III SA/Wr 582/08

PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-01-07

Skład orzekający: Jerzy Strzebińczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji, które samo w sobie nie jest wykonalne, może być podstawą do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji, utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w tym samym przedmiocie, nie posiada atrybutu wykonalności. W związku z tym nie może być podstawą do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, gdyż nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej odmawiające wstrzymania wykonania decyzji. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, jednak nie przedstawiła argumentacji uzasadniającej ten wniosek. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w O. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia [...] "A" Spółka z o.o. z siedzibą w O. Ś. złożyła skargę na opisane w osnowie niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Celnej. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia, przedstawiając argumenty podważające zaskarżone orzeczenie. Nie odniesiono się natomiast w żaden sposób do żądania wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Celnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd, na wniosek strony, może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja (postanowienie) korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania u strony skarżącej niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania postanowienia, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., jest zatem wykazanie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez względu jednak na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętego wnioskiem postanowienia. Powyższa okoliczność determinuje bowiem ostateczny kształt rozstrzygnięcia w przedmiocie kwestii incydentalnej objętej wnioskiem. Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie (utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W., w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego we W.), nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega Sygn. akt III SA/Wr 582/08 wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zarzuty merytoryczne podnoszone w uzasadnieniu skargi wobec zaskarżonego postanowienia będą natomiast przedmiotem badania przez Sąd w toku postępowania merytorycznego zainicjowanego skargą. W związku z powyższym, na postawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło