwo ekologiczne" - wariant uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności (S02d01). 2. Powyższa decyzja została wydana na podstawie następującego stanu faktycznego. 3. W dniu [...]r. skarżący wniósł o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007. Wniosek obejmował pakiet "Utrzymanie łąk ekstensywnych" realizowany jako wariant "Półnaturalne łąki dwukośne" (POlb) na powierzchni [...] ha, wnioskowana kwota pomocy rocznie – [...] zł., oraz pakiet "Rolnictwo ekologiczne" realizowany w ramach wariantów: trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności (S02b02) na obszarze [...] ha, wnioskowana kwota pomocy rocznie – [...] zł, oraz uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności (S02d01) na powierzchni [...] ha, wnioskowana kwota pomocy rocznie – [...] zł. Dodatkowo skarżący wystąpił o zwiększenie płatności z tytułu realizacji pakietu "rolnictwo ekologiczne" ze zbilansowaną produkcją roślinną i zwierzęcą. W dniu [...] r. organ I instancji poinformował skarżącego, że nie może wydać decyzji w przewidzianym terminie, tj. do dnia [...] w roku, w którym został złożony wniosek z uwagi na brak wykazów potwierdzających prowadzenie gospodarstwa ekologicznego z jednostki certyfikującej. W dniu [...] r. organ I instancji poinformował natomiast skarżącego o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zgłoszonych żądań. W dniach [...] r. i [...] r. oraz [...] r. a także [...] r. i [...] r. w gospodarstwie skarżącego, w obecności pełnomocnika M. P., przeprowadzone zostały kontrole na miejscu. W protokołach z tych kontroli, w szczególności protokole z czynności kontrolnych nr [...] (znak sprawy kontroli [...]), dotyczącym realizacji zobowiązań wynikających z planu rolnośrodowiskowego, wykazano następujące nieprawidłowości: - na działce rolnej A położonej na działce ewidencyjnej nr [...] wykazano, że zadeklarowana powierzchnia działki użytkowana rolniczo ([...] ha) jest zgodna z powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli na miejscu. Rodzaj uprawy deklarowany przez skarżącego nie jest zgodny ze stanem faktycznym. Inspektorzy przeprowadzający kontrolę na omawianej działce rolnej stwierdzili ugór i zastosowali kod pokontrolny (DR3) wskazujący, że na całej działce rolnej (4,03 ha) stwierdzony rodzaj rolniczego użytkowania nie kwalifikuje się do przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Ponadto, odnośnie tej samej działki rolnej A inspektorzy terenowi zastosowali również kod informacyjny niemający wpływu na płatność (DR25), który wskazuje, że działka rolna położona jest w kompleksie działek rolnych pokrytych jednolitą uprawą i nie ma możliwości identyfikacji jej granic; - na działce rolnej B położonej na działce ewidencyjnej nr [...] skarżący zadeklarował powierzchnię działki użytkowaną rolniczo ([...] ha), na której uprawia porzeczkę czarną. Podczas kontroli na miejscu inspektorzy terenowi zmierzyli powierzchnię działki rolnej [...] ha, w związku z czym zastosowali kod pokontrolny DR13 - wskazujący, że zadeklarowana powierzchnia całkowita działki rolnej jest mniejsza od powierzchni całkowitej stwierdzonej. Inspektorzy przeprowadzający kontrolę stwierdzili, że działka jest odłogowana i nie jest na niej prowadzona działalność rolnicza (kod błędu DR18); - na działce rolnej C położonej na działce ewidencyjnej nr [...] stwierdzono, że zadeklarowana uprawa nie jest zgodna ze stanem faktycznym. Inspektorzy stwierdzili na omawianej działce rolnej ugór i zastosowali kod pokontrolny (DR3) wskazujący, że na całej działce rolnej ([...] ha) stwierdzony rodzaj rolniczego użytkowania nie kwalifikuje się do przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Do działki zastosowano również kod pokontrolny (DR25) mówiący o tym, że działka rolna położona jest w kompleksie działek rolnych pokrytych jednolitą uprawą bez możliwości identyfikacji jej granic; - na działce rolnej D położonej na działce ewidencyjnej nr [...] wykazano, że zadeklarowana powierzchnia działki użytkowana rolniczo ([...] ha) oraz roślina uprawiana w plonie głównym nie jest zgodna z uprawą stwierdzoną podczas kontroli na miejscu. Inspektorzy terenowi zmierzyli powierzchnię [...] ha, w związku z czym zastosowali kod pokontrolny DR13. Inspektorzy przeprowadzający kontrolę stwierdzili, że rodzaj rolniczego użytkowania na w/w działce (ugór) nie kwalifikuje się do płatności rolnośrodowiskowej (kod nieprawidłowości DR3); - na działce rolnej E położonej na działce ewidencyjnej nr [...] stwierdzono, że powierzchnia zadeklarowana przez skarżącego na powierzchni [...] ha jest zgodna ze stanem faktycznym. Na tej działce inspektorzy terenowi stwierdzili taką samą uprawę na powierzchni [...] ha. Do działki rolnej E zastosowali jednak kod informacyjny niemający wpływu na płatność (DR25), który wskazuje, że działka rolna położona jest w kompleksie działek rolnych pokrytych jednolitą uprawą i nie ma możliwości identyfikacji jej granic; - na działce rolnej F położonej na działce ewidencyjnej nr [...] stwierdzono, że powierzchnia uprawy zadeklarowana przez skarżącego na powierzchni [...] ha jest zgodna ze stanem faktycznym. Na tej działce inspektorzy terenowi stwierdzili taką samą uprawę na powierzchni [...] ha. Do działki rolnej F zastosowali jednak kod informacyjny niemający wpływu na płatność (DR25), który wskazuje, że działka rolna położona jest w kompleksie działek rolnych pokrytych jednolitą uprawą i nie ma możliwości identyfikacji jej granic; - na działce rolnej G położonej na działce ewidencyjnej nr [...] wykazano, że zadeklarowana przez skarżącego powierzchnia działki użytkowana rolniczo ([...] ha) oraz roślina uprawiana w plonie głównym nie jest zgodna z uprawą stwierdzoną podczas kontroli na miejscu. Inspektorzy terenowi zmierzyli powierzchnię [...] ha, w związku z czym zastosowali kod pokontrolny DR13 - wskazujący, że zadeklarowana powierzchnia całkowita działki rolnej jest mniejsza od powierzchni całkowitej stwierdzonej. Inspektorzy przeprowadzający kontrolę stwierdzili, że rodzaj rolniczego użytkowania na w/w działce (ugór) nie kwalifikuje się do płatności rolnośrodowiskowej (kod nieprawidłowości DR3). W wyniku kolejnych kontroli na miejscu przeprowadzonych w ramach wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007, inspektorzy terenowi potwierdzili zgodność powierzchni ([...] ha) i rodzaju uprawy (łąka trwała) w ramach pakietu utrzymywanie łąk ekstensywnych (POI) wariant półnaturalne łąki dwukośne (POlb) z danymi deklarowanymi przez producenta. 5. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, decyzją z dnia [...] r. (nr [...]) przyznał skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej kwocie, naliczając płatność dla pakietu rolnictwo ekologiczne wariant trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności do powierzchni deklarowanej przez producenta, tj. [...] ha, w wysokości [...] zł. 6. Powyższa decyzja została uchylona w całości decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. 7. