III SA/Wr 520/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Barbara Ciołek, Protokolant: specjalista Renata Pawlak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 lutego 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2019 r. , nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę w całości. Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. Zaskarżoną decyzją - po rozpatrzeniu sprawy z odwołania M. K. (dalej: strona, skarżący), prowadzącego działalność w zakresie usług transportowych - Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: GITD) utrzymał w całości w mocy decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: DWITD), mocą której nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 5.450 zł. Jako podstawę prawną decyzji podał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. - dalej: K.p.a.), art. 4 pkt 22, art. 92a ust. 1 i art. 92c ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 58 ze zm. - dalej: u.t.d.), l.p. 6.2.1, lp. 5.11.1 i lp. 5.11.2 załącznika nr 3 do u.t.d., art. 32 i art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 28.2.02014, str. 1 - dalej: rozporządzenie 165/2014), art. 4 i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.4.2006 - dalej: rozporządzenie 561/2006), załącznik IB do rozporządzenia 3821/85. Z akt sprawy wynika, że - [...] kwietnia 2019 r. - przeprowadzono kontrolę drogową pojazdu Mercedes-Benz, którym kierował B.K. wykonując - na rzecz i w imieniu strony - krajowy transport drogowy przesyłek kurierskich. Stwierdzono: 1) niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkującą nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi; 2) przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: o czas do mniej niż 30 minut, o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut, za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut. Powyższe skutkowało wydaniem przez WDITD decyzji o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w łącznej wysokości 5.450 zł. Po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym, GITD utrzymał w całości w mocy decyzję DWITD. Odnośnie naruszenia polegającego na niewłaściwej obsłudze lub odłączeniu homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkującej nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi (lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d.), organ wskazał na treść art. 32 ust. 3 rozporządzenia 165/2014, który zabrania fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu; każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona (w pojeździe nie może znajdować się żadne urządzenie, które mogłoby zostać użyte w powyższych celach). Dalej przywołał art. 34 rozporządzenia traktujący o obowiązkach kierowcy stosującego wykresówki lub karty kierowcy. Zauważył, że konsekwencje naruszeń tam wymienionych zawiera lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., który karą pieniężną w wysokości 5.000 zł sankcjonuje niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. Dostrzegł, że w sprawie - w toku kontroli drogowej pojazdu - wykazano, że kierowca wykonywał przejazd bez zalogowanej karty. Od godz. 7:19 ([...] kwietnia 2019 r.), do momentu zatrzymania do kontroli, tj. do godz. 11:57 ([...] kwietnia 2019 r.), pojazdem wykonywano przewóz bez rejestrowania aktywności na karcie kierowcy. Uzasadniał, że w czasie przesłuchania kierowca zeznał, że rozpoczynając pracę omyłkowo zalogował kartę kierowcy w slocie nr 2, zaś wyświetlający się w trakcie jazdy komunikat "jazda bez karty" potraktował jako wynik sytuacji z [...] marca 2019 r., kiedy to przeparkował samochód w bazie firmy. Mając na uwadze powyższe, GITD uznał, że kara pieniężna w wysokości 5.000 zł, z tytułu stwierdzonego naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. została nałożona na stronę zasadnie. W kwestii naruszenia skutkującego przekroczeniem maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy (lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d.), GITD podał, że zgodnie z art. 4 lit. d) rozporządzenia nr 561/2006, przerwa oznacza okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu, ani wykonywać żadnej innej pracy, wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku. Wskazał, że w myśl art. 7 rozporządzenia, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny, kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. GITD