III SA/Wr 572/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr[...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że skarżący jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w stacji kontroli pojazdów, obecnie przebywa na bezpłatnym urlopie. Podkreślono, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty przez skarżącego zatrudnienia, a co za tym idzie – źródła utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 powołanej ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W nawiązaniu do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu zasługuje on na uwzględnienie, ponieważ utrata zatrudnienia, a tym samym źródła utrzymania może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a także znaczna szkodę. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.