III SA/Wr 603/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk, Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Katarzyna Borońska, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 1 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014 oddala skargę w całości. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. - działając między innymi na podstawie art. 20 ust 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz.173.), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Pan A. B. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J., nr [...] z dnia[...].01.2015 roku w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2014 - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, że w dniu [...].05.2014 roku skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania na rok 2014. W sekcji VII. Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych wniosku wskazał trzynaście działek ewidencyjnych użytkowanych rolniczo. W sekcji VIII. Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych zadeklarował działki rolne o łącznej powierzchni [...]ha. W dniach 08 - 12.09.2014 r., po uprzednim powiadomieniu w dniu [...] września ,została przeprowadzona kontrola na miejscu przez inspektorów Biura Kontroli na Miejscu D. Oddziału Regionalnego ARiMR. Inspektorzy terenowi stwierdzili następujące nieprawidłowości dla działek rolnych: A i J stwierdzono powierzchnię mniejszą niż deklarowana przez rolnika (kod DR13+), C, E, H i I zastosowano kod DR50 oznaczającym, iż granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku, co w konsekwencji może skutkować redukcją powierzchni działki rolnej, B, E, J obarczono kodami DR52 i DR53 oznaczającymi zmiany zasięgu pól zagospodarowania. G i HH stwierdzono powierzchnię większą niż deklarowana przez rolnika (kod DR13-). Dodatkowo dla działki HH stwierdzono zmianę zasięgu pola zagospodarowania i obarczono działkę kodem DR52. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym z uwzględnieniem wyników z kontroli na miejscu Kierownik Biura Powiatowego wydał opisaną wyżej decyzję, na mocy której przyznał płatność w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana do płatności na obszarze ONW wyniosła 9,84 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona - 9,61 ha. Powierzchnia ta została ustalona według systemu informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r" str. 16, z późn. zm.). Przy jej ustalaniu uwzględniono również wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu. Jak ustalono - wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek położonych na obszarze ONW strefa ze specyficznymi utrudnieniami zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej oraz na miejscu wyniosła 2,3933%. Organ pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011, w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną oraz gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi nie więcej niż 3% lub 2 ha, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej. W odwołaniu skarżący zakwestionował pomiary wykonane podczas inspekcji w terenie podnosząc, iż pomiar za pomocą odbiornika GPS nie odnosi się do istniejących kamieni granicznych w terenie. Ponadto powierzchnie ustalone na podstawie pomiaru GPS są zaniżone, ponieważ nie uwzględniają nachylenia terenu. Wskazał, iż powierzchnie zadeklarowane działek rolnych odpowiadają powierzchniom ujawnionym w ewidencji gruntów i budynków. Podał, że "zgłosił czynności wznowienia granic do ODGK", w związku z czym wniósł o przedłużenie terminu na przedstawienie dokumentacji geodezyjnej. Organ odwoławczy wyznaczył termin na złożenie dodatkowych dowodów do dnia 30.04 2015 r., poinformował o możliwości zapoznania się z aktami i wyznaczył ostateczny termin załatwienia sprawy na dzień 15.05. 