III SA/Wr 55/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów na postępowanie egzekucyjne, postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem opisanym w osnowie niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ doręczył stronie zakwestionowane postanowienie wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia w dniu 5 grudnia 2012 r. Pismem z dnia 2 stycznia 2013 r. nadanym w placówce pocztowej listem poleconym w dniu 5 stycznia 2013 r., skarżący wywiódł skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca postanowieniem skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Skarżący, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest bowiem równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W ostatnio wymienionych przypadkach, o dacie wniesienia pisma przesądza data uwidoczniona na stemplu pocztowym. Skoro w rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie zostało skutecznie doręczone stronie 5 grudnia 2012 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia 4 stycznia 2013 r. (piątek). Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 5 stycznia 2013 r., a więc z uchybieniem terminu ustawowego i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając to na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji.