III SA/Wr 532/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca), Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Referent Ewa Pąsiek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 marca 2016 r. sprawy ze skargi Z. D. o uzupełnienie postanowienia z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt [...] oddala skargę w całości. Postanowieniem z dnia [...]r. o sygn. akt III SA/Wr 532/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę Z. D. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] r. Wnioskiem z dnia [...] r. skarżąca wystąpiła w trybie art. 157 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako: p.p.s.a.) o uzupełnienie powyższego postanowienia. W piśmie skarżąca zażądała uzupełnienie albo wyjaśnienia w związku z nieprawdziwymi treściami zawartymi w uzasadnieniu wyroku. W treści pisma skarżąca wskazała na zarzuty jakich dotyczyła odrzucona przedmiotowym postanowieniem skarga oraz do jakich zarzutów nie odniósł się Sąd rozpoznający skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. przepis umożliwiający uzupełnienie wyroku stosuje się także do postanowień. Z powyższego przepisu wynika, że uzupełnienie wyroku jest możliwe wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko, co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Innymi słowy uzupełnieniu mogą podlegać dwa elementy orzeczenia tj. rozstrzygnięcie w przedmiocie wniesionej skargi (zażalenia) lub dodatkowe orzeczenie, które powinno się znaleźć w wyroku (postanowieniu), a którego sąd nie zamieścił (np. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania).W niniejszej sprawie Sąd skargę odrzucił, co oznacza, że rozstrzygnął o całości skargi. Postanowienie jest zatem kompletne i zawiera wymagane prawem elementy. Z uzasadnienia wniosku wynika natomiast, że skarżąca polemizując z rozstrzygnięciem domaga się w istocie "uzupełnienia uzasadnienia wyroku". Podkreślić należy, że nie można uzupełnić uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych żądanych przez stronę kwestii, bowiem takie działanie zmierza nie do uzupełnienia lecz do zmiany uzasadnienia. W literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009 r., s. 421 oraz powołane tam orzecznictwo, postanowienie NSA z 27 maja 2011 r., II FSK 2067/09, lex nr 795354). Złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia (por. J. Jagielski (w:) R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2011 r., s. 561). Uzasadnienie podporządkowane jest pewnym założeniom metodycznym, o których decyduje sporządzający je sędzia. Ewentualne jego braki (zarzuty) mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego (w skardze kasacyjnej) (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2008 r., II OZ 1361/07, LEX nr 3482205). Ponadto, jak wspomniano, postępowanie rektyfikacyjne, określone w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie orzeczenia, a nie jego uzasadnienia. Stąd też wniosek o uzupełnienie uzasadnienia nie mógł zostać uwzględniony. W oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może domagać się uzupełnienia wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniu z dnia 2 grudnia 2015 r. orzekł o całości skargi, którą odrzucił. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył więc art. 157 § 1 p.p.s.a., albowiem wydane postanowienie jest kompletne to znaczy zawiera wymagane prawem elementy. Uzupełnienie wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Pozbawione podstaw prawnych jest domaganie się przez stronę dokonania uzupełnienia wyroku stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu wniosku strony.