2015 r. Skarżący nie skorzystał z wymienionych uprawnień. Rozpoznając odwołanie Dyrektor w pierwszym rzędzie przedstawił obowiązujący stan prawny sprawy, w szczególności podnosząc, że tryb i warunki przyznawania płatności ONW uregulowano w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm. Wskazał dalej, że stosownie do art. 4 ust. 1 -2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UEL z 2011r., Nr 25, poz. 8 ze zm.), państwa członkowskie ustanawiają system kontroli, który zapewnia przeprowadzenie wszystkich niezbędnych kontroli w celu skutecznego sprawdzania zgodności z warunkami przyznawania pomocy. W myśl art. 10 ust. 1-2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011, państwa członkowskie korzystają ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianego w tytule II rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 (zwanego dalej "ZSZiK"). Zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/ 2009 z dnia 19 stycznia 2009 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30/16 z 31.01.2009 ze zm.), ZSZiK obejmuje: a) skomputeryzowaną bazę danych; b) system identyfikacji działek rolnych; c) system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności; d) wnioski o pomoc; e) zintegrowany system kontroli; f) jednolity system rejestrowania tożsamości każdego rolnika. Z kolei według art. 17 rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów łub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych (tzw. system LPIS), przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 20 ust. 1-2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. Jak stanowi zaś art. 16 ust. 3 zdanie drugie i ust. 5 zdanie pierwsze rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011, jeżeli obszar zadeklarowany we wniosku o płatność jest większy niż zatwierdzony obszar przypisany do tej grupy upraw, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru przypisanego do tej grupy upraw. Różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną wówczas nie może przekraczać 3 % lub 2 ha. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 akapit drugi, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru pomniejszonego o podwojoną różnicę, którą stwierdzono, jeżeli różnica ta przekracza albo 3 % albo dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru. Po przeanalizowaniu całości materiału zgromadzonego w sprawie, organ drugiej instancji stwierdził, że stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo. W ocenie Dyrektora, powtórna weryfikacja dokumentacji pokontrolnej, w tym przede wszystkim porównanie załącznika graficznego oznaczonego przez skarżącego oraz szkicu pomiaru działek rolnych wraz z wykonanymi fotografiami w kontroli, wskazuje na prawidłowość ustaleń inspektorów terenowych oraz rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Dalej wyjaśnił, że działki rolne A i D ze względu na jednolity sposób użytkowania - kompleks łąk, zostały pomierzone łącznie. W środkowej części działki ewidencyjnej o nr 164/1 z pomiaru został wyłączony fragment opisany kodem DR52 (zadrzewienie). W północnej części zwiększono obszar wyznaczonego pola zagospodarowania, opisany również jako zadrzewienie. Zachodnia i wschodnia granica została określona na podstawie granic odniesienia posiadanych przez Biuro Kontroli na Miejscu. Wewnątrz działki ewidencyjnej [...]. zostało również zlokalizowane nasadzenie aronii, deklarowane jako działka rolna G. Granice dla obu upraw tj. łąki i aronii, zostały wyznaczone zgodnie ze stanem użytkowania na gruncie. W przypadku działki rolnej J stwierdzono przedeklarowanie powierzchni, z pomiaru wyłączono obszar zadrzewiony, zlokalizowany w północnej części działki, opisany kodem DR52. Wszystkie granice działki są wyraźnie widoczne, stanowią - las, zakrzaczenia, sąsiednią uprawę oraz drogę. Weryfikację zasięgu uprawy potwierdzono wykonanymi zdjęciami na granicach uprawy. Pomiary dla działek zostały wykonane prawidłowo, według sposobu użytkowania i zasięgu deklarowanych upraw. Wobec zarzutów skarżącego co do prawidłowości wykonania pomiarów urządzeniem GPS, podkreślono, że podczas kontroli na miejscu wykonywany jest pomiar działek rolnych tj. obszarów użytkowanych rolniczo, kwalifikujących się do płatności położonych na działkach ewidencyjnych, a inspektorzy nie wykonują pomiaru geodezyjnego działek. Pojęcia działki ewidencyjnej, bez względu na znajdujący się na niej rodzaj użytku rolnego, nie można traktować jako równoznacznego z pojęciem działki rolnej. Z tych też przyczyn argument, iż pomiar w terenie odbył się "bez odniesienia do istniejących kamieni granicznych" i "nie został skorygowany z punktami osnowy geodezyjnej" zdaniem organu odwoławczego powoduje przekłamanie pomiaru i jest nieuzasadniony. Odnosząc się zaś do zarzutów nieuwzględnienia w pomiarach ukształtowania argumentowano, że do pomiarów użyte