III SA/Wr 520/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-10-14

Skład orzekający: Sędzia WSA - Małgorzata Malinowska - Grakowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, od której nie uiszczono należnej opłaty stałej, powinna zostać odrzucona bez wezwania do jej uzupełnienia?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, od której nie uiszczono należnej opłaty stałej, podlega odrzuceniu bez wezwania do jej uzupełnienia. Wynika to z art. 221 w związku z art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które przewidują takie konsekwencje dla pism wnoszonych przez adwokatów lub radców prawnych, od których nie została uiszczona opłata stała.
Stan faktyczny
Skarżący M J, działając przez pełnomocnika, złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Do skargi nie dołączono dowodu uiszczenia wpisu sądowego, a opłata taka nie wpłynęła na rachunek bankowy Sądu. Skarga została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Małgorzata Malinowska - Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M J na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. M J, działając przez pełnomocnika – [...] F P – złożył skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję W D. Do skargi nie dołączono dowodu uiszczenia wpisu sądowego od skargi, opłata taka nie wpłynęła również na rachunek bankowy Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej (art. 221 p.p.s.a.). Stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym oraz niewymienionych w ust. 1-5 wynosi 200 zł. Wskazać przy tym trzeba, że na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05) z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc obowiązującą przepis § 5 ust. 2 wskazanego wyżej rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego, uiszcza się na wezwanie, w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Treść tego przepisu pozostawała bowiem w sprzeczności z art. 221 p.p.s.a., z którego jednoznacznie wynika, że w sprawach pism wnoszonych do sądu przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia. Z akt sprawy wynika, iż od skargi wniesionej przez pełnomocnika skarżącego – [...] F P nie została uiszczona należna kwota wpisu stałego, a tym samym uchybiono wymogowi, ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego – z racji jego zawodowej znajomości regulacji postępowania sądowoadministracyjnego – oczekuje się realizacji dyspozycji wyrażonych w stosownych przepisach prawa procesowego, bez konieczności wzywania do uzupełnienia braków, wynikających z niezastosowania odpowiednich regulacji. Wobec naruszenia art. 221 p.p.s.a., Sąd zobowiązany był – zgodnie z tym przepisem, w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. – odrzucić skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję. Mając powyższe na względzie orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło