III SA/Wr 575/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego, wniosku I. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. I. P. wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Wojewody z dnia [...]., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] r. (Nr ...) o wymeldowaniu skarżącej z miejsca pobytu stałego. Na uzasadnienie wniosku skarżąca podała, że przed Sądem Okręgowym we W. toczy się obecnie postępowanie zabezpieczające o udostępnienie jej – do zamieszkiwania – jednego pokoju w spornym mieszkaniu, a ponadto, że wykonanie zaskarżonej decyzji o wymeldowaniu przez organy ewidencyjne wyrządzi jej znaczną szkodę wynikającą z konieczności zmiany jej danych osobowych oraz z możliwości zameldowania w tym lokalu przez jego właściciela innej osoby. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych Sygn. akt III SA/Wr 575/07 właściwości nie może być on zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. W ocenie Sądu, wniosek I. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione na poparcie wniosku nie wskazują bowiem na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Bardzo lakoniczne uzasadnienie wniosku ograniczyło się w zasadzie do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonej decyzji, tymczasem kwestia ta będzie dopiero przedmiotem rozstrzygania przez Sąd. Nie może też stanowić wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji to, że właściciel mieszkania, na wypadek niekorzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku, może zameldować w tym lokalu inne osoby. Jest to bowiem uprawnienie właściciela, który może udostępniać swoją nieruchomość dowolnie wybranym przez siebie osobom i dokonywać zgłoszenia i rejestrowania ich pobytu. Godzi się przy tym podkreślić, że nawet ewentualna pozytywne rozstrzygnięcie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji, nie pozbawiłaby właściciela tego prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Same zaś ewentualne koszty zmiany danych ewidencyjnych, o których mowa we wniosku, nie mogą być w żadnym wypadku zakwalifikowane jako "znaczna" szkoda, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Uwzględniając wszystkie naprowadzone okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej uzasadnione jeśli zważyć, że w przypadku pozytywnego dla Sygn. akt III SA/Wr 575/07 wnioskodawczyni wyniku postępowania cywilnego i powtórnego zamieszkania przez nią w spornym lokalu, będzie ona mogła ponownie zgłosić i zarejestrować swój pobyt w tym mieszkaniu. Warto na koniec podkreślić, iż – zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. – niniejsze postanowienie sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżącą, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą wcześniej wskazane przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.