III SA/Wr 54/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant Paulina Białkowska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w J. G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia postanawia: umorzyć postępowanie. K. J. M. pełnomocnik strony skarżącej P. J., na rozprawie w dniu [...] r., cofnął skargę z dnia [...] r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. opisane w osnowie niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", umożliwia skarżącemu cofnięcie skargi bez względu na podstawy takiego działania. Związanie sądu wolą skarżącego jest realizacją przyjętej zasady, że skarżący ma swobodę rozporządzania wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Cofnięcie skargi wiąże jednak sąd jedynie wtedy, gdy jest dopuszczalne, tzn. nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zgromadzonego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości. W związku z tym uznać należy, że cofnięcie skargi było w pełni dopuszczalne. Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.