III SA/Wr 60/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Protokolant Jolanta Ryndak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A Sp. jawna w J.G. na rozstrzygnięcie Marszałka Województwa D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny merytorycznej projektu "[...]" oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r. "A" Spółka Jawna w J. G. (zwana w dalszej części uzasadnienia "stroną skarżącą"), wystąpiła o dofinansowanie projektu pn. "[...]", w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013. Pismem z dnia [...] r. D. I. P. poinformowała wnioskodawcę, że złożony wniosek został wpisany na listę projektów nierekomendowanych, z powodu nieosiągnięcia wymaganej liczby 18 % punktów. W trakcie oceny merytorycznej przez ekspertów projekt uzyskał 11,5 punktów, z czego w ramach kryteriów merytorycznych 9,5 pkt (przy wymaganych minimum 4 pkt) oraz w ramach kryteriów sektorowych 2 pkt (wymagane minimum 3 pkt). Po rozpatrzeniu odwołania strony, Instytucja Zarządzająca RPO WD poinformowała, że nie uwzględniła odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że ocena wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona na podstawie obowiązujących przepisów, procedur i zasad właściwych dla trybu konkursowego, dla działania 1.1 RPO WD na lata 2007-2013 schemat 1.1.E "Dotacje inwestycyjne wspierające rozwój mikroprzedsiębiorstw prowadzących działalność gospodarczą do 2 lat", w szczególności w oparciu o "Szczegółowy Opis Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013, przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa D. z dnia [...] r., czyli w wersji obowiązującej w trakcie naboru, w którym aplikował wnioskodawca. IZ RPO odniosła się także do argumentacji wnioskodawcy kwestionującej liczbę punktów przyznanych przez niezależnych ekspertów za spełnianie poszczególnych kryteriów oceny. Wyjaśniono, odnośnie zarzutu, że wbrew stanowisku organu strona skarżąca spełniła kryterium sektorowe nr 2: "poziom innowacyjności", że ocena innowacyjności dokonana została w sposób prawidłowy. Organ wskazał, że strona skarżąca nie wykazała aby ujęty we wniosku projekt wprowadzał technologie znane i stosowane w Polsce do lat 3. Złożony projekt przewiduje jedynie zakup zestawu urządzeń i aparatury medycznej w ramach tworzonego "A" oraz zakup specjalistycznego oprogramowania do zarządzania on-line rejestracją i przebiegiem leczenia pacjentów. W związku z niewykazaniem tego faktu przez stronę uznano, że deklaracja, jakoby przedstawiona w projekcie technologia jest innowacyjna, tj. stosowana w Polsce do trzech lat, nie została potwierdzona. Dodatkowo, w odniesieniu do kryterium nr 6: "posiadanie strony internetowej", IZ RPO WD podniosła, że na przedstawionej we wniosku witrynie nie znajdują się informacje wskazujące na wnioskodawcę, tj. "A" sp.j., a jedynie na podmiot powiązany z wnioskodawcą. Z powodu braku własnej strony internetowej przyjęto, że wbrew wymaganiom Programu, strona nie przedstawiła możliwości świadczenia aktywnych e-usług. W zakresie zarzutu błędnej wykładni kryterium sektorowego nr 8 ("atrakcyjność turystyczna") organ podniósł, że w ramach realizacji projektu nie powstanie żaden produkt turystyczny. Skarżąca wobec braku produktu turystycznego nie dowiodła walorów turystycznych projektu. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, "A" spółka jawna w J. G. wniosła na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżonej ocenie projektu zarzucono: błędną wykładnię kryterium sektorowego nr 2 ("poziom innowacyjności") poprzez uznanie braku innowacyjności projektu, podczas gdy dokumenty zgromadzone na potrzeby przedmiotowego postępowania prowadzą w do wniosków przeciwnych; błędną wykładnię kryterium sektorowego nr 6 ("posiadanie strony internetowej") poprzez uznanie, iż wnioskodawca nie był na dzień rejestracji wniosku o dofinansowanie i nie jest posiadaczem strony internetowej [...]; błędną wykładnię kryterium sektorowego nr 7 ("świadczenie e-usług") poprzez uznanie, iż wnioskodawca nie ma możliwości świadczenia e- usług, podczas gdy na stronie internetowej [...] istniała na dzień rejestracji wniosku o dofinansowanie i nadal istnieje możliwość rejestracji on-line, co potwierdza możliwość świadczenia takich usług; błędną wykładnię kryterium sektorowego nr 8 ("atrakcyjność turystyczna") i uznanie, iż nie można mówić o atrakcyjności turystycznej projektu, albowiem w ramach projektu nie powstanie żaden produkt turystyczny, podczas gdy powstanie produktu turystycznego nie jest warunkiem koniecznym, aby kryterium atrakcyjności projektu było spełnione; naruszenie paragrafu 2 pkt 3 ppkt 2-4 Regulaminu Pracy Komisji Oceny Projektów w ramach Działania 1.1." Inwestycje dla przedsiębiorstw" i 1.2 "Doradztwo dla firm oraz wsparcie dla Instytucji Otoczenia Biznesu" Regionalnego Programu Operacyjnego i dokonanie oceny merytorycznej wniosku wbrew przewodnikowi po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013 oraz szczegółowemu opisowi priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007 - 2013 oraz instrukcji wypełniania wniosków o dofinansowanie dla Schematu 1.1.E. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Artykuł 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. nr 227, poz.1658 ze zm., zwanej dalej ustawą), stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy. Według art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że ocena projektu przedstawionego przez skarżącą przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) zgodnie z założeniami zawartymi w art. 1 i art. 2, określa zasady prowadzenia polityki rozwoju w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej. Stosownie do art. 4 ustawy - rozwój ma być realizowany z wykorzystaniem środków publicznych, przy czym są to środki pochodzące z budżetu państwa, z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych (art. 3a). Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawiera regulacje mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozdziału środków przeznaczonych na współfinansowanie wyżej określonego rozwoju. Jak stanowi art. 26 ust. 1 omawianej ustawy, do zadań instytucji zarządzającej, w tym zarządu województwa, należy między innymi (pkt 1) wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25-78). Według powołanego przepisu unijnego - instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za (lit.a) zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji. Ponadto, zgodnie z pkt 2 ust. 1 art. 26 powołanej ustawy – do zadań instytucji zarządzającej należy przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1, a także (o czym mowa w pkt 4) wybór - w oparciu o kryteria wyboru projektów, o których mowa w pkt 3, czyli zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący - projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego oraz (pkt 6) określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego i określenie systemu realizacji programu operacyjnego ( pkt 8), przez co rozumie się zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji; system realizacji określa również środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów ( art. 5 pkt 11). Po myśli art. 26 ust. 2 ustawy - instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Na podstawie art. 29 ust. 1 instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej, przy czym ogłoszenie zawiera informacje obejmujące również kryteria wyboru projektów ( pkt 6). W świetle, powyższego, uznać należy, że wbrew zarzutom skargi, przeprowadzona ocena wniosku była zgodna z prawem i zasadami Programu. Przede wszystkim stwierdzić trzeba, że stosownie do wskazanych norm, Zarząd Województwa D. - jako instytucja zarządzająca – ogłosił kryteria wyboru projektów. Kryteria te