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., po rozpoznaniu skargi wniesionej przez skarżącego, wyrokiem z dnia [...] r. ([...]) uchylił w całości decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) i orzekł, że nie podlega ona wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. W uzasadnieniu powyższego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny zalecił, aby przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ odwoławczy określił, czy zebrany w postępowaniu pierwszoinstancyjnym materiał dowodowy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego "w znacznej części" (a jeśli tak, to ze wskazaniem okoliczności wymagających ustalenia i środków dowodowych mających temu służyć), czy też możliwe jest sanowanie braku poprzez "dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie" w trybie art. 136 k.p.a. Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu [...] r. 8. W następstwie wydania przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. decyzji z dnia [...] r. (Nr [...]), Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. w dniu [...] r. – przed wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku z dnia [...] r. ([...]) – wydał nową decyzję (nr [...]), w której przyznał skarżącemu płatność rolnośrodowiskową na 2007 r., tym razem w wysokości [...] zł. 9. Powyższa decyzja, w wyniku złożonego odwołania została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r. (nr [...]). 10. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., rozpatrując skargę na powyższą decyzję, wyrokiem z dnia [...] r. ([...]), uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał, że opisane decyzje wydane zostały przez organy rolne, pomimo istnienia w obrocie prawnym wcześniejszej decyzji organu I instancji w tej sprawie z dnia [...] r. (nr [...]) i nierozpatrzonego dowołania. Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu [...] r. 11. W dniu [...] r. Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., rozpoznając ponownie odwołanie skarżącego od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, z dnia [...] r. (nr [...]), uchylił ją w części dotyczącej odmowy przyznania skarżącemu płatności z tytułu realizacji pakietu POI - utrzymanie łąk ekstensywnych, wariant POlb - półnaturalne łąki dwukośne i przyznał skarżącemu płatności z tytułu realizacji pakietu POI - utrzymanie łąk ekstensywnych, wariant POlb - półnaturalne łąki dwukośne i przyznał za rok 2007 płatności z tego tytułu w wysokości [...] zł. Jednocześnie Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy pozostałą część decyzji I instancji przyznającej skarżącemu płatność do powierzchni [...] ha w ramach pakietu "Rolnictwo ekologiczne" - wariant trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności (S02b02) w kwocie [...] zł oraz w części odmawiającej płatności do powierzchni [...] ha w ramach pakietu "Rolnictwo ekologiczne" - wariant uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności (S02d01). Organ II instancji w uzasadnieniu powyższej decyzji, po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy, wyjaśnił, że podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytułu realizowania przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w ramach Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich opracowanego na lata 2004-2006 jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.). Podkreślił, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie, jedynie w zakresie odnoszącym się do płatności za pakiet POI ponieważ wysokość przyznanej płatności dla wariantu S01b02 jest zgodna z deklaracją skarżącego (producent) i nie stwierdzono nieprawidłowości w tym zakresie. W odniesieniu do odmowy przyznania płatności, organ II instancji podniósł, w nawiązaniu do ustalonego stanu faktycznego, że kontrola na miejscu gruntów rolnych skarżącego, wykazała nieprawidłowości co do zadeklarowanych na nich powierzchni i typów użytkowania, zgłoszonych do otrzymywania płatności rolnośrodowiskowych. Podkreślił, że w związku z przeprowadzoną w gospodarstwie na zgłoszonych we wniosku działkach kontrolą na miejscu, w ramach wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007, ze względu na wykryte różnice pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną przez producenta a powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli na miejscu, nie naliczono płatności dla pakietu rolnictwo ekologiczne, wariant S02d01 - uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wyjaśnił, że płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana na wniosek producenta rolnego (§ 11 ust. 2 rozporządzenia). Powierzchnię działek rolnych użytkowanych rolniczo, rodzaj uprawy oraz status poszczególnych działek producent deklaruje z własnej inicjatywy i własnoręcznym podpisem na ostatniej stronie wniosku potwierdza prawdziwość danych, tym samym na nim spoczywa obowiązek podania danych zgodnie ze stanem faktycznym. Producent rolny, składając wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w pierwszym roku i w kolejnych latach uczestnictwa w programie, zobowiązuje się do: przestrzegania warunków uczestnictwa w programie rolnośrodowiskowym przez okres 5 lat od dnia rozpoczęcia jego realizacji; przestrzegania, na obszarze całego gospodarstwa rolnego, zasad zwykłej dobrej praktyki rolniczej, zgodnie z przepisami dotyczącymi obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania, niezwłocznego informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa: o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznawanie, przedłużanie, pobieranie lub wypłacanie płatności z tytułu wspierania przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, o każdej zmianie powstałej w okresie trwania złożonych przez producenta zobowiązań, a w szczególności jeżeli zmiana dotyczy: wykorzystania gruntów rolnych, wielkości powierzchni oraz przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego; udostępniania osobom upoważnionym do wykonywania czynności kontrolnych wstępu na teren gospodarstwa rolnego, a także okazania wszystkich dokumentów związanych z przeprowadzaną kontrolą; prowadzenia rejestru działalności rolnośrodowiskowej w gospodarstwie rolnym. Organ II instancji ustalił, że po złożeniu wniosku skarżący nie złożył w organie I instancji żadnej informacji dotyczącej wystąpienia okoliczności mogących wpłynąć na nieudatność uprawy. Tymczasem, jak podkreślono w uzasadnieniu decyzji, niezwłoczne złożenie takiej informacji leży przede wszystkim w interesie strony, bowiem pozwala uchronić ją przed negatywnymi konsekwencjami, jakie może ponieść strona w momencie gdy przeprowadzane byłyby czynności kontrolne przez pracowników Agencji. Skarżący nie zgłosił także faktu wystąpienia okoliczności mogących być przyczyną nieudatności uprawy, gdyż za taką informację nie można było bowiem uznać pisma z dnia [...] r., bowiem zgłoszono w nim jedynie zamiar zmiany rodzaju uprawy w dniu rozpoczęcia kontroli na miejscu, po wykonaniu zabiegów uprawowych pod przyszłe nasadzenia. Ponadto, jak wynikało z tego pisma, stan uprawy porzeczki po wiosennym dosadzeniu, już w miesiącu czerwcu 2007 r. nie był dobry - sadzonki uschły i nie było sensu dalszego prowadzenia plantacji. Producent miał świadomość, że prawdziwość i aktualność zadeklarowanych przez niego danych we wniosku tj. m.in. rodzaj uprawy, powierzchnia