III SA/Wr 536/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maciej Guziński, , , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi C. M.M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia kosztów postępowania celnego, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia [...] skarżąca złożyła skargę na opisane w osnowie postanowienie Dyrektora Izby Celnej, którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego o określeniu kwoty kosztów postępowania w wysokości 80 zł. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Na uzasadnienie tego wniosku podała, że znajduje się w dramatycznej sytuacji materialnej i zapłata kwoty 80 zł spowodowałaby duży uszczerbek w jej dochodach i naraziłaby jej ważny interes w postaci bezpieczeństwa egzystencji. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie ma żadnego źródła dochodu, ani majątku, utrzymuje się dzięki doraźnej pomocy rodziców, nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, nie posiada zdolności kredytowej. Z przedłożonych wyciągów z rachunku bankowego skarżącej wynika, że na jej konto wpłynęła w dniu [...] kwota 950 zł, w dniu [...] kwota 1.000 zł, a [...] – 600 zł. Wpłat tych dokonywali jej rodzice. Skarżąca oświadczyła także, iż ukończyła prawo na Uniwersytecie W. i jest prawnikiem, jej ojciec jest od [...]lat rencistą i otrzymuje rentę w wysokości 440,38 zł netto na miesiąc, natomiast jej matka od [...]. jest bezrobotna i otrzymuje zasiłek w wysokości 538,30 zł brutto, na dowód czego dołączyła odcinek renty i decyzję Powiatowego Urzędu Pracy w L. Wydatki skarżącej kształtują się następująco: opłata za mieszkanie – 294,52 zł, za gaz – 13,42 zł, za energię elektryczną – 36 zł, za wodę – 87,30 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, Sygn. akt III SA/Wr 536/07 będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. Zdaniem Sądu wskazane przez skarżącą argumenty, mające przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia, nie uzasadniają udzielenia jej tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu uiszczenie przez skarżącą kwoty 80 zł nie stanowi dolegliwości, która mogłaby spowodować znaczną szkodę. Podkreślić należy, że co prawda skarżąca nie pracuje i jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, nie mniej jednak analiza przedstawionych przez nią wyciągów z rachunków bankowych pozwala stwierdzić, że otrzymuje ona stałą i regularną pomoc finansową od rodziców (wpłaty na rachunek bankowy dokonywane są piątego dnia każdego miesiąca i jak dotąd wynosiły: 950 zł w [...], 1.000 zł w [...] i 600 zł w [...].). Ponadto wskazać trzeba, że przedstawiona przez skarżącą sytuacja finansowa jej rodziców budzi wątpliwości. Skarżąca podała, że jej matka jako osoba bezrobotna otrzymuje zasiłek w kwocie 538,30 zł brutto, natomiast ojciec rentę w wysokości 440,38 zł netto. Przy tak niskich dochodach niemożliwym byłoby udzielanie comiesięcznej pomocy finansowej córce Sygn. akt III SA/Wr 536/07 we wskazanej wyżej wysokości, a zatem w ocenie Sądu skarżąca nie wskazała wszystkich źródeł dochodów jej rodziców, na których utrzymaniu pozostaje. Uwzględniając wszystkie naprowadzone okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia strona nie poniesie szkody albowiem nastąpi wówczas zwrot należności. Godzi się na koniec podkreślić, iż – zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. – niniejsze postanowienie sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżącą, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą wcześniej wskazane przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.