III SA/Wr 53/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2019 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z [...] listopada 2018 r. (nr [...]), sprostowanym postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. (nr [...]), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J., po rozpatrzeniu wniosku T. B., odmówiło wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji Prezydenta Miasta J. z [...] października 2018 r. (nr [...]). Pismem z [...] stycznia 2019 r. skarżący wniósł skargę na opisane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych zawarty w ww. przepisie obejmuje: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. W sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. o odmowie wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji, które zostało wydane m.in. na podstawie art. 135 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej k.p.a.). Wskazać należy, że na postanowienie rozstrzygające kwestię wstrzymania wykonalności decyzji organu I instancji, zażalenie nie przysługuje. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia stronie służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie, ani rozstrzygające sprawę co do istoty. Orzecznictwo sądowe w tym zakresie jest ugruntowane i Sąd w pełni je aprobuje (por. postanowienia WSA w Warszawie z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2605/15; z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 3996/14; z dnia 20 grudnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 3014/15; z dnia 20 maja 2013 r., sygn. akt VI SA/ Wa 907/13; postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/SZ 1428/17 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak już wyżej wskazano, stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie, którego podstawę materialno-prawną stanowił art. 135 k.p.a. i które dotyczyło kwestii wstrzymania wykonalności decyzji, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. O powyższym prawidłowo został zresztą pouczony przez organ skarżący w zaskarżonym postanowieniu. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, orzekł jak w sentencji.