III SA/Wr 54/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia dec. I instancji w spr. Wstrzymania na 3 dni wykonania przez T. K. działalności gospodarczej oraz umorzenia postępowania I instancji postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 7 stycznia 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G., po rozpoznaniu odwołania T. K., uchyliło Decyzję Burmistrza Gminy i Miasta N. z dnia [...] nr [...] o wstrzymaniu na trzy dni wykonywania przez T. K. działalności gospodarczej - prowadzenia dyskoteki w N. przy ul. O. [...] i orzekło o umorzeniu postępowania pierwszej instancji. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł organ I instancji, zarzucając organowi II instancji naruszenie art. 64 ust. Ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (dz. U. nr 101, poz. 1178 ze zm.). W odpowiedzi na powyższą skargę strona przeciwna wniosła o odrzucenie skargi ze względu na brak interesu prawnego do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwarzył co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Po myśli § 2 art. 50 uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Organ administracyjny który rozstrzygał sprawę jako organ I instancji i którego decyzja była przedmiotem administracyjnego postępowania nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi. Jego uprawnienie do wniesienia skargi w ocenie Sądu nie wynika także ze szczególnych przepisów ustawy. W związku z powyższym, po myśli art. 58 § 1 pkt 6 skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.