III SA/Wr 547/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" S.A., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za [...] rok, postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza S. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za [...] r. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyło [...] r. przedsiębiorstwo "A" S.A. (zwane dalej stroną skarżącą). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej poprzez nadesłanie pełnego odpisu z KRS oryginału lub kopii potwierdzonej przez uprawnioną do tego osobę tj. notariusza, bądź też adwokata lub radcę prawnego będącego ustanowionym w sprawie pełnomocnikiem. Pouczono jednocześnie stronę skarżącą o skutkach prawnych nieusunięcia opisywanych braków w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. W dniu [...] r. strona skarżąca złożyła wraz z pismem przewodnim kserokopię odpisu z KRS aktualnego na dzień [...] r. potwierdzony przez r. pr. S. A. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wobec nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo skutecznego wezwania. Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który - w rozpoznawanej sprawie - zauważył brak w zakresie udokumentowania umocowania do reprezentowania strony skarżącej. Przepis art. 25 § 1 p.p.s.a. przydaje osobom prawnym tzw. zdolność sądową tj. zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona. Jak wynika z brzmienia art. 12 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U z 2000, Nr 94 poz. 1037 ze zm.) spółka akcyjna posiada osobowość prawną, gdy jest wpisana do rejestru. Z kolei art. 368 § 1 tej ustawy umocowuje zarząd tego typu spółki do reprezentowania jej na zewnątrz, w tym do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu spółki. Prawidłowe ustalenie składu zarządu na dzień złożenia skargi umożliwia Sądowi jej weryfikację pod kątem sporządzenia środka zaskarżenia przez uprawnione do tego osoby, co stanowi jeden z warunków przesądzających o jego skuteczności. Chroni to również stronę przed ewentualnymi, negatywnymi skutkami następstw podjęcia w jej imieniu działań przez osoby do tego nielegitymowane, zapewniając przy tym także prawidłowość postępowania sądowoadministracyjnego w tym zakresie. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Nie upoważnia to jednak radców prawnych, podobnie jak i pełnomocników innych kategorii, do poświadczania dokumentów wykazujących umocowanie dla innych pełnomocników. Jak wynika z akt sprawy, radca prawny S. A. nie jest umocowanym w niniejszej sprawie pełnomocnikiem. Brak mu zatem uprawnień do poświadczenia dokumentów wykazujących pełnomocnictwo dla F. B. Niezałączenie prawidłowo sporządzonego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (oryginału, czy też poświadczonego odpisu przez uprawnioną do tego osobę) stanowi brak formalny skargi. Uwierzytelnienie odpisu z KRS potwierdzającego uprawnienie dla osób działających w imieniu spółki, do umocowania F. B. jako pełnomocnika w sprawie, dokonane przez radcę prawnego nie może być uznane za prawidłowe, albowiem pozostaje w sprzeczności ze wspominanym już przepisem art. 37 § 1 p.p.s.a. Skoro zatem niewłaściwie potwierdzonej kopii odpisu z KRS nie można uznać (na potrzeby postępowania sądowoadministracyjnego) za surogat oryginału, to stwierdzić należy, że przesłanie takiego dokumentu - nawet w zakreślonym terminie - nie jest uzupełnieniem braków formalnych zgodnie z wymogami wezwania z dnia [...] r., w którym w sposób wyraźny i jednoznaczny wskazano jak należy owe braki formalne skargi uzupełnić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 p.p.s.a. skarga, wobec nieuzupełnienia braków formalnych, podlega odrzuceniu. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie drugim niniejszego postanowienia znajduje oparcie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.