działek rolnych, podlega kontrolom ARiMR, jednakże nie zgłosił Kierownikowi BP ARiMR wystąpienia tych okoliczności, pomimo iż podpisał wyżej przytoczoną treść zobowiązania o poinformowaniu organów ARiMR niezwłocznie od chwili ich wystąpienia. Organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji, że planowane zmiany w realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego winny być poprzedzone zmianą planu rolnośrodowiskowego i zgłoszeniem takiego zamiaru w Biurze Powiatowym. Tymczasem aneks do planu rolnośrodowiskowego zmieniający rodzaj uprawy (na malinę) został sporządzony przy udziale doradcy w dniu [...] r., a więc w dniu rozpoczęcia kontroli. W związku z powyższym wcześniejsze zabiegi polegające na zaoraniu uprawy przed tym dniem, były realizowane niezgodnie z planem rolnośrodowiskowym. W tej sytuacji – jak zaznaczył – informacja o zmianie uprawy nie została uwzględniona podczas naliczania płatności, gdyż kontrola na miejscu przeprowadzona w gospodarstwie producenta wykazała nieprawidłowości, które miały wpływ na wysokość płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego. Organ II instancji, w odpowiedzi na zarzuty skarżącego dotyczące rozbieżności zapisów zawartych w raporcie pokontrolnym nr [...] oraz nr [...] w odniesieniu do stwierdzenia braku koszenia na działce rolnej G, w wyniku podjętych ustaleń, ponownej analizy protokołów z kontroli oraz załączonej dokumentacji Dyrektor Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego ARIMR stwierdził, iż inspekcja została przeprowadzona w sposób prawidłowy, zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. W wyniku podjętych ustaleń, skreślenie adnotacji inspektorów o braku koszenia na działce rolnej G podczas kontroli, która odbyła się w ramach programu rolnośrodowiskowego w dniach [...] i [...] r. nastąpiło w związku z tym, że zapis ten nie ma znaczenia dla sprawy rolnośrodowiskowej. Wymagania odnośnie dobrej kultury rolnej nie podlegają weryfikacji w odniesieniu do tego przedsięwzięcia, nie ma zastosowania również w tych sprawach kod DR14. Inspektorzy stwierdzili więc, że zapis taki w przypadku tej konkretnej kontroli jest niecelowy. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR podkreślił następnie, że przedłożona przez skarżącego opinia rzeczoznawcy i protokoły z czynności kontrolnych nie wykluczały się ze sobą. Z opinii tej wynikało, że plantacja porzeczki czarnej założona na słabej glebie klasy V, o przydatności rolniczej kompleksu żytniego słabego, "przepadła" na skutek braku wilgoci i zaniedbań pielęgnacyjnych. Opinia potwierdzała fakt posadzenia plantacji porzeczki, jednak na dzień przeprowadzenia oględzin rzeczoznawca SITR, oceniając stan wegetacji upraw określił, że stan wegetacji uprawy na działkach rolnych położonych na działkach [...] i [...] w obrębie miejscowości Ługi w skali od 0 (uprawa przepadła) do 9 (uprawa wzorowa) wynosi 0 i 1. W związku z powyższym, w ocenie organu II instancji, opinia rzeczoznawcy potwierdzała również brak istnienia trzyletniej plantacji porzeczki czarnej. Podkreślił, że z opinii rzeczoznawcy wynikało, że "(...) sztobry (...) na skutek braku wilgoci i niedostatku pielęgnacji uschły niemalże całkowicie (...)". W odniesieniu do dowodu z Protokołu nr [...] z kontroli gospodarstwa przez Jednostkę Certyfikującą [...] sp. z o.o., Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR przede wszystkim podkreślił, że przedmiot kontroli wykonywanych przez JC był odmienny od inspekcji terenowych wykonywanych przez Biuro Kontroli na Miejscu ARiMR, dlatego też protokoły z kontroli wykonanych przez JC [...] Sp. z o.o. nie mogły stanowić przeciwdowodów dla protokołu nr [...]. Kontrole wykonywane przez jednostki certyfikujące mają na celu stwierdzenie czy produkty z gospodarstwa producenta rolnego mogą być wprowadzone do obrotu jako produkty rolnictwa ekologicznego i odnoszą się one wyłącznie do zakresu wymagań zawartych w rozporządzeniu EWG nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. WE L 198, z późn. zm.). Natomiast ich celem nie jest, jak to ma miejsce podczas kontroli obszarowych i kontroli w ramach programów rolnośrodowiskowych, określenie sumy powierzchni działek rolnych w gospodarstwie w ramach poszczególnych grup płatności. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wyjaśnił, że celem kontroli było ustalenie stanu faktycznego użytkowanych działek w terenie. W gospodarstwie skarżącego brak było możliwości zakwalifikowania działek rolnych A, B, C, D i G w odniesieniu do całej jej powierzchni, jako plantacji porzeczki zgodnie z wiedzą inspektorów terenowych. Bardzo niska obsada nasadzeń porzeczki czarnej ok. [...] szt./ha przy szerokości miedzyrzędzi ok. 5 - 7 m i odstępach w rzędzie 1,50 - 2,20 m. (działka G), stwierdzenie zaorania z pozostałościami porzeczki w postaci uschniętych, nieukorzenionych sztobrów (działki C i D), nie pozwoliło inspektorom na stwierdzenie faktu istnienia niemal trzyletniej plantacji porzeczki czarnej. Stan poszczególnych działek rolnych – jak zaznaczono w uzasadnieniu decyzji – potwierdził obszerny i szczegółowy materiał zdjęciowy, z którego bezspornie wynikało, że brak było na działkach plantacji porzeczki czarnej. Na części gruntów, na których skarżący deklarował plantację sadowniczą, porzeczka występowała w postaci nielicznych sadzonek, zagłuszonych wieloletnimi chwastami, co wskazywało na brak wykonywania jakichkolwiek zabiegów agrotechnicznych i pielęgnacyjnych, umożliwiających prawidłowy rozwój i rozgałęzianie roślin. Stan plantacji porzeczki czarnej wskazywał ponadto, że skarżący (producent) nie stosował skutecznych zabiegów w celu utrzymania lub podwyższania żyzności i biologicznej aktywności gleby, co było niezgodne z wymaganiami określonymi w pkt 2.1 części A Załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych ( Dz. Urz. UE z 1991 r. Nr L 198.1 ze zm.), natomiast jej zachwaszczenie było niezgodne z wymaganiami zawartymi w pkt 3 części A Załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91, który stanowi, że szkodniki, choroby i chwasty są zwalczane poprzez wykorzystanie następujących środków: wybór właściwych gatunków i odmian, program właściwego płodozmianu, reguły postępowania podczas mechanicznej uprawy, ochrona naturalnych wrogów szkodników za pomocą korzystnych przepisów (tj. wprowadzanie żywopłotów, ochrona gniazd, wypuszczanie drapieżników), wypalanie chwastów. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR podkreślił także, że część gruntów, na których zgodnie z wnioskiem powinna znajdować się plantacja porzeczki była w niedługim czasie przed kontrolą zaorana, natomiast podniesiony przez skarżącego argument, że wyniki kontroli wykonanej w lutym nie mogą być wzięte pod uwagę ponieważ przeprowadzono ją "przed lub wkrótce po żniwach" nie miał znaczenia w tej sprawie, bowiem plantacja porzeczki czarnej jest uprawą wieloletnią, której stan można określić w każdym terminie. Co do zarzutu skarżącego, że protokoły z kontroli obarczone były błędem prawnym, poprzez dokonanie kontroli z naruszeniem art. 28,30, 33, 46,47 i 48 rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wyjaśnił, że kontrole wykonane zostały zgodnie z treścią regulacji zawartych w rozporządzeniu w zakresie wymogów i norm określonych w poszczególnych, wówczas obowiązujących aktach prawnych, a raporty pokontrolne znajdujące się w aktach sprawy zawierały wymagane przepisami prawa elementy. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, oceniając zarzut, że protokół z kontroli na miejscu nie wskazywał jakie normy czy przepisy prawa zostały przez producenta naruszone, wyjaśnił, że nie może być mowy w odniesieniu do działki rolnej B o dotrzymaniu jakichkolwiek norm skoro nie była ona użytkowana rolniczo. Zaznaczył przy tym, że zakres kontroli wykonanej w ramach wniosku o płatności do gruntów rolnych przeprowadzonej przez Biuro Kontroli na Miejscu przy L. Oddziale Regionalnym ARiMR nie dotyczył sprawdzenia norm, co wynikało z raportu z kontroli (nr [...]). Inspektorzy BKM przeprowadzili w ramach wniosku o płatności bezpośrednie do gruntów rolnych tzw. kontrolę zasadniczą, o której stanowią przepisy od art. 23 do art. 40 rozporządzenia 796/2004. Jedynie w przypadku pozostałych działek w odniesieniu do zadeklarowanych przez skarżącego łąk trwałych i stwierdzonych ugorów na działkach położonych w województwie dolnośląskim mogły mieć zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U z 2007 r. Nr 46, poz. 306 ze zm.). Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wyjaśnił, że zgodnie z art. 48 ust. 1 rozporządzenia 796/2004 po każdej kontroli na miejscu przeprowadzonej zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału władze właściwe dla celów kontroli odpowiadają za powstanie raportu z przeprowadzonej kontroli, bez względu na to, czy rolnik został wybrany do kontroli na miejscu na mocy art. 45. Raport taki składa się z następujących części: a) części ogólnej, która zawiera informacje o: i) rolniku wybranym do kontroli na miejscu; ii) osobach obecnych przy kontroli; iii) tym, czy rolnik został powiadomiony o kontroli, a jeżeli tak, o ile wcześniej; b) części oddzielnie zdającej sprawę z kontroli przeprowadzonych odnośnie do każdego aktu prawnego i każdej normy, zawierającej w szczególności informacje o: i) wymogach i normach będących przedmiotem kontroli na miejscu; ii) naturze i zakresie przeprowadzonych kontroli; iii) wynikach kontroli; iv) aktach prawnych i normach, względem których wykryto niezgodności. Podkreślił, że protokół nr [...] zawierał wszystkie te elementy. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że weryfikacja raportów z kontroli gospodarstwa nie dostarczyła jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia błędów w jej przeprowadzeniu przez inspektorów terenowych. W odniesieniu do zarzutów co do wyników kontroli na miejscu i sposobu jej przeprowadzenia, po ponownej analizie protokołów z kontroli oraz załączonej dokumentacji (szkice pomiarów działek, materiał zdjęciowy), podkreślił, że inspekcje wykonane w lutym 2008 r. zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy, zgodny z obowiązującym prawem w tym z zapisami rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. W odniesieniu do zawieszenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. płatności rolnośrodowiskowej za rok 2007 ze względu na fakt nie prowadzenia przez skarżącego rejestru działalności rolnośrodowiskowej Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał na cel jego prowadzenia oraz ustalenie, dla jakich działek producent miał obowiązek go uzupełniać. Podkreślił, że z zobowiązania podjętego przez skarżącego, zadeklarowanych przez niego pakietów oraz zapisów § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, wynikało, że jako producent miał obowiązek prowadzenia rejestru na formularzu udostępnionym przez Agencję dla działki rolnej F o powierzchni [...] ha położonej w woj. dolnośląskim, powiecie kamiennogórskim, gmina K. G., obręb G. Rejestry, które prowadził, załączone do protokołu nr [...], jak przyjął, organ I instancji nie były rejestrami w rozumieniu rozporządzenia, gdyż były to dokumenty zawierające zapisy dotyczące produkcji roślinnej w gospodarstwie ekologicznym sporządzane na potrzeby JC. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR uznał za błędne rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. w zakresie płatności do pakietu POlb. Zauważył, że w 2005 roku kontrola na miejscu nie miała zastrzeżeń do zapisów prowadzonych na druku o nazwie "Dokumentacja produkcji rolnej w gospodarstwie ekologicznym w roku 2005" i zgodził się z zarzutami skarżącego, że działał w zaufaniu do organów Państwa i do 2008 roku uzupełniał rejestr zgodnie z informacjami uzyskanymi przez pracowników ARiMR - inspektorów terenowych. Działał tym samym w przeświadczeniu, że prowadzi właściwy rejestr wobec czego wypełnia podjęte zobowiązania rolnośrodowiskowe. Ponadto organ II instancji przyjął, że cel dla jakiego ustawodawca wprowadził obowiązek prowadzenia rejestru został spełniony, a zapisy zabiegów agrotechnicznych przeprowadzonych przez skarżącego spełniają funkcję rejestru, o którym mowa w rozporządzeniu. W konkluzji uzasadnienia decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR podkreślił, że podjęcie zobowiązań rolnośrodowiskowych nakłada na producenta rolnego stosowanie wyższych standardów w gospodarstwie rolnym niż na rolniku prowadzącym gospodarstwo metodami konwencjonalnymi. Zwrócił uwagę na to, że zgodnie z pkt. 31 preambuły do rozporządzenia Rady (WE) NR 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia ( Dz. Urz. UE L 1999 160/80) program pomocy rolnośrodowiskowej powinien być kontynuowany w celu zachęty rolników, by służyli społeczeństwu jako całości poprzez wprowadzanie lub kontynuowanie stosowania praktyk gospodarki rolnej zgodnych z rosnącą potrzebą ochrony i poprawy środowiska, zasobów naturalnych, gleby, różnorodności genetycznej i utrzymania stanu krajobrazu i obszarów wiejskich. Nie oznacza to jednak, że dla zachowania tych celów należy zaprzestać na założonej uprawie wykonywania jakichkolwiek zabiegów agrotechnicznych. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR zaznaczył, że niedbalstwo w prowadzeniu przez skarżącego plantacji porzeczki czarnej doprowadziło do jej degradacji, co zostało opisane przez inspektorów terenowych w protokole pokontrolnym i przedstawione na załączonym materiale fotograficznym. Dodatkowo wskazał, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. wprawdzie powołał niewłaściwą podstawę prawną - rozporządzenia (WE) nr 834/2007 z 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i uchylające Rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 - odnośnie dokonywania kwalifikacji użytkowania upraw ekologicznych przez inspektorów terenowych, a skarżący słusznie wskazał w odwołaniu, że w dniu przeprowadzenia kontroli oraz orzekania rozporządzenie to nie obowiązywało, jednakże wadliwość tą oceniono jako niemającą znaczenia w sprawie i niestanowiącą rażącej sprzeczności z przepisami, skutkującej wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Fakt, że rozporządzenie obowiązuje od 1 stycznia 2009 r., nie oznaczał, że w dniu przeprowadzania kontroli nie istniały inne regulacje prawne dające podstawę do weryfikowania gruntów zgłoszonych do płatności rolnośrodowiskowych przez inspektorów ARiMR. Wadliwość uzasadnienia decyzji I instancji jednakże może naprawić (sanować) organ II instancji. 12. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] r. oraz nieważności poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia [...] r. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że zaskarżona decyzja organu II instancji dotknięta jest wadą skutkującą jej nieważnością, bowiem w dniu jej wydania, w obrocie prawnym istniała decyzja ostateczna tego samego organu w tej samej sprawie, z dnia 4 marca 2009 r., co wyczerpywało znamiona z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Co do decyzji organu I instancji z dnia [...] r., skarżący podniósł, że na podstawie § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r., Nr 174, poz. 1809), kierownik biura powiatowego Agencji wydaje decyzje administracyjne w sprawie przyznania kolejnych płatności rolno środowiskowych w terminie od dnia [...] do dnia [...], w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności. Wskazał, że terminy te są terminami prawa materialnego i że w rozpoznawanej sprawie decyzja została wydana w dniu [...] r., a zatem w tym czasie organ I instancji nie miał uprawnień do wydania decyzji, co stanowiło naruszenie przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.). 13. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że w obrocie prawnym nie pozostaje decyzja organu II instancji z dnia [...], gdyż została prawomocnie uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) razem z poprzedzającą ją decyzją pierwszoinstnacyjną. Co do zarzutu nieważności decyzji wydanej przez organ I instancji wyjaśnił, że przedłużające się postępowanie w sprawie przyznania płatności, spowodowane było okolicznościami bądź obiektywnymi, bądź z winy skarżącego, a tym samym w każdym przypadku z powodów niezawinionych przez organ. Jednocześnie, wyznaczanie kolejnych terminów załatwienia sprawy następowało zawsze zgodnie z przepisami procedury administracyjnej. 14. W piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego, podtrzymując skargę, wskazał, że w dacie wydania zaskarżona decyzja była nieważna i na taką ocenę nie miał wpływu wydany później wyrok z dnia [...]r. (sygn. akt III [...]). Podtrzymał także zarzut, że po upływie terminu przewidzianego w § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. "wygasła" możliwość wydania decyzji przez organ I instancji. 15. Wojewódzki Sądu Administracyjnego we W., wyrokiem z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) oddalił skargę. 16. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, wyrokiem z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w składzie Sądu rozpoznającego sprawę w pierwszej instancji brał udział sędzia wyłączony z mocy prawa na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc pod uwagę tę okoliczność, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że w rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka nieważności postępowania, o której stanowi art. 183 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co obligowało do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. 17. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący, uzupełniając zarzuty skargi, podniósł, że zaskarżone decyzje wydano z naruszeniem art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnych ustaleń w zakresie działek C, D i G. Zarzucił, że protokoły kontroli, na których oparły się organy obu instancji nie odnosiły się w ogóle do sposobu użytkowania działek w roku składania wniosku, a wyłącznie na dzień kontroli, tj. luty 2008 r. Wskazał na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. (sygn. akt [...]),w którym wyjaśniono, że "Protokół sporządzony w związku z wnioskiem o przyznanie płatności obszarowych powinien stwierdzać dobrą kulturę rolną gruntów w tym roku, w którym beneficjent ubiega się o przyznanie płatności. Brak protokołu kontroli potwierdzającego stan gruntu w 2008 r. uzasadnia w pełni zarzut skargi kasacyjnej sprzeczności ustaleń faktycznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym". Ponadto skarżący zarzucił, że organy obu instancji w ogóle nie odniosły się do treści protokołu kontroli z dnia [...] i [...] r. w części dotyczącej działek opisanych symbolami C, D i G oraz do zapisu dotyczącego działki C i D, w którym podano, że "wg oświadczenia beneficjenta działki rolne są przygotowane do nasadzenia maliny (wiosenne). Beneficjent zmianę uprawy wykonał zgodnie ze zmianą do Planu Rolnośrodowiskowego". 18. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, w odpowiedzi na uzupełniające zarzuty skarżącego, w piśmie procesowym z dnia [...] r., podkreślił, że przywołany przez skarżącego wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) nie może mieć zastosowania w rozpoznawanej sprawie, gdyż dotyczył on wniosku z deklaracją o roślinach jednorocznych, podlegających płodozmianowi, podczas gdy wniosek skarżącego dotyczył plantacji wieloletnich. Tym samym ustalenie czy dana plantacja znajduje się na działce i czy podlegała pielęgnacji w 2007 r. poprzez np. wykoszenie czy przeoranie międzyrzędzi nie nastręcza problemu także w lutym następnego roku. Organ II instancji podkreślił, że zmiana plantacji i struktury upraw nie jest zabroniona i może mieć miejsce w każdej chwili, jednak pod pewnymi warunkami, których w tej sprawie skarżący nie spełnił. Nie powiadomił bowiem Agencji do czasu kontroli za rok 2007 np. o wystąpieniu suszy, chorób roślin czy innych okolicznościach mogących mieć wpływa na stan upraw i dlatego nie było podstaw do odstąpienia od redukcji płatności. W kwestii dotyczącej pozostałych zarzutów dotyczących protokołu kontroli z dnia [...] i [...] r. organ II instancji zauważył, że ich zapisy potwierdzały zasadność istnienia ugorów na działkach C i D i że na działkach tych nie znajdowała się zdeklarowana we wniosku na rok 2007 r. uprawa. Co do działki G stwierdzony stan porzeczki czarnej jak i jej obsada (ok. [...] szt./ha) nie pozwalał na uznanie jej za plantację, a trafność tej oceny potwierdzały późniejsze zmiany do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r., które weszły w życie dnia 28 lutego 2009 r. 19. Skarżący, w piśmie procesowym z dnia [...] r. podkreślił, że decyzje o przyznaniu bądź nie przyznaniu płatności wydawane są na skutek stwierdzenia czy w danym roku kalendarzowym wnioskodawca spełnił wymogi ich uzyskania. Tym samym zmiany w następnym roku kalendarzowym nie mają żadnego związku z płatnościami za rok poprzedni i wobec tego na organie ciążył obowiązek ustalenia czy do dnia [...] r. skarżący spełniał wymogi do otrzymania płatności i tego obowiązku organ z naruszeniem art. 7 i art. 77 kpa nie dopełnił. Skarżący zarzucił także, że stanowisko organu II instancji, że "na działce rolnej w G. nie znajdowała się uprawa porzeczki, ponieważ obsada była zbyt mała tj. [...] szt/ha" było sprzeczne z zasadą lex retro non agit, skoro dopiero w 2008 i 2009r. prawodawca ustanowił wielkość minimalnej obsady do uprawy czarnej porzeczki. Naruszało ono także art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 19785/2006 r., który