III SA/Wr 592/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca), Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz, Maciej Guziński, , Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Wydziału III Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia od postanowienia dotyczącego opinii w sprawie udzielenia koncesji oddala skargę w całości. Na podstawie art. 23 ust. 3a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego we W. o wydanie opinii w sprawie udzielenia koncesji A. C. (dalej także: strona, skarżący) na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą. Naczelnik Urzędu Celnego we W. w dniu [...] listopada 2014 r. wydał opinię, według której A. C. nie daje gwarancji rzetelności w obrocie paliwami ciekłymi zagranicą. Opinia ta została przesłana do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, doręczona stronie w załączeniu do pisma nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. na jej wniosek z dnia [...] kwietnia 2015 r. Strona wniosła w dniu [...] maja 2015 r. zażalenie na opinię, w którym zarzuciła naruszenie: 1) art. 106 § 1 i § 5 w zw. z art. 124, art. 125, art. 126 i art. 110 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej także k.p.a.) oraz w zw. z art. 23 ust. 3a i ust. 4a ustawy Prawo energetyczne przez brak wydania i doręczenia stronie wymaganej opinii przewidzianej prawem formie postanowienia zawierającego wszystkie ustawowe elementy, a jedynie doręczenie stronie potwierdzonej za zgodność z oryginałem opinii nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r., a tym samym niezachowanie przez organ I instancji terminu na wydanie i doręczenie wymaganej opinii, o którym jest mowa w art. 23 ust. 4a prawa energetycznego, co skutkuje uznaniem, iż opinia organu współdziałającego jest pozytywna, co czyniło postępowanie sprawie wydania opinii bezprzedmiotowym, 2) art. 106 k.p.a. w zw. z art. 23 ust. 3a ust Prawo energetyczne, przez wykroczenie poza zakres okoliczności stanowiących przedmiot wymaganej opinii niezbędny dla oceny przesłanek pozwalających na wydanie koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą w zakresie gazu LPG, a jednocześnie całkowite pominięcie okoliczności istotnych przedmiotowej sprawy, a w rezultacie bezzasadne wydanie opinii negatywnej. Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Celnej we W. postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nie uwzględnił zażalenia i utrzymał w mocy opinię organu I instancji. Posługując się profesjonalnym pełnomocnikiem strona niezadowolona z rozstrzygnięcia wniosła na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ponawiając w rozwiniętej formie zarzuty podniesione w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ wskazał na to, że Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zwrócił się z wnioskiem z dnia [...] listopada 2014 r. (data wpływu [...] listopada 2014r.) do Naczelnika Urzędu Celnego we W. o wydanie opinii w sprawie udzielenia koncesji skarżącemu na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą. Organ stwierdził, że według art. 106 § 3 i 5 k.p.a. Naczelnik Urzędu Celnego winien był w terminie 14 dni od dnia wpływu pisma z dnia [...] listopada 2014 r. o wydanie opinii wydać opinię w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 23 ust. 4a ustawy Prawo energetyczne w przypadku niewydania opinii w ciągu 14 dni uznaje się, iż opinia jest pozytywna. Naczelnik Urzędu Celnego we W. w dniu [...] listopada 2014 r. wydał żądaną opinię, a więc licząc od dnia [...] listopada 2014 r. zachował termin 14 dniowy wymagany przez ustawę. Organ wskazał, że początek ustawowego terminu 14 dniowego liczy się od dnia wpływu wniosku o sporządzenie opinii do dnia jej sporządzenia, a nie do dnia doręczenia opinii ubiegającemu się o wydanie koncesji. Z opinii wynikało, że skarżący nie daje gwarancji rzetelności w obrocie paliwami ciekłymi zagranicą. Podstawą negatywnej opinii było stwierdzenie, że skarżący posiada zaległości w podatku akcyzowym za 2008 r. Skargi obejmujące decyzje za okres: kwiecień – grudzień 2008 r. zostały oddalone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, a skargi od decyzji za okres: styczeń – marzec 2008 r. nie zostały jeszcze rozpatrzone. Ponadto protokół kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji w przedsiębiorstwie skarżącego w listopadzie 2014 r. wskazuje na s. 10 na różnicę 24.923 kg między stanem ewidencyjnym gazu wykazanym w dokumentacji a stwierdzonym stanem rzeczywistym. W dalszej części wywodów organ przyznał, że zakwestionowana opinia z dnia [...] listopada 2014 r. nie została nazwana postanowieniem, lecz spełnia wymogi z art. 124 k.p.a. Skarżącemu nie przesłano z urzędu tej opinii, lecz dopiero na jego wniosek. Umożliwiło to jednak skarżącemu wniesienie zażalenia, a następnie wniesienie skargi do Sądu w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sądy administracyjne powołane są do sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647, zwanej dalej p.u.s.a.). Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 p.u.s.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w przypadku stwierdzenia: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Działając w ramach tych kompetencji Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Niesporne w sprawie jest to, że opinia z dnia [...] listopada 2014 r. nie została nazwana postanowieniem. Zgodnie z wymogami art. 124 k.p.a. postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji państwowej, datę jego wydania, oznaczenie stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie prawne i faktyczne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania. Organ trafnie wskazał, że zakwestionowana opinia zawiera: oznaczenie organu (Naczelnik Urzędu Celnego we W.), wskazanie adresata (prezes Urzędu Regulacji Energetyki) i opiniowanego (A. C.), rozstrzygnięcie (opiniowany nie daje gwarancji rzetelności w obrocie paliwami ciekłymi z zagranicą) i podpis osoby reprezentującej organ administracyjny (zastępca naczelnika Urzędu Celnego we W., komisarz M. G.). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że poza nienadaniem opinii formy postanowienia, opinia zawiera inne elementy wymagane przez art. 124 k.p.a., poza określeniem skarżącego jako adresata i w konsekwencji tego uchybienia, nie zawiera pouczenia o przysługującym mu prawie do wniesienia zażalenia. Według Sądu braki te uzupełniono w piśmie Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], do którego została załączona żądana opinia z dnia [...] listopada 2014 r. i w którym pouczono skarżącego o przysługującym mu prawie do wniesienia zażalenia. Skarżący wnosząc zażalenie nie został pozbawiony prawa dochodzenia weryfikacji powyższej opinii w postępowaniu instancyjnym w administracji. Z uwagi na to, że organ nie naruszył przepisów art. 106 § 1 i § 5 w zw. z art. 124, art. 125, art. 126 i art. 110 k.p.a., Sąd uznał zatem bezzasadność zarzutów skarżącego w tym zakresie. Jeśli idzie o zarzut przekroczenia 14 dniowego terminu do sporządzenia przedmiotowej opinii, wynikający z art. 106 § 3 k.p.a., Sąd stwierdza, że jest on bezzasadny. Wniosek Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wpłynął bowiem do organu I instancji dnia [...] listopada 2014 r. Opinia została sporządzona przez ten organ w dniu [...] listopada 2014 r., czyli po upływie 13 dni. Organ jest zobowiązany do sporządzenia opinii w terminie 14 dniowym, a nie do doręczenia opinii w tym terminie stronie czy organowi regulacyjnemu rozstrzygającemu sprawę wydania koncesji. Licząc zatem od dnia [...] listopada 2014 r. organ zachował termin 14 dniowy wymagany przez art. 106 § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy nie zaszły okoliczności określone w dyspozycji art. 23 ust. 4a prawa energetycznego, jak błędnie wywodzi skarżący. Sąd przyjmuje jako zasadne merytoryczne podstawy sporządzenia negatywnej opinii, wskazane przez organ w kwestionowanej opinii. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, że skarżący posiada zaległości w podatku akcyzowym za 2008 r. Ustalono to ostatecznymi decyzjami podatkowymi, a Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu [...] maja 2015 r. prawomocnymi wyrokami oddalił skargi na decyzje wydane za okres kwiecień - grudzień 2008 r. Z załączonego do skargi protokołu z kontroli przeprowadzonej za 2014 r. według skarżącego wynika, że realizuje on w sposób należyty obowiązki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w opiniowanym zakresie, gdyż organ nie stwierdził w tym zakresie żadnych nieprawidłowości. Według Sądu organ jednak trafnie wskazał, że protokół ten dotyczy tylko 2014 r., a ponadto, że na s. 10 protokołu wskazano nieprawidłowe rozliczenie obrotu gazem propan-butan, propan, butan (luzem), wyrażające się w różnicy między stanem ewidencyjnym i stanem rzeczywistym wynoszącej 24.923 kg. Biorąc pod uwagę rozważone okoliczności formalne i merytoryczne sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zarzuty skarżącego nie zasługują na uwzględnienie i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.