III SA/Wr 518/18
WyrokWSA we Wrocławiu2019-04-25
Skład orzekający: Magdalena Jankowska-Szostak, Annetta Chołuj, Barbara Ciołek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie pomocy na zalesienie złożony przez nowego właściciela gruntów rolnych, który nabył je w drodze darowizny po wydaniu decyzji o przyznaniu pomocy poprzedniemu właścicielowi, może zostać uwzględniony, jeśli został złożony po upływie 3-miesięcznego terminu od daty przeniesienia własności, mimo że nowy właściciel złożył umowę darowizny w terminie?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie pomocy na zalesienie złożony przez nowego właściciela gruntów, który nabył je w drodze darowizny po wydaniu decyzji o przyznaniu pomocy poprzedniemu właścicielowi, nie może zostać uwzględniony, jeśli został złożony po upływie 3-miesięcznego terminu od daty przeniesienia własności. Samo złożenie umowy darowizny w terminie nie jest równoznaczne ze złożeniem wniosku o przyznanie pomocy, a termin ten nie podlega przywróceniu.Stan faktyczny
Skarga dotyczyła decyzji Dyrektora ARiMR utrzymującej w mocy decyzję o odmowie przyznania pomocy na zalesienie dla E. C. Wniosek o pomoc na zalesienie został złożony przez ojca skarżącej, T. P., w 2012 roku, a pomoc przyznano mu decyzją z czerwca 2013 roku. W grudniu 2016 roku T. P. darował gospodarstwo wraz z zalesionymi nieruchomościami córce, E. C. Wniosek o przyznanie płatności na rok 2017 złożyła E. C. w maju 2017 roku, powołując się na decyzje ojca. Organ odmówił przyznania pomocy, wskazując na niezłożenie wniosku w terminie 3 miesięcy od przeniesienia własności. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, twierdząc m.in. że złożyła umowę darowizny w terminie i nie otrzymała stosownych pouczeń.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj Sędzia WSA Barbara Ciołek Protokolant st. inspektor sądowy Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na zalesienie oddala skargę w całości.
Zaskarżoną decyzją z [...] września 2018 r. (nr [...]) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2017 r. poz. 2137), art. 20 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1856 ze zm., dalej: ustawa PROW), Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy, Dyrektor ARiMR), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyazacji i Modernizacji Rolnictwa w P. (dalej: organ I instancji, Kierownik ARiMR) z [...] czerwca 2018 r. (nr [...]) o odmowie przyznania pomocy na zalesianie dla E. C. (dalej: strona, skarżąca), utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie.
W dniu [...] lipca 2012 r. T. P. (ojciec skarżącej) złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w P. wnioski o przyznanie wsparcia na zalesianie na rok 2012 wraz z niezbędnymi załącznikami do wniosku. W sekcji VII wniosku Oświadczenie o sposobie użytkowania gruntów przeznaczonych do zalesienia zadeklarował do zalesienia działkę rolną A położoną na działce ewidencyjnej nr [...] (województwo d., powiat p., gmina P., obręb O.) o areale 0,93 ha oraz działkę rolną B położoną na działce ewidencyjnej nr [...] (województwo d., powiat p., gmina P., obręb O.) o areale 0,77 ha. Kierownik BP ARiMR w P. decyzją z [...] czerwca 2013 r. orzekł o przyznaniu wnioskodawcy pomocy na zalesianie, a zatem rolnik podjął zobowiązanie do prowadzenia założonej uprawy leśnej przez 15 lat od dnia uzyskania pierwszej płatności na zalesianie.
W dniu [...] maja 2017 r. do Biura Powiatowego w P. wpłynął wniosek E. C. o przyznanie płatności na rok 2017. We wniosku strona zaznaczyła, że ubiega się pomoc na zalesianie (PROW 2007-2013) - wniosek o wypłatę, a w sekcji VIII wniosku zadeklarowała do płatności JPO_L działki ewidencyjne nr [...] i [...] (gmina P., obręb O.) na powierzchni odpowiednio 0,93 ha i 0,77 ha. Wniosek obejmował także sekcję VIIIA, w której strona wnioskując o wypłatę pomocy na zalesianie dla działek nr [...] i [...], powołała się na decyzje o przyznaniu pomocy T. P.
Kierownik BP ARiMR w P. decyzją z [...] czerwca 2018 r. odmówił stronie przyznania pomocy na zalesianie. W uzasadnieniu decyzji opisał ustalony stan faktyczny w sprawie i wskazał, że przyczyną odmówienia płatności jest to, że skarżąca nie złożyła wniosku w terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia na nią własności gruntów objętych wnioskiem poprzedniego właściciela gruntów – T. P.