ustanawia szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli. 20. Wojewódzki Sąd Administracyjny, ponownie rozpoznając skargę, zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. I. Całkowicie chybione są zarzuty i wnioski skargi wskazujące na to, że zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są dotknięte wadą nieważności. Skarżący, stawiając zarzut nieważności zaskarżonej decyzji z dnia [...] r., nr [...], dowodził, że jest ona dotknięta wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt. 3 kpa, gdyż dotyczyła sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Tą "inną decyzją ostateczną" była – jak wywodził – ostateczna decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia [...] r. Oceniając podniesiony zarzut nieważności zaskarżonej decyzji trzeba w punkcie wyjścia odnotować, że z bezspornych w tej części okoliczności sprawy wynikało, że: 1. decyzją z dnia [...] r. nr [...] organ I instancji, rozpoznając złożony w dniu [...] r. wniosek o płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, przyznał skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2007 rok w wysokości [...] zł. 2. wskutek złożonego odwołania, decyzją z dnia [...]r. (nr [...]), organ II instancji uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. 3. w związku ze skargą na decyzję kasacyjną z dnia [...]r. (nr [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., wyrokiem z dnia [...] r., (sygn. akt [...]) uchylił decyzję z dnia [...] r. 4. w dniu [...] r. (przed rozpoznaniem przez Sąd skargi na decyzję kasacyjną z dnia [...] r.) organ I instancji ponownie przyznał skarżącemu płatność rolnośrodowiskową na 2007 r. (decyzja nr [...]). Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez organ II instancji decyzją z dnia [...] r. nr [...]. 5. w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., wyrokiem z dnia [...] r., sygn. akt [...] uchylił decyzję organu II instancji z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] r. Wyrok uprawomocnił się [...] r. 6. po ponownym rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia [...] r. przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. (przed rozpoznaniem przez Sąd skargi na decyzję z dnia [...] r.) została wydana decyzja z dnia [...] r., nr [...] orzekająca o uchyleniu w części decyzji organu I instancji z dnia [...] r. i przyznająca płatności oraz o utrzymaniu w mocy w pozostałej części. 7. w uzasadnieniu wyroku z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny przesądził, że efektem uprawomocnienia się wyroku tutejszego Sądu z dnia [...] r. (sygn. akt [...]), którym uchylono wówczas wcześniejszą decyzję kasacyjną organu II instancji z dnia [...] r. była konieczność ponownego rozpatrzenia odwołania strony od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia [...]r., Nr [...]). Podkreślił zarazem, że niezgodne z prawem było w tej sytuacji ponowne wyjaśnianie i załatwianie tego samego wniosku "od nowa", z zastosowaniem – po raz drugi – zasady dwuinstancyjności, skoro postępowanie administracyjne wszczęte z wniosku zainteresowanego było nadal w toku (pozostające w obrocie pierwszoinstacyjne rozstrzygnięcie z dnia [...] r. nie uzyskało przecież jeszcze wtedy waloru orzeczenia ostatecznego). Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił zarazem uwagę na to, że poprzez wydanie ponownych orzeczeń merytorycznych w sprawie, tj. Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r., Nr [...] oraz Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. z dnia [...] r., Nr [...]), mimo że w obrocie pozostawała już w tym czasie decyzja z dnia [...] r., doszło do złamania zakazu zawisłości sprawy lis pendens. W końcowej części uzasadnienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wyraził pogląd o niedopuszczalności stosowania w realiach rozpatrywanej sprawy art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, akcentując, że zagadnienie dopuszczalności objęcia granicami sprawy – w rozumieniu tego przepisu – także orzeczeń wprowadzonych do obrotu prawnego po zaskarżeniu przez stronę wcześniej wydanych, ostatecznych rozstrzygnięć (a w konsekwencji – dopuszczalności rozstrzygania przez sąd w ramach zawisłej sprawy również o zgodności bądź niezgodności z prawem tych "nowych orzeczeń"). W przestawionych wyżej okolicznościach sprawy nie mogło być mowy o tym, że zaskarżona decyzja z dnia [...] r. była dotknięta kwalifikowaną wadą prawną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt. 3 kpa, tj. że dotyczyła sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Nie sposób bowiem pominąć tego, że wydano ją w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] r., (sygn. akt [...]), skutkiem, którego był obowiązek rozpoznania odwołania od wydanej w tej sprawie "pierwszej" decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia [...] r. Na powyższą ocenę nie mogło mieć wpływu to, że w dacie wydania decyzji z dnia [...] r. w obrocie prawnym pozostawała decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r., Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. z dnia [...] r., skoro decyzje te – wydane w warunkach zawisłości sprawy – zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] r. (sygn. akt [...]). Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, że co do zasady dla oceny zgodności z prawem decyzji miarodajny jest stan faktyczny i prawny obowiązujący na dzień jej wydania. Jednakże w realiach rozpatrywanej sprawy, rozpoznając skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może pominąć skutków wynikających z wydanych uprzednio wyroków z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) a zwłaszcza wyroku z dnia [...] r. (sygn. akt [...]). Uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r. (nr [...]) oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. z dnia [...] r. było aktem deklaratoryjnym działającym z mocą wsteczną (ex tunc), tj. od chwili ich wydania. Oznaczało to zarazem, że obie te decyzje zostały skutecznie wyeliminowane z obrotu prawnego i z uwagi na wspomniane już skutki wyroku z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) o powadze rzeczy osądzonej nie mogło być mowy. Podobnie całkowicie chybione były zarzuty skargi, w których skarżący dowodził, że decyzja organu I instancji z dnia [...] r. w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, a więc że wystąpiła przesłanka z art. 156 § 1 pkt 1 kpa. Skarżący upatrywał kwalifikowanego naruszenia prawa w tym, że organ I instancji – zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. 