III SA/Wr 561/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. we W. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych na urządzeniach do gier bez koncesji sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Wr 561/18 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone sprzeciwem zarządzenie referendarza sądowego. Zarządzeniem z 3 stycznia 2019 r., referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, z uwagi na okoliczność, że wnoszący - w jej imieniu - wniosek (T. M., jako pełnomocnik likwidatora spółki) nie wykonał wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku, tj. nie wykazał umocowania do składania w imieniu spółki oświadczeń woli, w tym do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Od w/w zarządzenia T. M. wniósł sprzeciw. Podniósł, że likwidator spółki udzielił mu pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przed Sądem (WSA) i do podpisywania wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych. Do sprzeciwu załączył pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozstrzygnięcie referendarza sądowego nie narusza prawa. Omówienie powodów, dla których sprzeciw nie jest zasadny, poprzedzić trzeba stwierdzeniem, że zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżony akt zmienia albo utrzymuje w mocy. Czyniąc to, w myśl art. 260 § 2 p.p.s.a., działa jako sąd drugiej instancji i stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd uznał, że zaskarżone sprzeciwem zarządzenie referendarza sądowego należało utrzymać w mocy. Referendarz sądowy prawidłowo bowiem przywołał treść art. 46 i art. 257 p.p.s.a., a następnie odniósł ją do sytuacji skarżącej, przyjmując, że skoro T. M. (pełnomocnik likwidatora spółki) został prawidłowo wezwany i nie uzupełnił w terminie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, tj. nie przedstawił pełnomocnictwa, z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania spółki przed tut. Sądem, w tym do składania w jej imieniu wniosków o przyznanie prawa pomocy, to wniosek taki należało pozostawić bez rozpoznania. Wobec powyższego, rozstrzygnięcie referendarza sądowego - jako prawidłowe -Sąd utrzymał w mocy, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a.