W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik skarżącej – T. P. – podał, że w związku z przepisaniem całego gospodarstwa na swoja córkę E. C. w dniu [...] grudnia 2016 r. wraz z zalesionymi nieruchomościami, dopełnił wszelkich formalności dotyczących przejęcia zobowiązań przez córkę i poinformował o tym fakcie Biuro Powiatowe ARiMR w P. Podniósł, że dopiero w klika miesięcy po złożeniu wniosku na zalesienie dowiedział się od pracowników ARiMR, że nie dotrzymał terminu wynikającego z rozporządzenia zalesieniowego, co pełnomocnik przypisuje celowemu działaniu Kierownika ARiMR.
Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor ARiMR decyzją z [...] września 2018 r. utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy wskazał, że warunki i tryb udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2016 r., poz. 153 ze zm., dalej: rozporządzenie zalesieniowe), wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a pkt 2 i 3 ustawy PROW. Organ odwoławczy powołał treść § 4 i § 15 rozporządzenia zalesieniowego.
Dyrektor ARiMR stwierdził, że bezspornie we wniosku o wypłatę pomocy na zalesianie strona zadeklarowała dwie działki zalesione przez T. P., co do których uzyskał on pomoc na mocy decyzji Kierownika ARiMR w P. z [...] czerwca 2013 r. T. P. po dniu doręczenia decyzji w sprawie przyznania pomocy na zalesianie przekazał grunty objęte jego wnioskami E. C. Powyższe nastąpiło na mocy umowy darowizny z [...] grudnia 2016 r. (akt notarialny Repetytorium A nr [...]). Tym samym w omawianej sprawie zgodnie z brzmieniem § 15 ust. 4 rozporządzenia zalesieniowego odpowiednie zastosowanie miały regulacje zawarte w § 15 ust. 1, ust. 3 i ust. 3a rozporządzenia zalesieniowego. Zgodnie z brzmieniem § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zalesieniowego rolnik, który przejął prawo własności lub współwłasności działek zalesionych przez poprzedniego właściciela może uzyskać pomoc na zalesienie, o ile złoży kierownikowi biura powiatowego Agencji stosowny wniosek w terminie 3 miesięcy, liczonych od daty przeniesienia własności lub współwłasności tych gruntów. Do wniosku tego dołączane są dokumenty wymienione w § 15 ust. 3 rozporządzenia zalesieniowego. Zgodnie z § 15 ust. 3a rozporządzenia zalesieniowego termin, na złożenie wniosku przez przejmującego działki, nie podlega przywróceniu.
Odnosząc się do argumentów pełnomocnika strony, zgodnie z którymi oczekiwał on od organów Agencji pomocy przy realizacji ciążących na nim obowiązków, organ podkreślił, że T. P. składając wnioski o pomoc na zalesianie w 2012 roku oświadczył, iż zna zasady przyznawania pomocy na zalesianie oraz zobowiązał się m.in. do: niezwłocznego informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa: o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznanie, pobieranie lub wypłacanie płatności na zalesianie gruntów rolnych, o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego danych objętych wnioskiem, powstałej w okresie trwania złożonych przez producenta zobowiązań, a w szczególności jeżeli zmiana dotyczy: wykorzystania gruntów rolnych, wielkości powierzchni oraz przeniesienia własności/współwłasności części lub wszystkich gruntów objętych wnioskiem na rzecz innego producenta rolnego. Ponadto Dyrektor ARiMR podkreślił, że organy ARiMR nie mają obowiązku informowania z urzędu rolników przekazujących lub przejmujących grunty objęte zobowiązaniem w związku z uczestnictwem w programie pomocowym o konieczności wystąpienia z wnioskiem o przejęcie płatności. W świetle zapisów art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy PROW obowiązek udzielania stronie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, powstaje w momencie złożenia przez stronę postępowania żądania udzielenia tych informacji, jak natomiast wynika z akt sprawy zarówno T. P., jak i E. C. nie wystąpili z żądaniem udzielenia informacji w tym zakresie.
