III SA/Wr 597/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi R. F., na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z [...] stycznia 2014 r., nr [...], postanawia: odmówić wstrzymania wykonania wskazanej decyzji. Pismem z [...] sierpnia 2014 r. R. F. (zwany dalej wnioskodawcą, stroną lub skarżącym) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z [...] lipca 2014 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z [...] czerwca 2014 r., nr [...], w sprawie uznania za nieuzasadnione zarzutów strony zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z [...] stycznia 2014 r., nr [...], stanowiącej podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego nr [...], realizowanego w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego objętego zarzutami skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie, o którym mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Na wstępie wskazać należy, że sprawa w ramach której wnioskodawca wystąpił o przyznanie ochrony tymczasowej dotyczy zarzutów zgłoszonych w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wyegzekwowania kwoty [...] złotych z tytułu nienależnie pobranych płatności bezpośrednich za 2006 rok. Natomiast strona przedmiotem rozpoznawanego wniosku uczyniła decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w T. z [...] stycznia 2014 r., wydaną w ramach odrębnego postępowania administracyjnego. Wobec powyższego uznać należało, że skarżący oparł swoje żądanie na treści art. 61 § 3 zd. 3 p.p.s.a. umożliwiającym wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich prowadzonych postępowaniach, jednakże z tym zastrzeżeniem, że winny mieścić się one w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że zwrot "granice tej samej sprawy" powinien być interpretowany na tle art. 3 § 2 p.p.s.a. – wskazującego przedmiot kontroli sądowej – oraz art. 134 – 135 p.p.s.a – regulujących zakres kontroli sądu. Ustalone w ten sposób znaczenie wyjaśnianego pojęcia odnosić się będzie do granic sprawy w ujęciu materialnym, wyznaczanych przez elementy stosunku prawnego wynikającego z danego aktu administracyjnego, do których należy zaliczyć: tożsamość podmiotu, przedmiotu oraz podstawy faktycznej i prawnej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13, 14 maja 2014 r., sygn. akt II FZ 511/14). Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowego stanu faktycznego stwierdzić należy, że skarżący wnioskował o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia, które wydane zostało w postępowaniu nie mieszczącym się w granicach niniejszej sprawy rozumianej w znaczeniu materialnym. Oczywistym jest bowiem, że zakres skargi rozpoznawanej w ramach niniejszego postępowania odnosi się do sądowej kontroli stanowiska wierzyciela względem zarzutów zobowiązanego zgłoszonych w toku postępowania egzekucyjnego, nie zaś do zasadności wydania decyzji określającej wysokość nienależnie pobranych płatności bezpośrednich za 2006 rok. Nie można zatem uznać, że rozstrzygnięcia w sprawie zarzutów zobowiązanego oraz określenia nienależnych płatności rolnośrodowiskowych zapadły w granicach tej samej sprawy. Nie można też nie dostrzec, że postępowanie egzekucyjne jest konsekwencją uprzednio prowadzonej sprawy administracyjnej zakończonej wydaniem przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w T. – działającego jako organ pierwszej instancji – decyzji z [...] stycznia 2014 r., kwestionowanej następnie w toku postępowania odwoławczego oraz sądowoadministracyjnego. Niemniej jednak związek pomiędzy tymi dwom sprawami opiera się wyłącznie na więzi proceduralnej, nie odnosząc się do materialnoprawnej tożsamości przedmiotowych rozstrzygnięć (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II FZ 691/10). Podsumowując powyższe rozważania wskazać należy, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. istnieje możliwość wstrzymania wykonania nie tylko tych aktów administracyjnych, co do których wywiedziona została skarga, lecz również rozstrzygnięć wydanych w ramach innych postępowań, z tym jednak zastrzeżeniem, że powinny mieścić się one w granicach tej samej sprawy. Kwestionowane przez stronę postanowienie wierzyciela oraz decyzja organu administracji publicznej pierwszej instancji, o której wstrzymanie wykonania strona wnioskuje, wydane zostały w dwóch odrębnych postępowaniach w znaczeniu materialnym, nie będących tożsamymi w zakresie strony przedmiotowej. Z tej też przyczyny nie było możliwe odniesienie się do zasadności wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] stycznia 2014 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.