III SA/Wr 569/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A. I. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy na skutek sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 września 2013 r. postanawia: pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W treści pisma procesowego z dnia 6 sierpnia 2013 r. skarżący A. I. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącego do wypełnienia, podpisania i przesłania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (przesyłając jednoczenie skarżącemu ten formularz). Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2013 r. W związku z niewykonaniem przez skarżącego skierowanego do niego wezwania, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 3 września 2013 r. pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pismem z dnia 29 września 2013 r., sprecyzowanym następnie pismem z dnia 14 października 2013 r., skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, nie dołączając przy tym wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w sprawie przyznania prawa pomocy, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Powyższe oznacza, że sprawę o przyznanie prawa pomocy uznaje się za nierozstrzygniętą i że będzie ona rozpatrywana ponownie. Zgodnie z art. 252 p.p.s.a wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w innej formie niż przewidziana przepisami nie wywołuje skutków prawnych i stosownie do treści art. 257 p.p.s.a należy pozostawić taki wniosek bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarżący zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2013 r. został wezwany do wypełnienia, podpisania i złożenia w terminie 7 dni urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie to zostało doręczone adresatowi w dniu 16 sierpnia 2013 r. Skarżący nie złożył formularza do dnia dzisiejszego. Z treści złożonego natomiast sprzeciwu skarżącego nie wynika aby istniały obiektywne przeszkody uniemożliwiające mu niezwłoczne wypełnienie i przesłanie do Sądu doręczonego mu formularza wniosku. Jednocześnie Sąd informuje skarżącego, że może on na każdym etapie postępowania sądowego złożyć wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Wniosek taki musi być złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 p.p.s.a.). W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie 257 p.p.s.a. w związku z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.