III SA/Wr 566/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi C. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we W. z dnia .... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu uzasadniając, że jest wdową, utrzymującą się z emerytury w wysokości 989,79 zł. Od sierpnia 2010 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych potrąca z niej 291,97 zł. Poza tym jest zadłużona za lokal zastępczy na kwotę 2.976,27 zł. Miesięcznie ponosi wydatki na czynsz i media w kwocie 275,42 zł, na lekarstwa około 100 zł oraz na telefon 50 zł. Pozostałą kwotę przeznacza na żywność, środki czystości, odzież. W oświadczeniu o stanie rodzinnym wnioskująca podała, ze mieszka sama, nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Emerytura, która po wskazanym wyżej potrąceniu wynosi 697,82 zł, jest jej jedynym dochodem. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca powyższe wykazała. Jej jedynym dochodem jest emerytura w kwocie ponad 600 zł, która w rzeczywistości nie starcza nawet na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych. W tym stanie rzeczy wnioskująca nie ma najmniejszej możliwości poczynić rezerwy na pokrycie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.