zostało urządzenie GPS, które posiada wymagane prawem certyfikaty potwierdzające, iż jakość pomiaru wykonanego tym odbiornikiem spełnia wymagania na poziomie Wspólnoty Europejskiej normy techniczne (art. 34 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r.). Pomiar dokonany został w tzw. rzucie ortogonalnym (prostopadłym), natomiast szerokość strefy buforowej została ustalona na 0,50. Żaden pomiar powierzchni i odległości zgodnie z przepisami prawa geodezyjno - kartograficznego nie może być prowadzony po ukształtowaniu powierzchni terenu, wszystkie pomiary prowadzi się w rzucie ortogonalnym. W skardze na tę decyzję skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego oraz brak uwzględnienia jego argumentów oraz wyjaśnień w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy. Oświadczył, że podane we wniosku wielkości gruntów do dopłat wynikały z powierzchni, które ujawnione są w ewidencji gruntów i budynków, a te wielkości skarżący uznał za prawidłowe. Kontrolujący tymczasem przeprowadzili pomiary przy pomocy GPS, bez odniesienia do istniejących kamieni granicznych. Odbiornik GPS nie został skorygowany z punktami osnowy geodezyjnej III klasy, które istnieją w obrębie N. R. jak i D., a w związku z tym "odchyłki i przekłamania" urządzenia nie pozwalają na jednoznaczne określenie powierzchni upraw. Kontrolujący nie przedstawili również zaświadczenia o posiadaniu uprawnień geodezyjnych. Nie przedstawiono również mapki z wykonanego pomiaru . W związku z tym, że w obrębach N. R. i D. teren jest użytkowany jako trwałe użytki zielone oraz sąsiednie działki mają taki sam charakter, powierzchnie ewidencyjne odpowiadają powierzchniom działek rolnych. W celu ujawnienia faktycznych powierzchni działek, skarżący podjął czynności wznowienia granic. W związku z tym, że wykonanie wznowienia granic i zatwierdzenie tych wyników przez organ powiatowy wymaga znacznego czasu skarżący przekazał w załączniku do skargi kserokopię wykazu zmian gruntowych oraz zawiadomienie o wykonaniu zgłoszonych prac geodezyjnych dotyczącego dz.nr [...] w obrębie geodezyjnym D. gm. M.. W wyniku ustalenia w terenie granic i dokonania pomiaru na działkach oprócz dz.nr[...], powierzchnie obliczone na podstawie pomiaru odbiegają znacznie od pomiarów podanych w protokole pokontrolnym. Skarżący podniósł także, iż faktyczna powierzchnia upraw na działce nr [...] wynosi 5,56 ha. Jest obliczona na podstawie wyniesień i zagłębień terenu i w znacznym stopniu przewyższa podane powierzchnie wykazane przez skarżącego we wniosku o pow. 5,19 ha i stwierdzone na podstawie pomiaru GPS-em przez kontrolujących. Pomiar taki jest rzutem poziomym powierzchni tych działek, które w rzeczywistości posiadają powierzchnie uprawowe o większym areale. Dodatkowo w skardze podkreślono, że dotychczasowe kontrole przez COBICO oraz AR i MR w dniu 25.07.2015r.2015 r. nie wykazały uchybień. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. W rozpatrywanej sprawie spór między stronami sprowadza się w istocie do kwestii, czy organy zasadnie przyjęły zmniejszoną powierzchnię dla obliczenia płatności, czy też zachodzi bark podstaw do kwestionowania wielkości powierzchni deklarowanych przez stronę skarżącą we wniosku, wskutek czego organy rolne ostatecznie przyznały skarżącemu zmniejszoną kwotę spornej płatności ONW. Zasady i tryb przyznawania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania określone zostały między innymi - na poziomie uregulowań prawa unijnego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2011 z dnia 27.01.2011r.ustanawiajace szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) (...) (Dz.U.UE.L 2011.25.8 ze zm.), zwanym dalej w skrócie rozporządzeniem 65/2011 oraz na poziomie prawa krajowego - w § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11.03.2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 40, poz. 329, ze zm.; zwane dalej rozporządzeniem ONW). Akt ten został wydany na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. (j.t. Dz.U. z 2013r. poz.173 ). Z powołanych przepisów wynika, że płatność ONW jest przyznawana do działek rolnych lub ich części położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, na których jest prowadzona działalność rolnicza, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń, wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. W aspekcie zasad składania wniosków, ich kontroli oraz przyznawania i zmniejszania płatności ONW stosuje się przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz. WE nr L 316 z 02.12.2009 r. ze zm.) – zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem 1122/2009 - w takim zakresie, w jakim do ich stosowania odsyła rozporządzenie nr 65/2011. Takie odesłanie zawarte jest w szeregu przepisach, m. in. w art.7, 8,13 i 15 ust.5 tego rozporządzenia. Z tego ostatniego przepisu wynika, że określanie obszarów i teledetekcję przeprowadza się zgodnie z art.34 ust.1-5 oraz art.35 rozporządzenia 1122/2009. Zgodnie z art. art. 34 ust. 1 rozporządzenia 1122/2009,według którego powierzchnię działek rolnych określa się za pomocą dowolnych środków zapewniających jakość pomiaru przynajmniej równoważną wymaganej przez obowiązujące na poziomie Wspólnoty normy techniczne. W myśl zaś art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2008, (WE) nr 247/2006, nr (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1982/2003 (Dz. Urz. (WE) L30 z 31.01.2009 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzaniem 73/2009 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r. , str. 16 ze zm.), należy ustanowić system identyfikacji działek rolnych na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych). Powinnością organu jest sprawdzenie czy zadeklarowane przez rolnika powierzchnie działek rolnych nie przekraczają maksymalnego kwalifikowanego obszaru działek ewidencyjnych, na których położone są deklarowane działki rolne. Wynika to z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia 1122/2009, zgodnie z którymi kontrole administracyjne, m.in. kontrole krzyżowe, a także kontrole na miejscu, pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych. Kontrole te dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów jako takich do pomocy. Organy administracyjne weryfikując w niniejszej sprawie wniosek strony, ustaliły, iż powierzchnia stwierdzona działek rolnych kwalifikowanych do płatności ONW była mniejsza od zadeklarowanej. Stwierdzona różnica była rezultatem ustaleń organów dokonanych w oparciu o wyniki kontroli na miejscu, wykonane w jej czasie pomiary terenu. Ustalenia powyższe zakwestionowała strona skarżąca twierdząc, że rzeczywista powierzchnia gruntu zgłoszonego we wniosku jest większa niż pomiar wykonany przez organy. Strona zarzuciła również, że organ nie dokonał weryfikacji powierzchni gruntów zgłoszonych do wniosku według prawidłowo działającego urządzenia GPS, nie uwzględniając zróżnicowanego ukształtowania terenu. Formułowała zarzuty, że ustalenia faktyczne organów stoją w szczególności w sprzeczności z danymi, jakimi dysponuje skarżący, ujawnionymi w ewidencji gruntów i budynków. W ocenie Sądu, zarzuty skarżącego należy uznać za nieuzasadnione, a działanie organu polegające na ustaleniu powierzchni gruntów zgłoszonych do otrzymania płatności na podstawie wykonanej kontroli na miejscu, nie stanowi naruszenia prawa. Należy zauważyć, iż, jak wskazano wyżej, system identyfikacji działek rolnych zawiera także dane wskazane w ewidencji gruntów i budynków (EGiB). Jednym z elementów bazy danych systemu identyfikacji działek rolnych są bowiem dane wektorowe granic działek ewidencyjnych pozyskane od starostów, organów prowadzących EGiB lub zostały opracowane przez wykonawców zewnętrznych wyłonionych w postępowaniach przetargowych prowadzonych przez ARiMR oraz Główny Urząd Geodezji i Kartografii, na podstawie map ewidencyjnych prowadzonych w formie analogowej. Dane wektorowe granic działek ewidencyjnych są następnie weryfikowane w oparciu o ortofotomapę cyfrową, wykonaną w tym samym układzie współrzędnych – co należy podkreślić - płaskich prostokątnych pozwalającą na prawidłowe wyznaczenie powierzchni uprawnionych do dopłat oraz powierzchni nieuprawnionych do dopłat (grunty trwale lub czasowo wyłączone z produkcji rolniczej). Abstrahując od tego, że wbrew twierdzeniom skarżącego organ posiada tym samym wiedzę na temat wielkości powierzchni działek ujętej w EGiB, to trzeba z całą mocą zaakcentować, że przedmiotowa płatność rolna może być przyznana tylko do faktycznie użytkowanej rolniczo powierzchni, o czym mowa w art. 16 ust.3 akapit drugi rozporządzenia nr 65/2011, zgodnie z którym "jeżeli obszar zadeklarowany