sprecyzowane zostały w opracowanym "Szczegółowym Opisie Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013", zwany Uszczegółowieniem RPO WD. Przewiduje ono że projekt kwalifikuje się do wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO WD, jeżeli spełnia wymienione warunki, a w tym, spełnia także szczegółowe kryteria wyboru projektów w ramach RPO WD. Nabór, ocena formalna oraz ocena merytoryczna wniosku strony skarżącej o dofinansowanie pn. "[...]" została przeprowadzona na podstawie obowiązujących przepisów, procedur i zasad właściwych dla trybu konkursowego, dla działania 1.1 RPO WD na lata 2007-2013 schemat 1.1.E "Dotacje inwestycyjne wspierające rozwój mikroprzedsiębiorstw prowadzących działalność gospodarczą do 2 lat", w szczególności w oparciu o "Szczegółowy Opis Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013, przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa D. z dnia [...]r., czyli w wersji obowiązującej w trakcie naboru, w którym wzięła udział strona skarżąca. W odniesieniu do pierwszego z zarzutów skargi, tj. błędnej wykładni kryterium sektorowego nr 2: "poziom innowacyjności", Sąd stwierdził, że prawidłowo organ dokonujący oceny stwierdził, że przedstawiony we wniosku projekt kryterium tego nie spełnił. Regulacja zawarta w Wytycznych w tej materii, tzn. w zakresie udokumentowania, jest zdaniem Sądu jasna i nie powinna budzić wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży powinność wykazania wiarygodności twierdzeń zwartych we wniosku, a zatem załączenia do niego stosownej dokumentacji – potwierdzającej innowacyjność projektu. Tymczasem, jak słusznie podniesiono w zaskarżonym rozstrzygnięciu, ani dane zawarte we wniosku, ani załączona do wniosku dokumentacja, nie dowodzą, że projekt zakłada wprowadzenie technologii znanych i stosowanych w Polsce do lat 3. Należy zgodzić się z organem, że uzasadnienie innowacyjności jest zbyt ogólnikowe i uniemożliwia stwierdzenie, na czym dokładnie ma polegać wprowadzenie nowych metod. W samej opinii o innowacyjności nie uwzględniono istotnych informacji w szczególności o nowych wartościach produktu (usługi), nowych potrzebach zaspakajanych przez produkt (usługę), nowych zastosowaniach produktu (usługi), brak analizy informującej czy dana technologia jest innowacyjna względem oferty istniejącej na rynku. Złożony projekt przewiduje zakup zestawu urządzeń i aparatury medycznej w ramach tworzonego "A" oraz zakup specjalistycznego oprogramowania do zarządzania on-line rejestracją i przebiegiem leczenia pacjentów. Źródła podane w Opinii o innowacyjności nie wskazują dat ich opracowania, stanowiąc przesłankę do uznania, że deklaracja Wnioskodawcy o innowacyjności przedmiotowej do lat 3 nie znajduje potwierdzenia. Według niezależnych ekspertów, innowacyjność projektu jest jedynie ulepszeniem parametrów technicznych bądź użytkowych znanych oraz powszechnie stosowanych urządzeń i wynika jedynie ze zwykłego postępu technicznego, nie posiadając cech innowacyjności. Zaproponowana przez stronę skarżącą technologia laserowych zabiegów [...] jest znana i stosowana i wynika z odpowiedniej konfiguracji procesu technologicznego (odpowiedniego zestawienia urządzeń), a nie z faktycznej innowacyjności poszczególnych urządzeń. Zatem nieuzasadniony jest zarzut nieprawidłowej oceny projektu w tym zakresie. W zakresie zarzutu błędnego przyjęcia braku witryny internetowej i świadczenia e-usług przez stronę skarżącą, Sąd również ocenił badane rozstrzygnięcie, jako prawidłowe. W istocie, jak trafnie zauważył organ, wskazana we wniosku strona: [...] zawiera informacje związane z funkcjonowaniem "B", który jest podmiotem powiązanym ze stroną skarżącą. Na stronie tej można odnaleźć informacje o usługach refundowanych w ramach podpisanego przez "B" kontraktu z NFZ, czego z pewnością nie oferuje strona skarżąca. W istocie, jak słusznie zauważył