W skardze do Sądu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, dopuszczenie dowodu z dokumentu – kserokopii aktu notarialnego z [...] grudnia 2016 r. (umowy darowizny), z którego wynika, że został on złożony w dniu [...] lutego 2017 r. w siedzibie Biura Powiatowego ARiMR w P., zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
- naruszenie prawa materialnego art. 21 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy PROW poprzez brak rozważenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego sprawy, a także pomimo spełnienia przez skarżącą warunku wynikającego z § 15 ust. 1 rozporządzenia zalesieniowego i złożenia pracownikowi Biura Powiatowego ARiMR w P. w terminie 3 miesięcy aktu notarialnego – umowy darowizny, nie otrzymania od pracownika, pomimo kierowanych żądań, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
- naruszenie prawa materialnego - § 15 ust. 1 i 3 rozporządzenia zalesieniowego, poprzez jego błędne zastosowanie i nierozpoznanie istoty sprawy, polegające na braku dostarczenia wyjaśnienia kwestii spełnienia przez przejmującą gospodarstwo rolne warunków związanych z powiadomieniem organów Agencji o zawarciu umowy darowizny. Są to okoliczności istotne i wymagające poczynienia dodatkowych ustaleń oraz ich oceny; konieczne jest zatem wyjaśnienie okoliczności związanych z przedłożeniem przez skarżącą pracownikowi Agencji aktu notarialnego umowy darowizny w dniu [...] lutego 2017 r. oraz pouczeń udzielonych jej przez tego pracownika, a także brak całkowitych ustaleń związanych z tym, jakich informacji udzielił T. P. swojej córce związanych z obowiązkami wynikającymi z zalesienia gruntów, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy;
- naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a w konsekwencji nieustalenie czy doszło do przejęcia zobowiązania zalesieniowego i zawiadomienia organu o dokonaniu darowizny nieruchomości na rzecz skarżącej,
b) art. 15 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ przeprowadzenia postępowania zmierzającego do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy i ograniczenie się do kontroli postępowania w pierwszej instancji.
Do skargi skarżąca dołączyła kserokopię aktu notarialnego z [...] grudnia 2016 r. opatrzoną pieczęcią z datą wpływu do siedziby [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu [...] lutego 2017 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Dodatkowo podniósł, że dokument w postaci aktu notarialnego z [...] grudnia 2016 r. Dyrektor ARiMR we W. włączył do akt sprawy przed wydaniem zaskarżonej decyzji kończącej postępowanie odwoławcze. Dokument ten stanowił część akt sprawy prowadzonej z wniosku E. C. o przyznanie "Premii dla młodych rolników" przez Biuro Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARiMR we W. Pieczęcie wpływu znajdujące się na dokumencie włączonym do akt postępowania o przyznanie pomocy na zalesienie jak i na dokumencie przedłożonym przez stronę wraz ze skargą wskazują, że umowa ta została w dniu [...] lutego 2017 r. złożona w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR we W. Ani strona, ani jej pełnomocnik nie informowali pracowników Biura Powiatowego ARiMR w P., że doszło do przejęcia gruntów objętych zobowiązaniem zalesieniowym, żadne z nich nie wystąpiło też o udzielenie informacji, co w takim przypadku i w jakim terminie należy dopełnić formalności. Organ podkreślił, że Kierownik BP ARiMR w P. nieświadomy transakcji pomiędzy T. P. a E. C., w dniu [...] maja 2017 r. wydał decyzję przyznającą T. P. "kontynuacyjną" płatność zalesieniową. Środki przyznane tą decyzją zostały przelane na jego konto [...] maja 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności
z prawem. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie
w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi następuje
w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Zasady i tryb przyznawania płatności na zalesianie gruntów rolnych reguluje powołana już ustawa z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz wydane na jej podstawie cytowane wcześniej rozporządzenie z 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia zalesieniowego, pomoc na zalesianie gruntów rolnych jest przyznawana rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), z wyłączeniem jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, zarządzających mieniem Skarbu Państwa na podstawie przepisów o lasach, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:
1) został wpisany do ewidencji producentów stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) zobowiązał się do: a) wykonania zalesienia gruntów, na których do dnia złożenia wniosku o pomoc była prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009, zgodnie z normami w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska określonymi w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, b) pielęgnacji założonej uprawy leśnej przez 5 lat od dnia wykonania zalesienia - zgodnie z planem zalesienia, o którym mowa w przepisach o lasach, zwanym dalej "planem zalesienia"; 3) zobowiązał się do prowadzenia założonej uprawy leśnej, o której mowa w pkt 2 lit. b, przez 15 lat od dnia uzyskania pierwszej płatności na zalesianie; 4) są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z uwzględnieniem przepisów art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.); 5) uzyskał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego zalesienia - w przypadku gdy planowane zalesienie jest przedsięwzięciem, którego realizacja wymaga, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235, z późn. zm.), uzyskania takiej decyzji.
