III SA/Wr 516/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-08-28

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym przed sądem administracyjnym można przyznać wynagrodzenie w wysokości 150% stawki minimalnej, powiększone o podatek VAT?
Ratio decidendi
Pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym przed sądem administracyjnym można przyznać wynagrodzenie w wysokości 150% stawki minimalnej, powiększone o podatek VAT, uwzględniając niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter sprawy oraz jego wkład w jej wyjaśnienie i rozstrzygnięcie. Sąd, stosując przepisy PPSA oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, przyznał pełnomocnikowi kwotę 180 zł (150% stawki minimalnej) plus 41,40 zł VAT.
Stan faktyczny
W sprawie toczyło się postępowanie zażaleniowe po postanowieniu WSA o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik z urzędu, radca prawny J. G., wniósł odpowiedź na zażalenie organu administracyjnego oraz wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi radcy prawnemu J. G. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 221,40 zł, w tym 23% VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi P.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [---] nr [---] postanawia: przyznać pełnomocnikowi r. pr. J. G., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu zażaleniowym, w kwocie 221,40 (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem Sądu z dnia 9 lipca 2013 r. przywrócono termin do wniesienia skargi. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu, r. pr. J G, wniósł odpowiedź na zażalenie organu administracyjnego, załączając wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 150% stawki minimalnej za zastępstwo w postępowaniu zażaleniowym i oświadczając jednocześnie, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, w postępowaniu zażaleniowym, 120 zł. Przy czym zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). Kierując się tymi wytycznymi, pełnomocnikowi z urzędu można zasądzić wynagrodzenie w kwocie nie wyższej 150% stawki minimalnej (§ 15 pkt 1 rozporządzenia). Na tej też podstawie, mając na uwadze nakład pracy wnioskodawcy w postępowaniu zażaleniowym w niniejszej sprawie, zasądzono wynagrodzenie wynoszące 150% stawki minimalnej, to jest 180 zł, podwyższone o kwotę 41,40 zł stanowiącą wartość podatku VAT według stawki 23% (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło