III SA/Wr 526/07

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych. W dniu 26 października 2007 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, iż jest osobą bezrobotną, a jedynym źródłem jego dochodu jest comiesięczna pożyczka w wysokości 200 zł udzielana mu przez matkę. Dodał, iż tut. Sąd postanowieniem z dnia 4 września 2007 r. (sygn. akt III SAB/Wr 13/07) przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym. W piśmie z dnia 20 listopada 2007 r. skarżący oświadczył, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie korzysta z pomocy społecznej, a decyzją z dnia 1 marca 2004 r. nr 211/3/04 Starosta powiatu wrocławskiego orzekł o utracie przez niego statusu bezrobotnego i postępowanie w przedmiocie stwierdzenia jej nieważności jest w toku. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Niewątpliwym faktem jest, że poniesienie przez niego kosztów sądowych pozbawiłoby go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 u.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.