III SA/Wr 528/08

Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowi - tym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie z kosz- tów sądowych. Postanowieniem z dnia 2 października 2008 r. referendarz sądowy uwzględniając wniosek w całości przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W dniu 16 marca 2009 r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy żądając zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując w uzasadnieniu, że uzyskiwany dochód rodziny wynosi netto 2.094, 95 zł (w tym zaliczki alimentacyjne), a ma na utrzymaniu dwoje synów w wieku szkolnym. Dodała, że ma orzeczony lekki stopień niepełnosprawności, niedawno przeszła poważną operację, a stan jej zdrowia wymaga kosztownego leczenia. Mając na uwadze obecny etap postępowania i uwzględniając sytuację materialną skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez nią kosztu wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb Z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. W związku z tym, że ww. postanowieniem przyznano już skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i uprawnienie to jest nadal aktualne, w tej sytuacji postępowanie wszczęte ponownym wnioskiem skarżącej w tym zakresie należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 243 i nast. oraz 258 u.p.s.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe (pkt 2 sentencji).