III SA/Wr 577/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. nr [...] z dnia [...] 2014 r. w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia [...] 2017 r. pełnomocnik skarżącego J. S. złożył skargę na wydane w toku wznowienia postępowania postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] 2017 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy - wydanego na mocy art. 152 § 1 k.p.a. i zaskarżonego w trybie zażaleniowym - postanowienia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] 2014 r., nr [...]. Jak stanowi powołany przepis art. 152 § 1 k.p.a. - organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie wydał minister lub samorządowe kolegium odwoławcze (§ 2). W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania w całości przez Sąd decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. nr [...] z dnia [...] 2014 r. – w trybie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej w skrócie – "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Według art. 61 § 3 p.p.s.a. – "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy." Godzi się zauważyć, że w treści zacytowanego wyżej art. 61 § 1 p.p.s.a. chodzi o zaskarżony akt lub czynność zaskarżoną, a nie każdego innego rodzaju akt lub czynność. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej, o jakiej tu mowa, dotyczy zatem aktu lub czynności objętej przedmiotem zaskarżenia, przy czym w judykaturze generalnie panuje pogląd, że przedmiotem udzielenia tej ochrony tymczasowej mogą być tylko takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej odnosi się do takich aktów, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji. Jakkolwiek przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. w ostatnim zdaniu dopuszcza również możliwość wstrzymania wykonania "także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy", to jednak każdorazowo trzeba badać w konkretnie zaistniałych okolicznościach stanu faktycznego i prawnego danego przypadku, czy faktycznie zastosowanie omawianej instytucji ochrony tymczasowej byłoby dopuszczalne w stosunku do takich aktów. Należy wobec tego uwzględnić również charakter prawny sprawy. W ocenie Sądu, żądanie strony skarżącej odnoszące się do wstrzymania wykonania decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. nr [...] z dnia [...] 2014 r. nie może ulec merytorycznemu rozpoznaniu w trybie art. 63 § 1 p.p.s.a. Strona skarżąca domaga się bowiem wstrzymania wykonania decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] 2014 r., w stosunku do której toczy się postępowanie wznowieniowe przed organami administracji publicznej, gdy tymczasem przedmiotem niniejszej skargi (czyli aktem zaskarżonym) nie jest ta decyzja, lecz podjęte na mocy art. 152 § 1 k.p.a. w toku tegoż właśnie wznowionego postępowania postanowienie o charakterze wpadkowym - wydane w trybie zażaleniowym przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] 2017 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] 2017 r. odmawiającego wstrzymania wykonania wymienionej decyzji merytorycznej z dnia [...] 2014 r., nr [...]. To z kolei oznacza, że "granice sprawy" zawężone są tu tylko do kwestii uregulowanej normą procesową z przywołanego na wstępie art. 152 § 1 k.p.a. Z tego też powodu – w rozpatrywanym przypadku - rozpoznanie merytoryczne wniosku strony należy uznać za niedopuszczalne, gdyż w istocie prowadziłoby to do kontroli przez Sąd legalności (procesowej i materialnoprawnej) objętego skargą postanowienia z dnia [...] 2017 r. w sprawie odmowy wstrzymania wykonania opisanej decyzji - w trybie postępowania wpadkowego (ubocznego) jakim jest orzekanie przez Sąd o wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 1 p.p.s.a., zamiast w trybie głównego postępowania rozpoznawczego (jurysdykcyjnego). Inaczej ujmując – nie można dopuścić do merytorycznej oceny przez Sąd przedmiotu zaskarżenia przed rozpoznaniem skargi w drodze wyroku, a tymczasem wniosek strony skarżącej oparty na normie art. 61 § 3 p.p.s.a. ku temu w istocie zmierza, gdyż wystąpił zbieg żądań skargi oraz wniosku. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek.