III SA/Wr 548/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi J.. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wartości celnej towaru i jego preferencyjnego pochodzenia oraz określenia kwoty podatku VAT i podatku akcyzowego, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., J. M. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 30 października skarżący ponowił wniosek, w jego uzasadnieniu wskazując, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego, określającą zobowiązania celne i podatkowe skarżącego na kwotę [...] J. M. wskazał, że wykonanie decyzji będzie skutkowało wysokim prawdopodobieństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie importu samochodów, z której miesięczny dochód netto wynosi około 9.916 zł., przy średnich miesięcznych wydatkach 2.500 zł. Nadto strona podniosła, że nie posiada żadnych oszczędności ani majątku ruchomego i nieruchomości. Skarżący wskazał także, że przeciwko niemu toczą się jeszcze cztery postępowania celne, w których ustalono zaległości celno-podatkowe na kwotę kilku tysięcy złotych (w każdym z tych postępowań). Wywodzono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej przez stronę, a tym samym zagrozi bytowi materialnemu skarżącego i jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. W ocenie Sądu, wniosek J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione na poparcie wniosku nie wskazują bowiem na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedstawiono co prawda zarobki osiągane przez skarżącego, ale nie dołączono żadnego dokumentu potwierdzającego wywód strony w tym zakresie (zaświadczenie z Urzędu Skarbowego, PIT-y). Skarżący wywodził, że wykonanie decyzji narazi jego rodzinę na utratę stabilności finansowej, nie przedstawiając przy tym z ilu osób składa się ta rodzina (i ile osób pozostaje na jego wyłącznym utrzymaniu), czy jej członkowie również osiągają dochody, a jeżeli tak – to w jakiej wysokości. Nadto należy wskazać, że zadeklarowana przez skarżącego wysokość osiąganych dochodów jest na tyle wysoka, że nawet przy określonych miesięcznych wydatkach, pozwoliłaby skarżącemu na uregulowanie w krótkim czasie ustalonych należności. Nie może też stanowić wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji to, iż wobec skarżącego prowadzonych jest kilka postępowań celnych z tytułu importu samochodów, z czego trzy zostały już zakończone wydaniem ostatecznych decyzji. Jak wyjaśnił skarżący, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się importem samochodów osobowych. Niniejsza sprawa dotyczy jednego tylko ze sprowadzonych przez skarżącego pojazdów (przy uwzględnieniu jego stanu technicznego i stopnia zużycia eksploatacyjnego, wartość rynkowa tego samochodu wynosi [...] zł – opinia techniczna Nr [...]; k. 34-35 akt administracyjnych). Skarżący, jako profesjonalny przedsiębiorca w zakresie importu samochodów, winien się – zdaniem Sądu – liczyć ze wszelkim mogącymi powstać kosztami prowadzonej działalności, w tym również z koniecznością uiszczenia opłat celnych i podatkowych. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Uwzględniając wszystkie naprowadzone okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji strona nie poniesie szkody albowiem nastąpi wówczas zwrot należności. W ocenie Sądu, nie bez znaczenie jest przy tym i to, że skarżący, jako osoba trudniąca się zawodowo importem i sprzedażą samochodów, winien był liczyć się z niezbędnymi kosztami takich transakcji i uwzględniać je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Godzi się na koniec podkreślić, iż – zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. – niniejsze postanowienie sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżącego, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą wcześniej wskazane przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji. :