odnotował, że konsekwencje naruszenia powyższych rozwiązań zawierają lp. 5.11.1, lp. 5.11.2 i lp. 5.11.3 załącznika nr 3 do u.t.d., sankcjonując przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: o czas do mniej niż 30 minut, karą pieniężną w wysokości 100 zł; o czas od 30 minut do mniej niż 1 godziny 30 minut, karą pieniężną w wysokości 250 zł; za każde następne rozpoczęte 30 minut od 1 godziny 30 minut, karą pieniężną w wysokości 350 zł. Organ odwoławczy stwierdził, że analiza zapisów z protokołu kontroli i danych cyfrowych urządzenia rejestrującego, po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia, wykazała, iż kierowca - [...] marca 2019 r. - prowadził pojazd w okresie od godz. 7:52 do godz. 18:27 nie realizując prawidłowej przerwy w jeździe. Oznacza to, że kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 46 minut i w konsekwencji przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 16 minut. Z uwagi na powyższe - w ocenie GITD - kara pieniężna w wysokości 350 zł, z tytułu stwierdzonego naruszenia sankcjonowanego w lp. 5.11.1 i lp. 5.11.2 załącznika nr 3 do u.t.d., została nałożona na stronę prawidłowo. Dalej, GITD dostrzegł, że w/w analiza potwierdziła także, że kierowca prowadził pojazd - [...] marca 2019 r., od godz. 8:02 do godz. 16:57 - nie realizując prawidłowo przerwy w jeździe, tj. prowadził pojazd przez 4 godz. i 31 minut, przekraczając maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 minutę. Wskutek powyższego - według GITD - kara pieniężna w wysokości 100 zł, z uwagi na stwierdzenie naruszenia sankcjonowanego w lp. 5.11.1 załącznika nr 3 do u.t.d., została nałożona na stronę zasadnie. GITD podsumował, że łączna kara pieniężna za stwierdzone podczas kontroli naruszenia została prawidłowo wymierzona w wysokości 5.450 zł. Organ II instancji zaznaczył, że - mimo iż to na niej spoczywał ciężar dowodu - strona nie wykazała w jej sytuacji zaistnienia przesłanek egzoneracyjnych, określonych w art. 92b i 92c u.t.d., które zwolniłyby ją z odpowiedzialności za stwierdzone podczas kontroli naruszenia, skutkując odstąpieniem od nałożenia kary. Zdaniem GITD, w sprawie - wbrew zarzutom skargi - nie naruszono normy lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. GITD przypomniał, że zgodnie z art. 34 ust 4 rozporządzenia 165/2014, karta tachografu musi zostać włożona we właściwy czytnik, tzw. slot. Zaakcentował, że w sprawie wymagane było umieszczenie karty w slocie nr 1, gdy tymczasem kierowca dopuścił się naruszenia i umieścił kartę w slocie nr 2, ignorując jednocześnie komunikat "jazda bez karty". Co się zaś tyczy zarzutu naruszenia normy lp. 5.11.1 załącznika nr 3 do u.t.d. (przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu o 1 minutę może wynikać z błędów pomiarowych urządzenia), GITD dowodził, że zgodnie z postanowieniami załącznika IB do rozporządzenia nr 3821/85, błąd pomiarowy oscyluje w granicach 2 sekund w wymiarze dziennym. W związku z tym uznał zarzut za bezzasadny. GITD nie podzielił także zarzutów naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. Stwierdził, że w sprawie zrealizowano prawidłowo dyspozycje tych przepisów. W skardze, skarżący zaskarżył decyzję GITD w całości. Zarzucił naruszenie: 1) art. 15 K.p.a. i stanowiącego jego konkretyzację art. 127 K.p.a., poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności; 2) art. 15 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż organ II instancji - pomimo obowiązku ponownego rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie - oparł swoje rozstrzygnięcie na wadliwie ustalonym uprzednio stanie faktycznym, nie dokonując należytej i jednocześnie niezależnej oceny ustalonego po kontroli drogowej stanu faktycznego, jak i prawidłowej kwalifikacji zastosowanych w decyzji organu I instancji przepisów; 3) lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., poprzez jego niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie na gruncie tej sprawy, przejawiające się nałożeniem kary administracyjnej w stanie faktycznym niewypełniającym przesłanek określonych w tym przepisie; 4) Ip. