III SA/Wr 54/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym pełnomocnika ustanowionego z urzędu adw. L. O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na skutek sprzeciwu adw. L. O. od postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] r. sygn. akt III SA/Wr 54/12 w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w związku z weryfikacją uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. L. O. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 221,40 (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, na pełnomocnika skarżącego wyznaczono adwokata L. O., który reprezentował skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, a koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w tym zakresie zostały zasądzone w wyroku z dnia [...] r., w wysokości 292,80 złotych. Od wyroku tego pełnomocnik wywiódł skargę kasacyjną, w której wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w części ani w całości. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w imieniu skarżącego stawiła się adw. J. B., która do protokołu złożyła tożsamy wniosek i oświadczenie. Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy przyznał pełnomocnikowi adw. L. O. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 221,40 zł, w tym 23 % VAT. W sprzeciwie od opisanego postanowienia, pełnomocnik wskazał na wkład swojej pracy, tj. wnikliwe zapoznanie się ze sprawą oraz dokładną analizą materiału dowodowego. Ponadto zauważył, że w sprawie faktycznie występowało dwóch pełnomocników – on i adwokat wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacją w Warszawie do udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - oraz że obaj powinni zostać wynagrodzeni. Wskazał, że takie posunięcie wynikało z troski o zapewnienie stronie właściwej pomocy prawnej oraz chęci ograniczenia kosztów własnych. Mając powyższe na uwadze wniósł o przyznanie przedmiotowej opłaty w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w sprawie przyznania prawa pomocy, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że sprawę o przyznanie prawa pomocy uznaje się za nierozstrzygniętą i że będzie ona rozpatrywana ponownie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako sąd pierwszej instancji. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w niniejszej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł. Wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie, zgodnie z pismem z Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu z dnia [...] r., na pełnomocnika z urzędu wyznaczony został jednoznacznie adw. L. O., który podejmował czynności również w postępowaniu w II instancji przez wniesienie skargi kasacyjnej. W związku z tym, fakt występowania innego pełnomocnika na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało uznać jako inicjatywę pełnomocnika z urzędu dla zapewnienia reprezentacji skarżącemu przed tym Sądem. Ani przywołane powyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie kosztów udzielonej pomocy prawnej, ani przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują, jako okoliczności mającej wpływ na wysokości należnych pełnomocnikowi kosztów, ustanowienia pełnomocnika substytucyjnego dla wykonania określonej czynności. Zgodnie z § 2 ust. 1 zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie adwokat sporządził skargę kasacyjną. Z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnik stawił się w siedzibie sądu, w celu przejrzenia akt sprawy. Rzeczywiście, skarga kasacyjna została uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny, jednak ten fakt nie stanowi przesłanki do podniesienia wynagrodzenia adwokatowi, który skargę sporządził. W związku z powyższym, wnioskodawcy należało przyznać za udział w postępowaniu drugiej instancji wynagrodzenie wysokości 180 zł, powiększonej o wartość podatku VAT w stawce 23%, to jest o 41,40 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 250 ustawy procesowej.