III SA/Wr 602/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Józef Kremis, , , po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na czynność materialno-techniczną Starosty L. w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] D. M. złożył w Starostwie Powiatowym w L. wniosek o zwrot zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu. Pismem z [...] (nr [...]) Starosta L. odmówił skarżącemu zwrotu opłaty, błędnie przy tym pouczając go, że od niniejszej czynności przysługuje mu prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. W dniu [...] wpłynęła do Sądu skarga D. M. na wskazaną wyżej czynność materialno – techniczną Starosty L. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej bądź oddalenie jako nieuzasadnionej, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (m.in. na czynności materialno - technicze organów administracji publicznej), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę do Sądu bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (w konsekwencji błędnego pouczenia go przez organ administracji publicznej). Skargę należało zatem uznać za niedopuszczalną i jako taką odrzucić na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.