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., przez niewłaściwą jego wykładnię, błędne zastosowanie i uznanie, że omyłkowe włożenie karty kierowcy w nieodpowiedni czytnik tachografu stanowi nierejestrowanie/nieprawidłowe rejestrowanie aktywności kierowcy; 5) art. 11 K.p.a. (zasady przekonywania), poprzez wydanie decyzji bez wyczerpującego umotywowania i oceny akt sprawy oraz zredagowanie uzasadnienia zaskarżonej decyzji "w treści sprzecznej z jej sentencją i celowością zastosowanego przepisu"; 6) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., przez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, niewydanie decyzji w oparciu o całokształt okoliczności sprawy oraz poprzez orzekanie bez kierowania się zasadą słuszności interesu strony a także przepisami art. 7a § 1 i art. 81a K.p.a., które nakazują rozstrzygać wątpliwości, co do stanu faktycznego lub wątpliwości prawnych, na korzyść strony postępowania. Tak stawiając zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów. Uzasadnił swoje stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę, GITD wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W ocenie Sądu, skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty, Sąd stwierdził, że nie wystąpiły podstawy do zakwestionowania - wyrażonego w tej decyzji - stanowiska GITD. Decyzja ta znajduje bowiem podstawy w prawie materialnym, jej wydanie zaś poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom procesowym. Sąd uznał, że w sprawie prawidłowo nałożono na skarżącego karę pieniężną w łącznej wysokości 5.450 zł, jako konsekwencję poczynionych przez niego naruszeń, usankcjonowanych w l.p. 6.2.1, lp. 5.11.1 i lp. 5.11.2 załącznika nr 3 do u.t.d. Zgodnie z art. 32 ust. 3 rozporządzenia 165/2014, zabrania się fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona. W pojeździe nie może znajdować się żadne urządzenie, które mogłoby zostać użyte w powyższych celach. Stosownie do art. 34 rozporządzenia 165/2014: 1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. 2. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. 3. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. 4. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. (...). Konsekwencje naruszenia w/w zasad zostały przewidziane w lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., który karą pieniężną w wysokości 5.000 zł sankcjonuje niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. W rozpoznawanej sprawie, w toku kontroli drogowej pojazdu marki Mercedes-Benz (o nr rej. [...]), przeprowadzonej [...] kwietnia 2019 r., wykazano jednoznacznie (niewątpliwie), że kierowca wykonywał przejazd bez zalogowanej karty. Mianowicie, od godz. 07:19 ([...] kwietnia 2019 r.), do momentu zatrzymania do kontroli, tj. do godz. 11:57 ([...] kwietnia 2019 r.), pojazdem wykonywano przewóz bez rejestrowania aktywności na karcie kierowcy. Podczas przesłuchania kierowca zeznał, że rozpoczynając pracę omyłkowo zalogował kartę kierowcy w slocie nr 2, zaś wyświetlający się w trakcie jazdy komunikat "jazda bez karty" potraktował jako wynik sytuacji z [...] marca 2019 r., kiedy to przeparkował samochód w bazie firmy. Z uwagi na powyższe okoliczności - wbrew zarzutom skargi - w sprawie GITD prawidłowo uznał zasadność nałożenia na stronę kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł, z tytułu w/w naruszenia, sankcjonowanego w lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. Także odnośnie stwierdzonego naruszenia, polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy (lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d.), GITD wydał trafne orzeczenie. Za GITD zauważenia wymaga, że zgodnie z art. 4 lit. d) rozporządzenia nr 561/2006, przerwa oznacza okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu, ani wykonywać żadnej innej pracy, wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku. W myśl art. 7 rozporządzenia, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny, kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Właściwie odnotował GITD, że konsekwencje naruszenia powyższych rozwiązań zawierają lp. 5.11.1, lp. 5.11.2 i lp. 5.11.3 załącznika nr 3 do u.t.d., sankcjonując przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: o czas do mniej niż 30 minut, karą pieniężną w wysokości 100 zł; o czas od 30 minut do mniej niż 1 godziny 30 minut, karą pieniężną w wysokości 250 zł; za każde następne rozpoczęte 30 minut od 1 godziny 30 minut, karą pieniężną w wysokości 350 zł. Zdaniem Sądu, nie sposób zakwestionować stanowiska GITD, że analiza zapisów z protokołu kontroli i danych cyfrowych urządzenia rejestrującego, po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia, wykazała, że kierowca - [...] marca 2019 r. - prowadził pojazd, w okresie od godz. 7:52 do godz. 18:27, nie realizując prawidłowej przerwy w jeździe. Oznacza to, że kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 46 minut i w konsekwencji przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 16 minut. Z uwagi na powyższe - także w ocenie Sądu - kara pieniężna w wysokości 350 zł, z tytułu stwierdzonego naruszenia sankcjonowanego w lp. 5.11.1 i lp. 5.11.2 załącznika nr 3 do u.t.d., została nałożona na stronę prawidłowo. Trafnie GITD dostrzegł, że w/w analiza potwierdziła nadto, iż kierowca prowadził pojazd - [...] marca 2019 r., od godz. 8:02 do godz. 16:57 - nie realizując prawidłowo przerwy w jeździe, tj. prowadził pojazd przez 4 godz. i 31 minut, przekraczając maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 minutę. Wskutek powyższego - również według Sądu - karę pieniężną w wysokości 100 zł, z uwagi na stwierdzenie naruszenia sankcjonowanego w lp. 5.11.1 załącznika nr 3 do u.t.d., nałożono na stronę zasadnie. Reasumując, zgodzić trzeba się z GITD, że łączna kara pieniężna za stwierdzone podczas kontroli naruszenia została należycie wymierzona w wysokości 5.450 zł. W opinii Sądu, w skarżonej decyzji szczegółowo opisano stan faktyczny każdego naruszenia, jak i omówiono zastosowane w sprawie podstawy prawne (także przepisy wspólnotowe). Sąd stwierdził, że poczynione w kontroli drogowej ustalenia, potwierdzone przez kierowcę bez zastrzeżeń, były jednoznaczne (niewątpliwe) i - jako takie - stanowiły wystarczającą podstawę dla wydania decyzji przez organy obu instancji. To sam kierowca zeznał, że: "Ja w dniu dzisiejszym, rozpoczynając pracę omyłkowo zalogowałem kartę kierowcy w slocie nr 2. Kiedy prowadziłem pojazd na wyświetlaczu tachografu wyświetlał się komunikat jazda bez karty"; "Ja myślałem, że to wynik sytuacji mającej miejsce [...].03.2019 kiedy po przyjechaniu na bazę firmy i wyjęciu karty kierowcy przeparkowałem pojazd na bazie firmy. W tym momencie w tachografie nie była załogowana moja karta kierowcy i tachograf także wyświetlał komunikat jazda bez karty". Dodać trzeba, iż skarżący nie powołał żadnego przeciwdowodu, który pozwoliłby zakwestionować ustalenia orzekających w sprawie organów. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że włożenie karty do niewłaściwego slotu skutkowało nierejestrowaniem aktywności kierowcy nie zaś - jak twierdzi skarżący - błędnym (niewłaściwym) rejestrowaniem. Dodatkowo należy wskazać, że przywołane przez stronę w skardze naruszenie, tj. lp. 7.20 załącznika nr 1 do u.t.d., dotyczy sytuacji wykonywania przewozu drogowego w załodze kilkuosobowej z włożeniem wykresówki lub karty kierowcy lub wykresówek lub kart kierowcy w nieodpowiednie czytniki tachografu, która to sytuacja w sprawie nie miała miejsca (skontrolowany przewóz nie odbywał się w załodze kilkuosobowej). Ponadto, załącznik nr 1 dotyczy grzywien nakładanych na kierowcę w momencie popełnienia naruszenia. Słusznie zatem podnosi GITD w odpowiedzi na skargę, że pomijając, iż opisane wyżej zachowanie kierowcy nie wyczerpuje dyspozycji lp. 7.20 załącznika nr 1 do u.t.d., to jeszcze adresatem tego przepisu nie jest przedsiębiorca. Przywołany przez stronę przepis lp. 6.3.10 załącznika nr 3 do u.t.d. również dotyczy innej sytuacji, tj. wykonywania przewozu drogowego w załodze kilkuosobowej. Prawidłowo ocenił GITD, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności potwierdzające zaistnienie przesłanki egzoneracyjnej wskazanej w art. 92c u.t.d., odnośnie naruszenia lp. 6.2.1 i art. 92b u.t.d., odnośnie naruszeń czasu pracy kierowcy. Takiej nadzwyczajnej okoliczności nie stanowi niewątpliwie rzekomy błąd kierowcy, który używał niewłaściwego slotu i zignorował komunikat "jazda bez karty". Zdaniem Sądu, sprawa została prawidłowo rozpoznana - w jej całokształcie - w dwóch instancjach, rozstrzygnięcie sprawy znajdowało oparcie w wyczerpująco zebranym i jednoznacznym w swej treści materiale dowodowym, który stanowił podstawę podjętych w sprawie ustaleń, zaś w uzasadnieniu obu decyzji przekonująco umotywowano, że sprawa nie mogła być załatwiona inaczej. Powyższe dowodzi, że oczywiście chybione są wszystkie zarzuty skargi. Nie uwzględniając skargi, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), Sąd oddalił skargę w całości. ----------------------- 9