III SA/Wr 525/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA – Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w W. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 7 maja 2019 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 6.000,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z adnotacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie pozostawiono w placówce pocztowej 9 maja 2019 r., umieszczając w skrzynce oddawczej awizo. Powtórnego awizowania przesyłki dokonano 17 maja 2019 r. Z akt sprawy wynika, że wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.) W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.) Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W związku z tym, że pełnomocnik strony skarżącej nie podjął adresowanej do niego i dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej, doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego okresu liczonego od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło 9 maja 2019 r. W konsekwencji zatem należało przyjąć, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone pełnomocnikowi spółki 23 maja 2019 r., natomiast siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął 30 maja 2019 r. (czwartek). Mając na uwadze fakt, że strona skarżąca, mimo wezwania, nie uiściła wpisu od skargi Sąd, kierując się treścią art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił jej skargę.