III SA/Wr 529/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: P. Sp. z o.o. we W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 28 maja 2021 r. nr BP.501.390.2021.1284.LD5.37778 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie wpis od skargi w wysokości 352 (trzystu pięćdziesięciu dwóch) złotych. Pismem z dnia 8 lipca 2021 r. strona skarżąca P. Sp. z o.o. z siedzibą we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 28 maja 2021 r. nr BP.501.390.2021.1284.LD5.37778 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W dniu 21 stycznia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek strony skarżącej o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art.161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej - cofnięcia skargi, zgodnie z dyspozycją art. 60 p.p.s.a., jest uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie, czynność procesowa strony skarżącej z tego punktu widzenia nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wszczęte postępowanie należało umorzyć. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd zdecydował na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a.