2004 r. Nr 174, poz. 1809 ze zm.) – winien był wydać decyzję w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych w terminie do dnia [...] r., natomiast w rozpoznawanej sprawie decyzja została wydana dopiero w dniu [...] r. Dowodził, że termin, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia jest terminem prawa materialnego i że po jego upływie organ I instancji "przestał był właściwy do wydania decyzji". Pozostawiając na uboczu to, że skarżący błędnie pojmuje przesłanki nieważności z art. 156 § 1 pkt 1 kpa, gdyż przepis ten obejmuje wszelkie postacie naruszenia właściwości: rzeczowej, miejscowej, instancyjnej a nie wydania decyzji przez organ administracji po upływie zastrzeżonego terminu, należy w pełni zgodzić się ze stanowiskiem, że termin przewidziany w § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia jest terminem procesowym o charakterze porządkowym, który został wyznaczony dla organu prowadzącego postępowanie. Przekroczenie terminów procesowych dla czynności organu nie wywołuje skutków prawnych w postaci nieważności postępowania lub nieważności decyzji wydanej po upływie terminu. Terminy te służą zapewnieniu sprawności postępowania, stąd są określane jako terminy porządkowe lub instrukcyjne. Uchybienie tym terminom nie powoduje bezskuteczności czynności procesowej organu, co jednak nie oznacza, że nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Dla przykładu: niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminach ustalonych w art. 35 § 3 k.p.a. rodzi po stronie organu obowiązki określone w art. 36 § 1 k.p.a., a stronie daje uprawnienia określone w art. 37 § 1 k.p.a. (por. uzasadnienie składu siedmiu sędziów NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn.. akt II GPS 3/12, dostępna na stronach internetowych NSA – baza CBOiS). Działając z urzędu Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdza także, aby z powodu przekroczenia terminu przewidzianego w § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę to, że organ prowadzący postępowanie informował skarżącego o przyczynach przesunięcia terminu wydania decyzji. II. Chybione były także podniesione w piśmie uzupełniającym skargę zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 kpa poprzez dokonanie dowolnych ustaleń w zakresie działek C, D i G. Stawiając ten zarzut skarżący argumentował, że podstawą odmowy przyznania mu za rok 2007 płatności dla pakietu rolnictwo ekologiczne wariant S02d01 – uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności były ustalenia kontroli przeprowadzonej w [...] r. Zarzucił, że wyniki kontroli nie mogły być miarodajne dla ustalenia stanu upraw w 2007 r., tj. za rok objęty wnioskiem o przyznanie płatności. Z tak postawionymi zarzutami nie można się zgodzić. Chybiony jest przede wszystkim zarzut naruszenia art. 107 § 3 kpa. Przepis ten określa jakim wymogom powinno odpowiadać uzasadnienie decyzji administracyjnej i stanowi, że "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa". Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji w pełni odpowiada podanym wyżej wymogom, tj. zawiera szczegółowe uzasadnienie faktyczne, wskazuje dowody na których oparto się przy wydawaniu rozstrzygnięcia, dlaczego nie uwzględniono argumentów odwołującego się oraz należycie wyjaśniono podstawę prawną decyzji. To, że skarżący nie zgadza się z poczynionymi ustaleniami i kwestionuje dowody, których oparto decyzję nie może być skuteczną podstawą zarzutu naruszenia art. 107 § 3 kpa. Nie można zgodzić się również z zarzutami skargi formułowanymi w aspekcie zasad przeprowadzania kontroli. W szczególności regulacje dotyczące przeprowadzania kontroli co do płatności rolnych, w tym rolnośrodowiskowych, zostały określone prawem wspólnotowym, tj. w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE. L z 2004 r. Nr 141, poz. 18). Według reguł ogólnych zawartych w art. 23 ust. 1 rozporządzenia Rady kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Z kolei art. 24 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że kontrole administracyjne opisane w art. 23 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, między innymi dzięki kontrolom krzyżowym. Kontrole te dotyczą odpowiednio zadeklarowanych uprawnień do dopłat i zadeklarowanych działek i pozwalają uniknąć nienależnego wielokrotnego przyznawania tej samej pomocy w odniesieniu do tego samego roku kalendarzowego lub gospodarczego oraz nienależnej kumulacji pomocy w ramach programów pomocy wiążących się z zadeklarowaniem powierzchni. Zasadniczą kwestią przeprowadzonego postępowania administracyjnego było ustalenie, czy skarżący spełnia przesłanki do objęcia wsparciem z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organy obu instancji takie przesłanki ustaliły w toku prawidłowo przeprowadzonego postępowania. Kluczowe było w tej mierze ustalenie, że na kontrolowanych gruntach nie była prowadzona działalność rolnicza (działka oznaczona symbolem G) lub że grunty były ugorowane (działki oznaczone symbolem C i D). Wbrew zarzutom skargi zgromadzony materiał dowodowy był kompletny i pozwolił na ustalenie stanu faktycznego sprawy, na podstawie którego organy obu instancji wyprowadziły trafne wnioski, dokonując prawidłowej subsumcji stanu faktycznego sprawy do obowiązujących, znajdujących zastosowanie w sprawie norm prawa materialnego. Przede wszystkim nie były zasadne zarzuty polegające na tym, że organy prowadzące postępowanie oparły swoje ustalenia na protokołach kontroli przeprowadzonej w [...] r. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdza, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 75 § 1 k.p.a. Protokoły kontroli spełniały wszystkie wymogi formalne, które dawały podstawę do stwierdzenia, że zawarte w nim ustalenia odzwierciedlają rzeczywisty stan faktyczny. Stan ten – co trzeba podkreślić – nie powstał dopiero w 2008 r. Organy obu instancji szczegółowo w uzasadnieniu decyzji wyjaśniły istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, dokonały oceny zgromadzonych dowodów w sposób wnikliwy i wszechstronny w ramach przysługującej im zasady swobodnej oceny dowodów. Natomiast skarżący nie wykazał, aby powyższe stanowisko było błędne w jakimkolwiek zakresie. W zaskarżonej decyzji wskazano prawidłowy stan prawny, w szczególności powołując przepisy cytowanego wyżej rozporządzenia rolnośrodowiskowego, tzn. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809 ze zm.). Według § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia – płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej, co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L160 z 26.06.1999, ze zm.) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia 817/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 30.04.2004) oraz zobowiąże się do realizacji pakietów rolnośrodowiskowych zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Za działalność rolniczą, o której mowa w § 1 ust.2 pkt 1, uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego i reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych i grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego ssaków, ptaków i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb. Po myśli § 3 ust.1 pkt 1 płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 2, użytkowanych również jako sady. Odnosząc przytoczony stan prawny do okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżący we wniosku zobowiązał się do między innymi do realizacji pakietu "Rolnictwo ekologiczne" realizowanego w ramach wariantu "uprawy sadownicze w tym jagodowe", bez certyfikatu zgodności (S02d01). Szczegółowe obowiązki wnioskodawcy powinien określać przedstawiony przez niego przy wniosku "plan działalności rolnośrodowiskowej", przy czym powinności te uwzględniać muszą wymagania określone w części II