III SA/Wr 516/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca) Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Protokolant Renata Sawińska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich na [...] rok I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ([...]) tytułem kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. zwanej dalej w skrócie "k.p.a."); art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.); art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego w O. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. Nr [...], w której odmówiono przyznania J. D. płatności bezpośrednich na rok [...]. Opisana decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym. Dnia [...] r., za pośrednictwem poczty, J. D. (zwany dalej "skarżącym") złożył w Biurze Powiatowym w O. wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok [...]. skarżący zadeklarował [...] działki ewidencyjne wchodzące w skład gruntów rolnych, w sekcji VII wniosku (oświadczenie o sposobie wykorzystania działek rolnych) zadeklarował [...] działek rolnych oznaczonych literami od [...] do [...] o łącznej powierzchni [...] ha. Działki rolne [...] oraz [...] o powierzchni [...] ha skarżący oznaczył we wniosku "JPO" jednolita płatność obszarowej natomiast działki rolne [...] o powierzchni [...] ha oznaczył we wniosku "UPO" uzupełniające płatności obszarowe. W dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego wydał decyzję, w której odmówił skarżącemu przyznania płatności do gruntów rolnych na rok [...], wskazując że skarżący nie spełnił warunku posiadania działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, gdyż powierzchnia działek zgłoszonych we wniosku do jednolitej płatności obszarowej wynosiła [...] ha. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący nie zgodził się z zapadłym rozstrzygnięciem i wniósł o ponowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie płatności na rok [...]. W wyniku rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym organ drugiej instancji wskazał na wstępie, że kwestia materialnoprawnych przesłanek przyznania płatności na rok [...] została uregulowana w ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o Sygn. akt III SA/Wr 516/09 płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170 poz. 1051 ze zm. zwanej dalej w skrócie "ustawą o płatnościach") i przytoczył obowiązujące w [...] r, przepisy ustawy i rozporządzeń wykonawczych, dotyczące płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego rolników. Organ drugiej instancji wskazał, że nieuwzględnienie działek zadeklarowanych do uzupełniającej płatności obszarowej spowodowane zostało nieprawidłową deklaracją zawartą we wniosku o przyznanie płatności na rok [...]. Organ wskazał, że w [...] r. zmienione zostały zasady deklarowania działek rolnych, natomiast w instrukcji wypełniania wniosku został zawarty nowy sposób sporządzenia wniosku, dodatkowo na str. 14-16 podano przykład poprawnej deklaracji działek rolnych. D. D. O. R. A. R. i M. R. we W. wskazał, że skarżący we wniosku z dnia [...] r. dla działek rolnych oznaczonych jako [...] zadeklarował nieprawidłowo grupę upraw UPO bez zadeklarowania JPO. Przywołał treść art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach, zgodnie z którym rolnikowi który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw wymienionych w tymże przepisie położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie płatności obszarowej. Wywiódł z powyższego, że skarżący deklarując na ww. działkach tylko grupę upraw UPO nie był uprawniony do otrzymania do tych działek jednolitej płatności obszarowej, a tym samym nie spełnił warunku objęcia ich uzupełniającą płatnością obszarową. Ponadto organ drugiej instancji wskazał, że zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 oraz art. 21 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30 kwietnia 2004 ze zm.), jest możliwość dokonywania zmian we wniosku polegających na dodawaniu nowych działek rolnych lub zmianie grupy upraw. Zgodnie z powołanymi artykułami zmian takich można dokonywać bez żadnych sankcji, do 31 maja roku, w którym wniosek został złożony (art. 15), bądź w okresie od 1 czerwca do ostatecznego składania Sygn. akt III SA/Wr 516/09 wniosków obszarowych- w roku [...] był to dzień [...] (art. 21 ust. 2). Organ zaznaczył jednak, że w tym przypadku dokonanie zmiany spowoduje zmniejszenie o [...]