III SA/Wr 60/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA - Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na czynność materialno-techniczną Starosty Z. w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 listopada 2006 r. (nr [...]) Starostwo Powiatowe w Z., w odpowiedzi na wniosek skarżącej o wznowienie postępowania w przedmiocie rejestracji pojazdu marki VW Passat, odmówiło skarżącej zwrócenia kwoty 425 zł uiszczonej przy rejestracji pojazdu. Jednocześnie skarżąca została pouczona o tym, iż w związku z negatywną treścią odpowiedzi przysługuje jej prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od daty otrzymania pisma, za pośrednictwem Starostwa Powiatowego w Z. Pismem z dnia 4 stycznia 2007 r. skierowanym do tutejszego Sądu, T. B. wniosła skargę na czynność materialno-techniczną Starosty Z. w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu. W skardze tej zakwestionowała wskazaną wyżej czynność materialno-techniczną, powołując się przy tym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt U 6/04 (Dz. U. Nr 15 poz.119) orzekający o niezgodności § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. (Dz. U. Nr 137, poz.1310) w sprawie opłat za kartę pojazdu z art. 77 ust. 4 pkt. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 30 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz art. 92 i 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżąca wniosła ponadto o zwrot powyższej opłaty wraz z odsetkami od dnia wniesienia opłaty za kartę pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 pkt 1-3 p.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Do takich aktów należy pismo Starosty Z. z dnia 20 listopada 2006 r. odmawiające skarżącej zwrócenia kwoty 425 zł uiszczonej przy rejestracji pojazdu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z treści § 3 tego przepisu wynika, że dopuszczalność wniesienia do sądu skargi na akty Sygn. akt III SA/Wr 60/07 lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uzależniona jest od uprzedniego wezwania na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Należy więc przyjąć, że wezwanie, o którym mowa w tym przepisie, stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi. W przedmiotowej sprawie Starostwo Powiatowe w Z. błędnie pouczyło skarżącą o sposobie wniesienia skargi, nie informując jej o wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Mając tą okoliczność na uwadze oraz powszechnie prezentowane w doktrynie stanowisko, że skutki prawne udzielenia nieprawidłowej informacji nie powinny obciążać strony, przyjąć należało, że czternastodniowy termin do wezwania organu o usunięcie naruszenia prawa, będzie biegł od dnia doręczenia skarżącej niniejszego postanowienia. Rzeczą skarżącej pozostaje zatem - przed wniesieniem skargi do tutejszego sądu - wezwać organ (Starostę Z.) do usunięcia naruszenia prawa. Na marginesie zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie Sąd nie wzywał skarżącej o uiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi, bowiem zgodnie z art. 222 p.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Zważywszy, że w rozważanej sprawie skarżąca przed złożeniem przedmiotowej skargi nie dopełniła warunku uprzedniego wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa, należy stwierdzić, iż nie wyczerpała trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie spełniła jednego z niezbędnych warunków wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a jej skarga jako przedwczesna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.