III SA/Wr 59/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Józef Kremis Sędziowie Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska Asesor WSA - Anetta Chołuj (sprawozdawca) Protokolant Halina Rosłan po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 września 2006 r. sprawy ze skargi W. Ł. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 27 grudnia 2005r. Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 27 grudnia 2005 r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. z 1998 r. Dz. U. Nr 90, poz. 575 ze zm.), § 10 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) w związku z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) oraz na podstawie art. 154 K.p.a. - odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia 25 września 1996 r. znak [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia 13 marca 1996 r. nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - przewlekłego zapalenia oskrzeli /poz. 4/ u W. Ł. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że postępowanie w sprawie choroby zawodowej, ujętej w poz. 4 wykazu chorób zawodowych było prowadzone przez organy inspekcji sanitarnej w 1996 r., które nie znalazły podstaw do jej stwierdzenia u W. Ł. Na skutek zakwestionowania wówczas decyzji organów inspekcji sanitarnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 czerwca 1997 r. Sygn. akt II SA/Wr 1175/96 oddalił skargę. W związku z ponownym wpłynięciem aktualnych orzeczeń lekarskich z jednostek medycznych I i II stopnia, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wszczął i przeprowadził postępowanie w trybie art. 154 Kpa. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż placówki upoważnione do orzekania w sprawach chorób zawodowych, w których była badana zainteresowana w kierunku zawodowej etiologii przewlekłego zapalenia oskrzeli ( w 1986 r., 1995 r., 2005 r. w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy we W., w 1995 r. w Instytucie Medycyny Pracy w Ł., w 1996 r. i 2005 r. w instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S.) nie rozpoznały u W. Ł. choroby zawodowej - przewlekłego zapalenia oskrzeli. Zainteresowana nie pracuje od 1987 r. Całokształt obserwacji klinicznej, dane z dokumentacji lekarskiej oraz wyniki badań nie dają podstaw do uznania zawodowej etiologii przewlekłego zapalenia oskrzeli. Jak wywodził organ warunkiem 2 Sygn. akt III SA/Wr 59/06 uznania w tym przypadku tła zawodowego choroby jest stwierdzenie niewydolności narządu oddechowego, której u W. Ł. nie stwierdzono. Po dokonaniu oceny merytorycznej sprawy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wydał decyzję odmawiającą uchylenia własnej decyzji z 25 września 1996r. i pouczył stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Od w/w decyzji skarżąca wniosła skargę do tutejszego Sądu, w której zarzuciła organom nie uznanie bezpośredniego związku wykonywanej pracy z występującymi u niej chorobami i nie stwierdzenie choroby zawodowej. W opinii skarżącej, stan jej zdrowia kwalifikuje ją, w świetle obowiązujących przepisów, do orzeczenia choroby zawodowej i przyznania odpowiednich uprawnień. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności wniesienia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - powoływanej w dalszych wywodach jako p.p.s.a.). Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 § 1 tej ustawy). Dotyczy to także skarg na decyzje organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 1 omawianej ustawy proceduralnej. W rozważanym wypadku mamy do czynienia ze skargą na decyzję wydaną w trybie art. 154 Kpa przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, który w postępowaniu tym występował jako organ I instancji. Postępowanie w sprawie wzruszenia decyzji ostatecznej jest prowadzone na podstawie przepisów normujących postępowanie przed I instancją. Jest to konsekwencja tego, że toczy się ono w nowej sprawie w stosunku do rozstrzygniętej ostateczną decyzją administracyjną, która ma być zmieniona lub uchylona. Od decyzji wydanej w tej sprawie służą środki zaskarżenia odpowiednie do szczebla struktury administracji publicznej (odwołanie, wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, skarga do Sądu) (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz 8 wydanie s. 706). Zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 Kpa jest zasada dwuinstancyjności postępowania, która związana jest z treścią art. 127 § 1 i § 2 Kpa, zgodnie 3 Sygn. akt III SA/Wr 59/06 z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Struktura organizacyjna organów inspekcji sanitarnej unormowana została w ustawie z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.). Po myśli art. 12 ust. 1 w związku ust. 2 pkt 2 w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Państwowej Inspekcji Sanitarnej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, organem właściwym jest państwowy powiatowy lub graniczny inspektor sanitarny, a w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia jest w stosunku do państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego -Główny Inspektor Sanitarny. Z przepisu tego wynika, że w przypadku gdy sprawę administracyjną rozstrzyga Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny jako organ I instancji to stronie niezadowolonej przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Sanitarnego jako organu II instancji. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy należy wskazać, iż zaskarżoną decyzją z dnia 27 grudnia 2005 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny odmówił w trybie art. 154 Kpa uchylenia decyzji własnej z dnia 25 września 1996 r. i w pouczeniu poinformował stronę że od decyzji tej przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Strona zastosowała się do pouczenia i złożył skargę do tutejszego Sądu. Jednakże mając na uwadze powyższe rozważania, dotyczące niewyczerpania przez stronę środków zaskarżenia należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 ust. 6 p.p.s.a. 4