III SA/Wr 543/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 4 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność KRUS Placówka Terenowa w Ś. w przedmiocie nie wydania orzeczenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 maja 2004 r. A. D. wniósł skargę na nie wydanie decyzji komisji lekarskiej w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Placówka Terenowa w Ś. Po przesłaniu skargi do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w W., organ udzielił pisemnej odpowiedzi, że tutejszy oddział KRUS odmówił decyzją z dnia [...] prawa do renty inwalidzkiej rolniczej Panu A. D., uzasadniając odmowę brakiem wniosku o świadczenie rentowe. Pismem z dnia 6 września 2004 r. zobowiązano skarżącego do oświadczenia się co jest przedmiotem skargi - decyzją o odmowie przyznania renty, czy inny akt lub czynność, a także o przesłanie kopii decyzji z dnia [...]. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący oświadczył "że KRUS chce aby jeszcze płacić mu 5 lat abym mógł otrzymać rentę z KRUS", a także przesłał kserokopie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności nr [...] z dnia [...] w którym to Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności zalicza skarżącego do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na okres do 30 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - Sąd Administracyjny właściwy jest do kontroli działalności administracji publicznej oraz rozstrzygania sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Szczegółowo zakres kognicji sądów administracyjnych reguluje ustawa z dnia 20 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270) stanowiąc w art. 3 § 2, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3)postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów Sygn. akt III SA/Wr 543/04 jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4. W myśl natomiast § 3 w/w art. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Nadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu (...), zgodnie zaś z § 4 wskazanego przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem sprawy do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Po myśli art. 58 § 1 pkt 1 i 6 sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1) jak i gdy z przyczyn innych (niż wskazane w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych wymienione zostały w art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), formułującym katalog spraw uznanych przez tę ustawę za "sprawy cywilne" i rozpatrywane przez sądy powszechne. Biorąc pod uwagę treść art. 477 § 1 K.p.c, oznacza to ze organem właściwym do tych spraw jest Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Znajduje to odzwierciedlenie w regulacjach ustawy z dnia 20 grudnia 190 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity Dz. U. Nr 7, poz.25). Zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt. 3 i ust. 3 tej ustawy od decyzji w sprawach ustalenia prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia i ich indywidualnego wymiaru przysługuje odwołanie do sądu w terminach i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu odrębnym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Działając zatem zgodnie z powołanymi przepisami art. 58 § 1 pkt 1 i 6, § 3 w związku z art. 3 § 2 i art. 52 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.