W myśl § 15 ust. 4 rozporządzenia zalesieniowego, w przypadku gdy przeniesienie własności lub współwłasności gruntów objętych wnioskiem o pomoc nastąpiło po dniu doręczenia decyzji w sprawie przyznania pomocy na zalesianie, stosuje się odpowiednio ust. 1, 3 i 3a. Stosownie natomiast do treści § 15 ust. 1 rozporządzenia zalesieniowego, jeżeli w okresie od dnia złożenia wniosku o pomoc do dnia wydania decyzji w sprawie przyznania pomocy na zalesianie nastąpi przeniesienie własności lub współwłasności wszystkich gruntów objętych tym wnioskiem albo ich części na rzecz innego rolnika w wyniku umowy sprzedaży lub innej umowy, pomoc przysługuje temu rolnikowi, jeżeli: 1) w terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia własności lub współwłasności tych gruntów złoży on wniosek o pomoc do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego został złożony wniosek o pomoc, o którym mowa w § 9 ust. 4; 2) zobowiąże się do: a) kontynuowania realizacji zobowiązań, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 i 3 albo § 5 ust. 1 pkt 2, b) zapłaty na rzecz Agencji równowartości kwoty płatności na zalesianie, uzyskanych przez poprzedniego właściciela lub współwłaściciela tych gruntów, jaką poprzedni właściciel lub współwłaściciel byłby obowiązany zwrócić, jeżeli wystąpiłyby okoliczności powodujące konieczność zwrotu płatności na zalesianie - w przypadku wystąpienia takich okoliczności; 3) uzyskuje on co najmniej 25% dochodów z rolnictwa - w przypadku premii zalesieniowej. Przepis § 15 ust. 3 rozporządzenia zalesieniowego określa, jakie załączniki należy dołączyć do wniosku, o którym mowa w § 15 ust. 1 pkt 1, natomiast § 15 ust. 3a stanowi, że termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 nie podlega przywróceniu.
Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku zmiany właściciela gruntu podlegającego zalesieniu już po wydaniu decyzji w sprawie przyznania pomocy na zalesienie poprzedniemu właścicielowi gruntu (więc w trakcie realizacji praw okresowych określonych tą decyzją), konieczne jest wypełnienie obowiązków określonych w § 15 ust. 1 rozporządzenia zalesieniowego. W szczególności niezbędne jest złożenie przez nowego właściciela gruntów, w nieprzekraczalnym terminie 3 miesięcy od przeniesienia własności gruntów, wniosku o pomoc na zalesianie wraz z zobowiązaniem się do kontynuowania realizacji zobowiązań związanych z zalesianiem.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy należy wskazać, że bezspornym jest, że w dniu [...] maja 2017 r. do Biura Powiatowego w P. wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie m.in. pomocy na zalesienie. We wniosku skarżąca zadeklarowała dwie działki zalesione przez jej ojca, co do których uzyskał on pomoc na mocy decyzji z [...] czerwca 2013 r. Rozpatrując wniosek skarżącej o przyznanie pomocy na zalesianie, organ administracji ustalił, że w dniu [...] grudnia 2016 r. w formie aktu notarialnego zawarto umowę darowizny, mocą której T. P. przekazał córce (skarżącej) objęte jego wnioskami grunty, już po dniu doręczenia mu decyzji w sprawie przyznania pomocy na zalesienie. Na podstawie tej umowy skarżąca przejęła własność określonych działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego swojego ojca - beneficjenta przedmiotowego wsparcia, w tym m.in. dziatek nr [...] i [...], na których realizowane było zobowiązanie do prowadzenia założonej uprawy leśnej.
Przeniesienie własności gruntów nastąpiło w dniu [...] grudnia 2016 r., co oznacza, że 3-miesięczny termin, o którym mowa w § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zalesieniowego, w którym możliwe jest skuteczne wystąpienie z wnioskiem o przyznanie płatności na zalesianie w związku z przeniesieniem własności wszystkich gruntów rolnych objętych wnioskiem o przyznanie pomocy na zalesianie, upłynął w dniu [...] marca 2017 r. Skarżąca złożyła wniosek, o którym mowa § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zalesieniowego, w dniu [...] maja 2017 r. a zatem z uchybieniem 3-miesięcznego terminu. Okoliczność ta jest bezsporna.
Kwestią sporną było natomiast to, czy skarżąca w terminie 3 miesięcy od przeniesienia na nią własności przedmiotowych gruntów, złożyła w siedzibie Biura Powiatowego w P. zawartą w formie aktu notarialnego umowę darowizny, na mocy której nabyła własność spornych działek i czy w ten sposób wypełniła nałożone na nią przez obowiązujące przepisy prawa obowiązki niezbędne do uzyskania pomocy na zalesienie. Skarżąca bowiem podnosiła, że złożyła w siedzibie Biura Powiatowego w P. kserokopię aktu notarialnego w dniu [...] lutego 2017 r., a zatem z zachowaniem 3- miesięcznego terminu wynikającego z rozporządzenia zalesieniowego i nie otrzymała od pracownika, pomimo kierowanych żądań, niezbędnych pouczeń.
