III SA/Wr 525/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w Wydziale III, na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2008 r. w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji gruntów, wniosku radcy prawnego T. P. - pełnomocnika z urzędu W. K. o uzupełnienie wyroku tutejszego Sądu z dnia 13 marca 2008 r. postanawia: uzupełnić wyrok tutejszego Sądu z dnia 13 marca 2008 r. (sygn. akt III SA/Wr 525/07) w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznacza jako pkt I i dodaje pkt II w brzmieniu: " przyznaje pełnomocnikowi strony skarżącej radcy prawnemu T.i P. – Kancelaria Radcy Prawnego we W. przy Pl. W., kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem zwrotu poniesionych wydatków. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 października 2007 r. przyznano skarżącej W. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wyrokiem z dnia 13 marca 2008 r. oddalono skargę strony na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W., nie orzekając jednak o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z dnia 14 marca 2008 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku, przez przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu udzielenia nieopłaconej pomocy prawnej i zwrotu poniesionych wydatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, zaś stosownie do art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skoro w przypadku postępowania w sprawie o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów takiego wyjątku nie przewidziano, należy przyjąć, że wniosek w tym zakresie powinien być rozpatrzony w składzie jednoosobowym (por. B. Dauter, Komentarz do art. 157 p.p.s.a., [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Sygn. akt III SA/Wr 525/07 W niniejszej sprawie Sąd powinien był w wyroku – stosownie do żądania pełnomocnika zgłoszonego na rozprawie (a wcześniej, w piśmie procesowym z dnia 5 stycznia 2008 r.) – orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Skoro zatem Sąd nie orzekł w rozpoznawanej sprawie w wyroku wydanym w dniu 13 marca 2008 r. o kosztach postępowania, to stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. należało uwzględnić wniosek pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie wyroku w tym zakresie. Na kwotę kosztów postępowania o których orzeczono w niniejszym postanowieniu skalają się: wynagrodzenie należne pełnomocnikowi, obliczone zgodnie z § 13 ust. 2 pkt 1 ppkt rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz. U. z 2003 r. Nr 97, poz. 888 ze zm. (240 zł, powiększone o należny podatek VAT) oraz zwrot poniesionej opłaty od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Mając powyższe na względzie, orzeczono, jak w sentencji.