załącznika nr 1 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Gospodarowanie, pojmowane jako "produkcja roślinna" lub "użytkowanie działek rolnych" obejmować musi nie tylko opisane tamże zaniechania, ale także działania, które obowiązany jest podejmować rolnik. W odniesieniu do będącego w rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu wariantu S02d01, czyli deklarowanej przez skarżącego plantacji czarnej porzeczki, należy – na tle brzmienia § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 § 3 ust. 1 pkt 1 oraz załącznika II pkt 2.1 – przyjąć trafność twierdzenia organów Agencji, że płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana, generalnie ujmując, do prowadzonej działalności rolniczej i z tytułu użytkowania gruntów, czyli produkcji rolnej – zgłoszonej we wniosku. Ustalony w następstwie kontroli przeprowadzonej w lutym 2008 r. stan działek nie wskazywał by była prowadzona produkcja rolna jako uprawa czarnej porzeczki, z powodu ujawnienia na działkach rolnych C i D ugoru. Stan ten (ugór) był utrwalony i nie powstał dopiero w 2008. Zarzut zatem, że organy obu instancji oparły swoje ustalenia na kontroli przeprowadzonej w lutym 2008 r. był o tyle chybiony, że ustalenia te wskazywały jednoznacznie na to, że taki stan występował już w 2007 r. Obrazowały go fotografie załączone do protokołu kontroli w sposób niebudzący żadnych wątpliwości. Skarżący nie kwestionował faktu zachwaszczenia działek oraz niskiego poziomu ukorzenienia sztobrów (vide pismo z dnia [...] r. – k. 57 akt administracyjnych). W ocenie Sądu analiza akt sprawy wskazuje, że organy obu instancji wywiodły trafne wnioski co do oceny zebranego materiału dowodowego sprawy i dokonały prawidłowej oceny prawnej. Raport z kontroli dokonanej w niniejszej sprawie jest szczegółowy, zawiera dokładny opis z lustracji działek, utrwalono w nim przeprowadzone czynności także za pomocą materiału fotograficznego, obrazującego w sposób obiektywny rzeczywisty stan działek w dacie kontroli, pozwalający na odniesienie do roku 2007, z uwagi na choćby stopień i rodzaj zachwaszczenia. Organy obu instancji wyjaśniły wyczerpująco z jakich względów zakwalifikowano działki C i D jako ugór zamiast plantacji czarnej porzeczki. Co się natomiast tyczy działki oznaczonej symbolem G, na której stwierdzono, że "bardzo niska obsada nasadzeń porzeczki czarnej ok. [...] szt/ha przy szerokości międzyrzędzi ok. 5 – 7 m i w odstępach w rzędzie 1,50 – 2,20 m. nie pozwala na stwierdzenie niemal trzyletniej plantacji porzeczki czarnej", trzeba podkreślić, że brak w 2007 r. regulacji prawnych co do ilości nasadzeń czarnej porzeczki na hektar nie oznaczał tego, że organy prowadzące postępowanie nie mogły kwalifikować, czy też oceniać danego gruntu w kontekście, czy jest tam prowadzona działalność rolnicza, tj. czy faktycznie występuje plantacja deklarowanej rośliny – skoro zgodnie z prawem mają podstawy do kontroli stanu rzeczywistego z deklarowanym i wydawania decyzji w razie stwierdzenia niezgodności. Podkreślić trzeba, że organy obu instancji odniosły się do ujawnionych w toku kontroli okoliczności faktycznych, zasadnie w ich konsekwencji przyjmując, że ustalony stan faktyczny nie pozwalał na zakwalifikowanie nasadzeń porzeczki jako plantacji. W odniesieniu do deklarowanej przez skarżącego plantacji czarnej porzeczki i z uwagi na treść § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 3 ust. 1 pkt 1 a także załącznika I pkt 2.1 załącznika do cyt. rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do prowadzonej działalności rolniczej i z tytułu użytkowania gruntów, czyli produkcji rolnej zgłoszonej we wniosku. Warunkiem przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w ramach pakietu S02d01 – rolnictwo ekologiczne, jest prowadzenie działalności rolniczej na deklarowanym areale, w tym wypadku, prowadzenie uprawy sadowniczej. Warunek ten jest spełniony nie tylko w sytuacji dokonania samych nasadzeń krzewów porzeczki czarnej, ale przede wszystkim prowadzenia tego rodzaju działalności rolnej (czyli sadownictwa) przez okres wskazany w planie rolnośrodowiskowym. Przy czym warunek ten może być spełniony przy określonym standardzie gospodarowania. Zadeklarowane do płatności działki rolne muszą być zatem użytkowane jako sady. Prowadzenie tego rodzaju działalności rolniczej sprowadza się więc do prowadzenia plantacji czarnej porzeczki. Za "prowadzenie plantacji porzeczki czarnej", czyli za działalność rolniczą w rozumieniu wyżej wskazanych przepisów, nie można zaś uznać sytuacji, gdy na zadeklarowanych działkach rolnych jest ugór lub stwierdzono nieprowadzenie tego rodzaju produkcji rolnej, tj. uprawy porzeczki czarnej (tak m.in. wyrok NSA z dnia [...] r., sygn. akt [...], dostępny na stronach internetowych NSA – baza CBOiS). Przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji nie można pominąć dostrzeżonego trafnie przez organy obu instancji braku informacji ze strony skarżącego dotyczącej wykorzystania działek objętych wnioskiem, zmiany upraw oraz ich wielkości, a także wystąpienia okoliczności mogących wpłynąć na nieudatność zgłoszonych upraw. Skarżący – jak wynikało z akt administracyjnych - nie poinformował Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. o jakichkolwiek zmianach zarówno w zakresie wykorzystania gruntów, jak i wielkości powierzchni prowadzonych upraw. Nie zgłosił również faktu wystąpienia okoliczności mogących wpłynąć na nieudatność uprawy. Za informację w tym zakresie nie można uznać pisma skarżącego z dnia [...] r., w którym informuje, że "zgodnie z planem rolnośrodowiskowym zmienia roślinę uprawną na części działek" (k. 12 akt administracyjnych). Pośrednio w piśmie tym skarżący przyznaje, że na zgłoszonych działkach nie było plantacja porzeczki czarnej, skoro "na chwilę obecną pola zostały przygotowane pod wiosenne nasadzenia". Zgłoszone zmiany do planu rolnośrodowiskowego (k. 20 akt administracyjnych) miały dotyczyć roku 2008 i "wiązały się z likwidacją dotychczasowej uprawy porzeczki i wprowadzenia w ich miejsce maliny. Termin nasadzenia ustalono na jesień 2007 r oraz w przypadku braku czasu i sadzonek na wczesną wiosnę 2008 r.". Reasumując powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że brak było dostatecznych podstaw do postawienia organom obu instancji skutecznego zarzutu przekroczenia granic zakreślonych w art. 80 k.p.a., czy też naruszenia reguł proceduralnych wyprowadzonych z art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a., skoro organy zebrały najistotniejszy w spawie materiał dowodowy, dokonały poprawnej oceny dowodów, odniosły się do środków dowodowych zgłaszanych przez skarżącego wskazując przy tym, które dowody i dlaczego stanowiły podstawę ustalenia stanu faktycznego, które zaś nie mogły być wykorzystane w rozpoznawanej sprawie. Nie doszło zatem do obrazy norm prawa materialnego ani norm procesowych, tj. art. 7, oraz 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Postępowanie było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w kodeksie postępowania administracyjnego. Skarżący brał w nim czynny udział. Z tych powodów, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.