III SA/Wr 55/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 sierpnia 2025 r. nr 1661/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 5 stycznia 2026 r. R. B. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ, ZUS) z dnia 18 sierpnia 2025 r. nr 1661/2025 utrzymaną w mocy decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 17 listopada 2025 r. nr UP-779/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja z 18 sierpnia 2025 r. została doręczona stronie skarżącej w dniu 10 września 2025 r. W treści decyzji zawarto pouczenie o środkach odwoławczych, zgodnie z którym skarżący miał prawo złożyć wniosek do ZUS o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji albo wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od otrzymania decyzji. Pismem z 23 września 2025 r. strona skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ. Decyzją z 17 listopada 2025 r. ZUS utrzymał decyzję z 18 sierpnia 2025 r. w mocy i pouczył skarżącego o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od otrzymania decyzji z 17 listopada 2025 r. Powyższą decyzję doręczono stronie skarżącej w dniu 5 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Natomiast jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub to postanowienie bez skorzystania z tego prawa (§ 3). W świetle powyższego, strona skarżąca alternatywnie może skorzystać z dopuszczalnych form wyrażenia swojego niezadowolenia z decyzji składając w organie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wnosząc skargę do sądu. Ustawodawca przewiduje też możliwość wniesienia skargi do sądu w miejsce złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie przewiduje jednak, aby strona mogła jednocześnie złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu I instancji. W niniejszej sprawie strona skarżąca sama zdecydowała o toku postępowania odwoławczego, a decyzja strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowanie w sprawie. Dlatego też po złożeniu wniosku z 23 września 2025 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ZUS, stronie skarżącej nie przysługiwała już skarga na decyzję z 18 sierpnia 2025 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ wydał decyzję z 17 listopada 2025 r. i zgodnie z pouczeniem zawartym w jej treści, skarżący miał prawo zaskarżyć ją do wojewódzkiego sądu administracyjnego, bowiem zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jak wynika z akt sprawy, decyzja z 17 listopada 2025 r. została doręczona skarżącemu w dniu 5 grudnia 2025 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął wraz z dniem 5 stycznia 2026 r. (poniedziałek). Skarga natomiast została nadana w placówce pocztowej w dniu 7 stycznia 2026 r., więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wobec powyższego oraz mając na względzie fakt, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie obejmuje wyłącznie decyzję wydaną 18 sierpnia 2025 r. nr 1661/2025, Sąd odrzucił skargę, bowiem – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. – jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, sąd odrzuca skargę.