we wniosku o płatność jest większy niż zatwierdzony obszar przypisany do tej grupy upraw, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru przypisanego do tej grupy upraw". Według § 2 pkt 5 rozporządzenia ONW omawiana płatność przysługuje jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1698/2005". Do norm tych, o czym mowa w art. 50a i art. 51 rozporządzenia 1698/2005 należą zasady dobrej kultury rolnej. Państwa członkowskie określają na poziomie krajowym minimalne normy w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska na podstawie ram ustanowionych w załączniku nr III Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. Czyli skarżący winien także spełnić warunki rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 39 poz. 211 ze zm.), z którego jednoznacznie wynika (§ 4), że płatność ONW jest przyznawana do gruntów rolnych, które nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami. Godzi się podkreślić, że definicja użytków rolnych określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz.454), na podstawie, którego określane są powierzchnie użytków rolnych w ewidencji gruntów i budynków różni się od definicji działki rolnej uprawnionej do omawianej płatności. Powierzchnia ewidencyjna działki to jej powierzchnia całkowita, natomiast powierzchnia działki rolnej obejmuje tylko obszar faktycznie użytkowany rolniczo (utrzymany w dobrej kulturze rolnej). Pojęcie działki rolnej w rozporządzeniu ONW zostało zdefiniowane poprzez odesłanie (§ 2 pkt 2 rozporządzenia ONW) do art. 2 pkt 1 rozporządzenia 1122/2009 zgodnie z którym pod pojęciem działki rolnej należy rozumieć zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw, a w przypadku gdy wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania w ramach gruntów objętych grupą upraw, granice działki rolnej są wyznaczone na podstawie tego konkretnego użytkowania. Jak z tego wynika, działka rolna i działka ewidencyjna to są zupełnie odrębne pojęcia, służące innym celom. Działka ewidencyjna to wyodrębniony geodezyjnie obszar ujawniony w ewidencji gruntów i budynków. Powierzchnia działek rolnych, a więc działek faktycznie użytkowanych rolniczo, może się zmieniać w czasie niezależnie od danych ewidencyjnych zawartych w rejestrze gruntów. Przepisy prawa unijnego nie przewidują płatności do działek ewidencyjnych według ich obszaru ujętego w ewidencji gruntów i budynków. Tym samym powierzchnie użytków rolnych określone dla danej działki ewidencyjnej w systemie EGiB nie są tożsame z powierzchnią maksymalnego kwalifikowanego obszaru i tym samym nie mogą stanowić powierzchni, do której przyznawana jest przedmiotowa płatność. Ponadto należy zauważyć, że skoro obszar kwalifikowany do przyznania płatności – użytkowany rolniczo – ma pozostawać w dobrej kulturze rolnej, to zasadnie organy wyłączyły z płatności tę część deklarowanego terenu, który – jak obrazują to załączone w poczet materiału dowodowego fotografie cyfrowe - był ewidentnie zadrzewiony, zakrzaczony, dotyczył sąsiedniej uprawy oraz stanowił drogę. W skardze nie zakwestionowano tych ustaleń faktycznych. W takim stanie rzeczy zarzuty skargi, w tym w kwestii wpisów do ewidencji gruntów oraz pominięcia ukształtowania terenu nie mogły zostać uwzględnione. Zarzuty sformułowane w zakresie niestwierdzenia uchybień przez jednostkę certyfikującą COBICO oraz w roku 2015 dokonane przez organy Agencji nie mają znaczenia prawnego albowiem w sprawie przesądzające są wyłącznie ustalenia dotyczące stanu faktycznego działek z daty kontroli przeprowadzonej przez uprawnione do tego organy, a są nimi wyłącznie organy ARiMR i to tylko dotyczące roku 2014, a nie innych okresów. Oczywiste jest bowiem, że stan upraw może podlegać zmianom wraz z upływem czasu. Podsumowując stwierdzić należy, że organy obu instancji ustaliły w sposób prawidłowy istotne w sprawie okoliczności faktyczne, a postępowanie prowadzone było z zachowaniem zasad postępowania. Tym samym, Sąd nie dopatrzył się naruszenia norm procesowych, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Analogicznie, organy prawidłowo zastosowały normy prawa materialnego. Argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd podziela. Mając powyższe na względzie, wobec braku naruszeń prawa, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami), oddalił skargę.