Odnosząc się do twierdzeń skarżącej należy wskazać, że z dołączonej do skargi kserokopii aktu notarialnego, jak również kserokopii tego samego aktu znajdującej się w aktach administracyjnych, wynika, że akt notarialny został złożony w dniu [...] lutego 2017 r. w siedzibie [...] Oddziału Regionalnego ARiMR we W., a nie - jak twierdzi skarżąca w Biurze Powiatowym ARiMR w P. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wyjaśnił, że akt notarialny został włączony do akt administracyjnych sprawy dopiero przed wydaniem zaskarżonej decyzji kończącej postępowanie odwoławcze. Dokument ten stanowił część akt sprawy prowadzonej z wniosku skarżącej o przyznanie "Premii dla młodych rolników" przez Biuro Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARiMR we W. Organ odwoławczy podkreślił, że ani skarżąca, ani jej ojciec nie informowali pracowników Biura Powiatowego w P. o przejęciu gruntów objętych zobowiązaniem zalesieniowym. Żadne z nich nie wystąpiło też o udzielenie informacji, jakich formalności należy dokonać w przypadku przeniesienia własności gruntów objętych pomocą zalesieniową. O braku wiedzy pracowników Biura Powiatowego w P. o przeniesieniu własności gruntów objętych zobowiązaniem zalesieniowym, świadczy także - jak słusznie zauważył organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, wydanie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. decyzji przyznającej T. P. kontynuacyjną płatność zalesieniową i przelanie środków przyznanych tą decyzją na jego konto. Ponadto podkreślić należy, że z przepisów rozporządzenia rolnośrodowiskowego wynika obowiązek złożenia wniosku o przyznanie pomocy na zalesienie. Tym samym niewystarczające jest samo poinformowanie organu o fakcie zmiany właściciela gruntów objętych pomocą zalesieniową poprzez złożenie np. umowy darowizny przenoszącej własność.
W świetle powyższych okoliczności organy administracji publicznej rozpatrujące wniosek skarżącej o przyznanie pomocy na zalesianie zasadnie uznały, że w sprawie nie została spełniona przesłanka zachowania 3 - miesięcznego terminu na złożenie wniosku, o której mowa w § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zalesieniowego, co skutkowało koniecznością odmowy przyznania wnioskowanej pomocy. Bezspornie formularz wniosku o przyznanie pomocy został złożony z uchybieniem terminu. Termin upływał [...] marca 2017 r., natomiast wniosek wpłynął do siedziby organu [...] maja 2017 r. Podkreślić także trzeba, że z przepisów rozporządzenia zalesieniowego wynika, że 3 – miesięczny termin nie podlega przywróceniu. Skarżąca nie wykazała przy tym, że poinformowała pracowników Biura Powiatowego w P. o przejęciu gruntów w terminie 3 miesięcy od tego zdarzenia i że wystąpiła z żądaniem udzielenia jej informacji co do dalszego postępowania w celu uzyskania płatności.
W konsekwencji organy prawidłowo zastosowały regulacje zawarte w § 15 rozporządzenia zalesieniowego. Nie doszło przy tym - wbrew twierdzeniom skargi - do naruszenia art. 21 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy PROW. Zebrany materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy, był wystarczający do ustalenia w sposób prawidłowy daty przeniesienia na skarżącą własności nieruchomości. Nie była także sporna data złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie pomocy na zalesienie. Skarżąca nie wykazała, że poinformowała o nabyciu własności gruntów objętych zobowiązaniem zalesieniowym pracowników Biura Powiatowego w terminie 3 miesięcy od przeniesienia własności i że wystąpiła z żądaniem udzielenia jej informacji i pouczeń co do dalszego postępowania. Sąd uznał, że wbrew zarzutom skargi, postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo, organy dokonały właściwych i rzetelnych ustaleń, a wobec uchybienia przez skarżącą terminu, o którym mowa w § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, prawidłowo zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy rozstrzygnięcie o odmowie przyznania skarżącej pomocy na zalesienie. Dostrzec przy tym trzeba, że organ odwoławczy wskazał podstawy prawne podjętego rozstrzygnięcia, odniósł się do wszystkich przywołanych w odwołaniu argumentów i dokładnie wyjaśnił swoje stanowisko. Tym samym, zaskarżona decyzja spełniała warunki, o których mowa w art. 107 § 3 k.p.a, i czyniła zadość zasadzie przekonywania, zawartej w art. 11 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono o oddaleniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło