III SA/Wr 54/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w związku z weryfikacją uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. Ł.O. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złote w tym 23% VAT. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 31 marca 2010 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika B. P. został wyznaczony adw. Ł. O., który reprezentował skarżącego przed tutejszym Sądem oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który uchylił wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Koszty pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej w dotychczasowym postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały pełnomocnikowi przyznane. W toku ponownego rozpoznania sprawy adw. Ł. O., pismem z dnia 17 grudnia 2012 r., wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielone z urzędu, gdyż nie zostały one zapłacone w części ani w całości. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ustalania wysokości wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu będącego adwokatem określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), które w § 18 ust. 1 pkt 1 stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Przepis § 6 rozporządzenia uzależnia wartość stawki minimalnej wynagrodzenia od wartości przedmiotu zaskarżenia. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w związku z weryfikacją uprawnień do kierowania pojazdami. Wobec tego zastosowanie znajduje § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/. Tym samym wnioskodawcy należało przyznać za udział w postępowaniu w postępowaniu przed tutejszym Sądem wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększonej o wartość podatku VAT w stawce 23%, to jest o 55,20 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.