organ, według punktu IV.8 instrukcji wypełniania wniosków, przez aktywną stronę internetową rozumie się stronę, która zawiera podstawowe informacje na temat przedsiębiorstwa oraz zakresu jego działalności i oferty. Na stronie [...] takich informacji nie można uzyskać w odniesieniu do strony skarżącej. Sąd zgadza się ze stanowiskiem zaprezentowanym w badanym rozstrzygnięciu, iż wspólne korzystanie z jednej strony internetowej przez podmioty powiązane oraz świadczenie przez te podmioty innego rodzaju usług zdrowotnych faktycznie nie ma znaczenia przy ocenie czy wnioskodawca posiada aktywna stronę internetową. Jednakże brak jakichkolwiek informacji na temat wnioskodawcy na tejże wspólnej stronie internetowej [...], musiało prowadzić do przyjęcia konkluzji, że strona skarżąca takiej strony nie posiada. Z analogicznych powodów Sąd podzielił stanowisko Instytucji Zarządzającej, iż strona skarżąca nie wykazała, aby projekt zapewniał świadczenie e-usług. Podkreślić przy tym jednak należy, że trafnie wnioskodawca podnosił, że nie ma znaczenia fakt pod jakim adresem internetowym usługi te są świadczone, jednakże w rozstrzyganej sprawie Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała jakiejkolwiek strony, za pośrednictwem której dokonywałby choćby rejestracji on-line. A wskazanie adresu takiej strony i przedstawienie jej możliwości technicznych, leżało po stronie aplikującego, bowiem w konkursie, jakim w istocie jest postępowanie o dofinansowanie, to na aplikujących właśnie, spoczywa ciężar jak najkorzystniejszego przedstawienia zgłoszonego projektu, tak aby oceniający go organ nie miał wątpliwości, że jest to projekt zasługujący na gratyfikację. W zakresie zarzutu błędnej wykładni kryterium sektorowego nr 8 ("atrakcyjność turystyczna") Sąd także podzielił stanowisko organu, iż eksperci dokonujący oceny, nie naruszyli procedury, przyjmując, że w ramach realizacji projektu nie powstanie żaden produkt turystyczny. Nawet przy przyjęciu, że obywatele [...] będą korzystać z usług strony skarżącej, nie można zakładać automatycznie korzystania przez tych samych obywateli z atrakcji turystycznych regionu, po zakończeniu leczenia. Także zarzut naruszenia § 2 pkt. 3 ppkt 2-4 Regulaminu Pracy Komisji Oceny Projektów w ramach Działania 1.1. "Inwestycje dla przedsiębiorstw" i 1.2 "Doradztwo dla firm oraz wsparcie dla Instytucji Otoczenia Biznesu" Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013 nie znajduje żadnego uzasadnienia, albowiem ocena dokonana przez niezależnych ekspertów odbyła się zgodnie przepisami prawa wspólnotowego i krajowego, "Kryteriami wyboru operacji finansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013", zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący RPO WD, "Przewodnikiem po Kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013", zatwierdzonym Uchwałą Zarządu Województwa D., a także zapisami "Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013. Sąd nie dopatrzył się na żadnym etapie postępowania naruszenia wskazanej procedury, a polemika strony skarżącej ze stanowiskiem ekspertów, nie mogła mieć wpływu na ocenę jej legalności. Jak już powyżej wyjaśniono, postępowanie w sprawie dofinansowania projektu, jest postępowaniem konkursowym. Aby otrzymać wnioskowaną kwotę dotacji, należy nie tylko przedstawić wniosek zgodny z obowiązującymi wytycznymi dla konkursu, ale również zaprezentować przedstawiany projekt w sposób wyczerpujący, popierając go stosowną dokumentacją, tak aby oferta pozwoliła na jej wybór ze wszystkich ofert przedstawionych do konkursu. Ciężar takiego przedstawienia projektu spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Mając na uwadze, że zaskarżone rozstrzygnięcie Marszałka Województwa nie narusza przepisów prawa, Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r., o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) oddalił skargę.