% na każdy dzień roboczy kwoty płatności odnoszącej się do powierzchni działki rolnej, której dotyczy zmiana. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał na treść art. 18 ust. 1 ustawy o płatnościach i wywiódł, że to strona ubiegająca się o płatności kształtuje zakres swojego żądania, a organ administracji publicznej nie ma możliwości modyfikowania deklaracji wyrażonej we wniosku, jedynie uprawniony jest do weryfikacji jej prawidłowości. Organ orzekający wyraźnie podkreślił, że składający wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych składa swój podpis w sekcji VIII pkt 12 wniosku tym samym oświadczając, że zna zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętej wnioskiem o przyznanie płatności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu J. D. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo i zasądzenie na jego rzecz płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego dla rolników z odsetkami oraz domagał się zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi nie kwestionował, że wypełniając wniosek o przyznanie płatności na rok [...] popełnił błąd zgłaszając działki oznaczone jako [...] jedynie do uzupełniającej płatności obszarowej, gdyż należało je zgłosić jednocześnie do jednolitej płatności obszarowej. Skarżący podkreślił jednak, że o takiej konieczności nie wiedział, wypełnił wniosek w jego ocenie poprawnie i starannie podobnie jak w poprzednim roku chociaż sprawiało mu to trudność z powodu zaawansowanego wieku. W opinii skarżącego instrukcja wypełniania wniosku nie wyjaśniała w oczywisty sposób konieczności wpisywania obu płatności JPO i UPO w przypadku, gdy dotyczą tej samej działki. Skarżący wskazał, że również pracownicy Biura Powiatowego w O. nie pomogli mu w tym zakresie. Skarżący wyraźnie oświadczył, że błąd ten jest błędem wyłącznie o charakterze technicznym, nie mającym nic wspólnego ze stanem faktycznym. Podkreślił, że wypełnił właściwie formularz i złożył go w terminie, w celu uzyskania pomocy, a nie w celu rezygnowania z niej. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej podtrzymał stanowisko zajmowane w niniejszej sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sygn. akt III SA/Wr 516/09 Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), w tym również na decyzje wydawane przez organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Godzi się dodatkowo podkreślić, iż -stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. - rozstrzygając w granicach sprawy, sąd nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną. Podkreślenia wymaga, że wojewódzkie sądy administracyjne nie zastępują organów administracji publicznej i nie prowadzą postępowania dowodowego we własnym zakresie, Sąd wskazuje, że jest kompetentny jedynie do oceny legalności zaskarżonej decyzji wydanej w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich na rok [...], nie ma natomiast uprawnień do zasądzenia powyższych płatności zgodnie z wnioskiem skarżącego. Nie może tego uczynić nawet w przypadku uwzględnienia skargi, nie może bowiem orzekać w sposób merytoryczny przyznając stronie określone uprawnienia lub zwalniając z nałożonych obowiązków. Wszelka więc argumentacja skarżącego nie mogła spowodować zasądzenia na jego rzecz płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok [...]. W rozstrzyganej sprawie istotą sporu jest, czy sposób wypełnienia przez skarżącego formularza wniosku o przyznanie płatności na rok [...] polegający na oznaczeniu w tym formularzu tych samych działek tylko jednym symbolem "UPO", a nie dwoma symbolami "JPO" i "UPO" należało uznać za oczywisty błąd możliwy do Sygn. akt III SA/Wr 516/09 skorygowania w każdym czasie, spowodowany faktem, że w [...] r. zostały zmienione zasady deklarowania działek rolnych, czy jak przyjęły organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej w skrócie "Agencją") obu instancji wniosek ten wyrażał zamiar skarżącego rezygnacji z przysługujących płatności i jego zmiana mogła nastąpić do dnia [...] r. zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej kontroli przewidziane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 141 z 30 kwietnia 2004 r. ze z.; Dz. Urz. UE wydanie specjalne, rozdz. 