III SA/Wr 577/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. M. na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia 3 października 2006 r., sygn. akt VU 1163/06 w przedmiocie odrzucenia odwołania w sprawie renty z tytułu niezdolności do pracy postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 3 października 2006 r. (sygn. akt VU 1163/06) Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. po rozpoznaniu sprawy z wniosku K. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o rentę z tytułu niezdolności do pracy odrzucił na podstawie art. 4779 § 31 k.p.c. odwołanie K. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. W dniu 11 października 2006 r. K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo zatytułowane jako "odwołanie", które należało potraktować jako skargę. W skardze tej zakwestionował wskazane wyżej postanowienie i zwrócił się z prośbą o pozytywne rozstrzygnięcie sprawy, powołując się przy tym na swoją trudną sytuację życiową, chorobę i brak zdolności do pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 1) p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie K. M. wniósł skargę na wydane w toku postępowania sądowego postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L., którym odrzucono jego odwołanie na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Podkreślić trzeba, że orzekanie w przedmiocie zgodności z prawem postanowienia wydanego w postępowaniu sądowym przez sąd powszechny nie należy do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i nie mieści się w zakresie spraw określonych w powołanych wyżej przepisach. Niezależnie od powyższego wskazać także trzeba, że wniesiona do tutejszego sądu skarga została podpisana przez pełnomocnika skarżącego - jego żonę. Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa. Nie mniej jednak w przedmiotowej sprawie nie wzywano do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedłożenie pełnomocnictwa, skoro skarga podlegała odrzuceniu z tego względu, iż jej rozpoznanie nie należało do właściwości sądu administracyjnego. Na marginesie zaznaczyć należy, że sądy w zakresie orzekania są związane obowiązującymi aktami prawnymi i nie mogą rozstrzygając sprawy kierować się zasadami sprawiedliwości, czy słuszności. Skoro więc w świetle obowiązujących przepisów orzekanie w przedmiocie zaskarżonego postanowienia nie należało do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 1) p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.