III SA/Wr 565/08

Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W piśmie z dnia 19 grudnia 2008 r. skarżący oświadczył, że "nie stać go na adwokata lub radcę prawnego, gdyż aktualnie znajduje się na utrzymaniu żony, która otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 750 zł". W piśmie z dnia 14 stycznia 2009 r. skarżący wystąpił o "powołanie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej, jak również zwolnienie go z kosztów postępowania". We wniosku złożonym w dniu 13 lutego 2009 r. na urzędowym formularzu skarżący wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i dwójką synów, przy czym jedyny stały dochód w rodzinie uzyskuje tylko jego żona (ok. 900 zł netto). Dodał, że on dorywczo czasami dorobi ok. 100-150 zł, ale stan zdrowia (uszkodzony kręgosłup) uniemożliwia mu stałe zatrudnienie. Poinformował, że z uwagi na trudną sytuację finansową w niektórych opłatach posiada zadłużenie od listopada 2008 r. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Mając na uwadze obecny etap postępowania i uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych czy kosztu wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.