3, t 44, str. 243 ze zm. zwane dalej w skrócie "rozporządzenie nr 796/2004"). Sąd badając niniejszą sprawę w pełni podzielił stanowisko wyrażone w wyrokach: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 239/09, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 października 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 466/09. Oceniając uprawnienia rolnika do płatności w ramach wspólnej polityki rolnej stosuje się regulacje zawarte w aktach prawnych Unii Europejskiej, dokonując interpretacji tych uregulowań należy mieć na uwadze cele udzielania wsparcia rolnikom. Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz.1051 ze zm. "ustawa o płatnościach") w art. 1 powołuje się na: rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników...(Dz. Urz. UE L 270 z 21 października 2003 r. ze zm.; Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, ze zm.) zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem nr 1782/2003", - rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej kontroli przewidziane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 141 z 30 kwietnia 2004 r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 796/2004". Z treści art. 1 pkt 2 ustawy o płatnościach wynika, że regulacje krajowe dotyczą kwestii nieokreślonych w przepisach Unii Europejskiej lub przewidzianych w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie. Tak więc ustawa o Sygn. akt III SA/Wr 516/09 płatnościach reguluje w sposób uzupełniający wiele zagadnień z zakresu regulacji Wspólnej Polityki Rolnej, której główne cele, zasady oraz sposób realizacji określają akty prawne Unii Europejskiej, mające bezpośrednie zastosowania w Państwach Członkowskich. Zgodnie z art. 3 ust. 1-3 ustawy o płatnościach z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, pomocy do rzepaku oraz pomocy do plantacji trwałych organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom na ich żądanie niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom na ich żądanie czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego się nie stosuje (ust.2). Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2 są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (ust.3). Z treści przywołanego przepisu wyraźnie widać, że formułuje on obowiązki organów administracji publicznej odmiennie niż wynika to z uregulowań ujętych w k.p.a. Natomiast zasada praworządności, o której mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach jest ujęta w art. 6 k.p.a. i ma szeroki zakres znaczeniowy. Przestrzeganie jej oznacza uwzględnienie w procesie stosowania prawa zasad równości, niedyskryminacji, proporcjonalności, a w zakresie procedury stosowania tych norm szczegółowych, które nie zostały wyraźnie wyłączone przez przepisy szczególne. Przepisy ustawy o płatnościach odpowiednio w art. 18 ust. 1 i art. 25 ust. 1 stanowią, że płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika, złożony na Sygn. akt III SA/Wr 516/09 formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję. Regulacja ta nie oznacza jednak, jak wywodzi organ drugiej instancji, że sposób wypełnienia formularza przez skarżącego jednoznacznie wskazywał na jego zamiar rezygnacji z przysługujących płatności jednolitych do powierzchni działek oznaczonych jako [...], skoro jednocześnie zostały one zgłoszone do płatności uzupełniających. Tym bardziej, ze skarżący konsekwentnie w trakcie całego postępowania twierdził, że wypełnił wniosek prawidłowo w skardze podkreślił, że to niezrozumienie przez niego instrukcji wypełniania formularza wniosku o płatności na rok [...], który nie wyjaśniał w sposób dla niego oczywisty konieczności powielania (wpisywania obu płatności "JPO i "UPO") w przypadku gdy dotyczą tej samej działki spowodował błąd techniczny przy wypisywaniu wniosku, błąd ten nie ma nic wspólnego ze stanem faktycznym. W opinii Sądu "nieprawidłowości" polegające na błędach w oznaczeniu tych samych działek tylko jednym symbolem "UPO", a nie dwoma "JPO" i "UPO" nie wypełniają dyspozycji art. 15 ust. 1 i ut. 2 oraz art.21 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia nr 796/2004. Przepis art. 15 ust. dotyczy bowiem możliwości zmiany wniosku przez zgłoszenie działek, które nie zostały zadeklarowane w pojedynczym wniosku w celu otrzymania pomocy "w ramach jakiegokolwiek systemu pomocy obszarowej" oraz zmian dotyczących "użytkowania ziem" lub "systemu pomocowego w odniesieniu do poszczególnych działek", która może być dokonana tylko do dnia [...] - art. 15 ust. 2 rozporządzenia. W regulacji tej chodzi zatem o takie zmiany, które dotyczyłyby ilości działek, ich powierzchni i rodzaju użytków, albowiem w istocie rzeczy opisywałyby one w części inny stan faktyczny, niż stan wykazany w pierwotnej treści wniosku. Mając na uwadze treść przywołanego przepisu należy wskazać, że w stanie faktycznym sprawy nie mogło chodzić o: -dodanie działek, bo wszystkie zostały wymienione w dokumentacji załączonej do wniosku jak i w ramach wniosku; * zmianę sposobu użytkowania, gdyż sposób użytkowania został wskazany przez oznaczenie działek jako UPO; * zmianę systemu pomocowego w odniesieniu do poszczególnych działek. Sygn. akt III SAM/r 516/09 W opinii Sądu zaznaczenie kwadratu pierwszego na formularzu wniosku o przyznanie płatności na rok [...], który odnosi się do płatności do gruntów rolnych takich jak: 1. jednolitej płatności obszarowej; 2. płatności uzupełniających do powierzchni: a) grupy upraw podstawowych, b) uprawy chmielu 3. płatności do roślin energetycznych; 4. przejściowych płatności z tytułu owoców miękkich - zgodnie z oznaczeniem grupy upraw w części VII wniosku, a nie zaznaczenie działek grupą upraw podstawowych (UPO) również symbolem JPO, należało potraktować jako oczywisty błąd, który mógł być naprawiony w każdym czasie, zgodnie z art. 19 rozporządzenia nr 796/2004. Nie budzi wątpliwości, że informacje znajdujące się na formularzu opracowanym przez Agencję, a także wydawane instrukcje, nie są normami prawa, natomiast mają taki charakter przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w prawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 44, poz. 269 ze zm.). Z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wynika, że wnioski rolników należy traktować jako podania w rozumieniu przepisów k.p.a. Powinny one zawierać określone elementy, między innymi zgodnie z § 3 ust. 1 i 2: - oświadczenia i zobowiązania związane z płatnością, której dotyczą, oświadczenia o powierzchni i położeniu działek ewidencyjnych oraz dane z ewidencji gruntów i budynków, - powierzchnię gruntów rolnych na działce ewidencyjnej, w tym powierzchnię niezgłoszoną do programów pomocowych, - sposobie wykorzystania działek rolnych. Regulacja ta wskazuje, że w sytuacji, gdy podanie budzi jakiekolwiek wątpliwości co do jego treści z punktu widzenia wymogów określonych rozporządzeniem, w szczególności zaś co do intencji wnoszącego podanie, organ administracji ma obowiązek wezwania do usunięcia braków formalnych w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Tym bardziej, że zadaniem Agencji określonym zarówno przepisami prawa wspólnotowego jak i krajowego jest prawidłowe przyznawanie płatności. Natomiast z Sygn. akt III SA/Wr 516/09 jednego z głównych założeń i celów wspólnej polityki rolnej, wyrażonego w punkcie 21 preambuły do rozporządzenia nr 1782/2003 wynika, że " Systemy wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej przewidują bezpośrednie wsparcie dochodowe mające na celu, w szczególności, zapewnienie odpowiedniego standardu życia społeczności rolniczej. Cel ten jest ściśle związany z zachowaniem obszarów wiejskich. Aby przeciwdziałać niewłaściwemu rozdysponowaniu środków wspólnotowych, nie należy przekazywać płatności wspierających rolnikom, którzy sztucznie stworzyli warunki niezbędne do uzyskania takiej płatności." Z przytoczonej reguły można wnosić, ze w sytuacji, gdy stosowny wniosek został złożony w terminie odmowa przyznania płatności, co do zasady, powinna dotyczyć celowych błędów i niezgodności. W niniejszej sprawie chodzi o dysponowanie środkami budżetowymi dlatego niewątpliwe zasadne jest przestrzegania ścisłych reguł, zasad i trybu zarządzania nimi, po uprzedniej kontroli spełnienia warunków do ich otrzymania przez osoby uprawnione. Jednak obowiązkiem organów administracji jest załatwienie spraw zgodnie z przepisami prawa, a prawo to nie może być interpretowane w ten sposób, ze błędy formalne uznawane są za wywołujące skutki materialnoprawne. Jest to bowiem sprzeczne ze Wspólnotową zasadą proporcjonalności oraz wynikającą z art. 2 Konstytucji RP zasadą zaufania do organów stosujących prawo. Mając na uwadze powyższe, uznając że zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów postępowania, które w rezultacie doprowadziły do naruszenia prawa materialnego przez bezzasadne pozbawienie skarżącego płatności, Wojewódzki sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.