III SA/Wr 53/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym z urzędu sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyboru Przewodniczącego Rady Miejskiej w K. postanawia: sprostować uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Wr 53/13 w ten sposób, że na stronie 1 uzasadnienia, w wierszu 3, w miejsce błędnie określonego organu administracyjnego "Gmina O." wpisać prawidłowo: "Gmina Miejska K." Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie w sprawie ze skargi Wojewody [...], na opisaną w osnowie uchwałę Rady Miejskiej w K. W uzasadnieniu postanowienia mylnie wskazano jako organ, którego uchwałę zaskarżono – Gminę O. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Według art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do dyspozycji art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przepis powyższy mówi co prawda jedynie o prostowaniu wyroków, jednakże zgodnie z utrwalonym już w doktrynie i praktyce poglądem, wykładnia celowościowa przepisu uzasadnia stanowisko, że sprostowaniu mogą ulec także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki w uzasadnieniu wyroku (vide: post. SN z dnia 15.04.1982 I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz, 155, podobnie stanowisko Dauter, Gruszczyński, "Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005 roku, str. 359). W rozpoznawanej sprawie mylnie wskazano nazwę Gminy będącej stroną postępowania. Nie budzi wątpliwości, że takie określenie organu stanowiło oczywistą omyłkę pisarską, bowiem zarówno z akt sprawy, w tym skargi i odpowiedzi na skargę, jak również z samej sentencji omawianego orzeczenia wynika, że dotyczy ono uchwały Rady Miejskiej w K. W takiej sytuacji, Sąd – na podstawie przywołanych wcześniej przepisów - postanowił z urzędu sprostować uzasadnienie opisanego w sentencji postanowienia, poprzez prawidłowe określenie organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie.